26.ESKİŞEHİR

Yüzölçümü: 13.652 km²
Nüfus: 706.009 (2000)
İl Trafik No: 26

İsa'dan önce birinci bin yilda Porsuk Nehri kiyilarinda Frigyalilar tarafindan kurulan Eskişehir Türkiye'nin en önemli yol kavşaklarindan birisidir.Yunus Emre, Nasrettin Hoca gibi tarihi kişileri yetiştiren Eskişehir Lületaşi, çeşitli hastaliklara iyi gelen sicak su kaynaklari ile de ünlüdür.

Eskişehir kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile önemli bir turizm çekim merkezi olmayi hedeflemektedir.

İLÇELER:
Eskişehir ilinin ilçeleri; Alpu, Beylikova, Çifteler, Günyüzü, Han, İnönü, Mahmudiye, Mihalgazi, Mihalicçik, Saricakaya, Seyitgazi ve Sivrihisar'dir.

Alpu: Alpu İlçesi; doğuda Beylikova, batida Merkez İlçe, kuzey batida Saricakaya, güneyinde Mahmudiye, kuzeyde ise Ankara ile çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1955’tir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.718 olup, nüfusun 11.003’ü (%65.9) köylerde, 5.715’i (%34.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin geçim kaynaği ağirlikli olarak tarim, orman ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir. Dereköy mevkiinde ocaklardan çikarilan lületaşi ham veya işlenmiş olarak satilmaktadir.

İlçede yaklaşik 250 aileden oluşan gümüş işleme ustalari “Savat” adi verilen sanati sürdürmektedirler. “Savat” gümüş üzerine siyah savat çamuru ile yapilan bir süsleme tekniğidir. Siyah-Beyaz bir renk ile gümüş eşya ayri bir güzellik kazanir. İlçenin 16 km. güneydoğusunda ki Uyuzhamam köyündeki kaplica suyu deri hastaliklarina iyi gelmektedir.

İlçe, ilk çağlardan itibaren Hititliler ve Friglerin yerleşimine sahne olmuştur. 1071’deki Malazgirt Savaşindan sonra, Selçuklu Uç Beylerinden Bozhan, halen ismi Bozan olan kasabanin bulunduğu yere bir han yaptirir ve alti haneyi buraya yerleştirir. Alti-Altu-Alpu olarak değişime uğrayarak bugünkü adini almiştir.

Beylikova: Beylikova ilçesi, doğuda ve kuzeyde Mihaliççik, güneyde Sivrihisar ve Mahmudiye, batida Alpu ilçeleri ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.502 olup, nüfusun 5.069’u (%48.2) köylerde, 5.433 kişi (%51.8) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği , tarim ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir.

Her yil Haziran-Temmuz aylarinda Süt Şenliği yapilir. Porsuk Nehri kiyisinda yer alan ilçenin içinden Eskişehir-Ankara demiryolu hatti geçmektedir. İlkçağda Frig ve Roma egemenliğindeki ilçe, Selçuklular döneminde büyük bir at yetiştirme merkezi olduğu için Beylikahir olarak adlandirilmiş, 1985 yilinda ismi Beylikova olarak değiştirilmiştir.

Çifteler: Çifteler ilçesi; doğuda Sivrihisar, batida Seyitgazi, güneybatida Han, kuzeyde Mahmudiye, güneyde Afyon ile çevrilidir. 1951 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.576 olup, 6.674’ü (%35.9) köylerde, 11.902 kişi (%64.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçedeki su ürünleri istasyonunda aynali sazan, alabalik ve pekin ördeği yetiştirilmektedir.

İlçeye yerleşim antik çağlarda Frig ve Roma uygarliklarina kadar uzanir. İlçe sinirlari içerisinde çok sayida höyük bulunmaktadir. Osmanli Devleti zamaninda tahil gereksinimini karşilayan önemli merkezlerden biriydi. 1795 yilinda düzenli yerleşim ile Çifteli adi Çiftlük-ü Humayun olur. 19. yüzyilin başlarinda Çifteevler olarak değişen isim zamanla Çifteler olur.

Sakarya Nehrinin doğduğu yer olan Sakaryabaşi Çifteler’in 2 km. güneyinde yer alir. Kaynak güzel bir göl oluşturur. Rengarenk bitkileri ve baliklari ile doğal bir akvaryum gibidir. Sakaryabaşi’nda turizm hareketliliğine cevap verebilecek konaklama, balik lokantalari, çay bahçeleri, günübirlik piknik ve mesire alanlari ve doğal yüzme havuzu vardir.

Günyüzü: Günyüzü ilçesi, doğuda Ankara, batida Sivrihisar, güneyde ise Konya ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1972 yilinda kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.435’tir. Nüfusun 11.737’si (71.4) köylerde, 4.698’si (%29.6) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği, tarim ve hayvanciliktir. İlçeye bağli Kayakent Kasabasi, Kuzuören,Kavacik ve Gecek köylerinde kök boya kilim dokumaciliği yapilmaktadir. İlçe’deki Arayit Daği eteklerindeki küçük vadilerde Frig yerleşmeleri ve kaya anitlari bulunmuştur.

Daha sonra ilçe Roma-Bizans yerleşimine sahne olmuştur. 1071 yilindaki Malazgirt Savaşi’ndan sonra 1150 yillarinda ayri bir yerleşim merkezi olarak (Kozağaci) adi ile anilmaktadir.

Han: Han ilçesi; doğuda Çifteler, kuzey ve batida Seyitgazi, güneyde Afyon iliyle çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 ‘de kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 3.706 olup, nüfusun 1.634’ü(%44.1) köylerde, 2.072’si (%55.9) merkezde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe hayli yoğun bir tarihi yerleşime sahne olmuştur. Yazilikaya-Midas Kenti dahil birçok Frig eserine, Roma-Bizans , Osmanli Uygarliklarina ait yerleşim yeri ve kültür varliklarina sahiptir.

IV.Murat döneminde, Vezir-i Azam Hüsrev Paşa Bağdat Seferi’ne giderken bölgenin önemini kavramiş ve buraya bir kervansaray, cami, hamam ve çeşmeler yaptirilmasini istemiştir. Han-i Hüsrevpaşa olarak adlandirilan ilçe, adini buradan almiştir.
Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde: “... Eskişehir’i geçip menzil-i Seyitgazi’ye ondan sonra Han-i Hüsrevpaşa’yi geçip...” ifadesi o dönemin kervan yolunda Han’in Seyitgazi’den sondaki önemli bir konaklama noktasi olduğunu göstermektedir.

İnönü: İnönü ilçesi doğuda merkez ilçe, güneyde Kütahya, güneybati, bati ve kuzeyde Bilecik iliyle çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1884 yilina uzanir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayinina göre 9.328 olup, nüfusun 4.157’si (%44.5) köylerde, 5.171 kişi (%55.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçenin, yoğurt ve kaymaği meşhurdur. İnönü ovasina hakim tepelerin üzende yer alan in’ler, korunma kolayliklari dolayisiyla doğal birer kale görevi görmekteydi. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferi’ne giderken İnönü’de konaklar.Matrakçi Nasuh; altta İnönü, ortada Bozüyük ve Derbend-i Ermeni(Osmanli döneminde Ermeni Derbendi denen dağ geçidi, günümüzde ilçe merkezi olan Pazaryeri kasabasinin bulunduğu yer), üstte Zincirlikuyu olmak üzere minyatür resmeder. Bu minyatür bize İn’lerin o tarihte bile önemini koruduğunu göstermektedir.

Atatürk’ün emirleriyle kurulan Türk Tarih Kurumu, Anadolu’nun karanlikta kalan geçmişini ortaya çikarmak için başlattiği çalişmalarin bir kismini da İnönü civarinda sürdürmüştü. Bu mağaralarda 1938 yilinda Türk Tarih Kurumu tarafindan yapilan kazilar sonucunda Bakir Çaği’nda tarihlenen kap-kacak ve Frig, Bizans ve Osmanli dönemi keramikleri bulunmuştur. Kurtuluş Savaşi sirasinda, I.İnönü(9-10 Ocak 1921) ve II.İnönü(31 Mart – 1 Nisan 1921) zaferlerinden sonra Atatürk tarafindan, savaşlari idare ettiği yer olan İnönü beldesinin adi, İsmet Paşa’ya soyadi olarak verilmiştir.

Mahmudiye: Mahmudiye ilçesi; kuzeyde Merkez İlçe, Alpu, kuzeydoğuda Beylikova, doğuda Sivrihisar, güneyde Çifteler, batida Seyitgazi ile çevrilidir. 1940 yilinda Belediye Teşkilati kurulmuş, 1954 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.093 olup, nüfusun 4.982’si (%49.3) köylerde, 5.111’i(%50.7) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
Eski çağlarda Hitit ve Frig uygarliklarinin yerleşimine sahne olan ilçede Roma-Bizans dönemlerine ilişkin kalintilar bulunmuştur.

İlçe Osmanli döneminde önem kazanmiş, orduya at yetiştiren hara’nin kurulmasi ile daha da gelişmiştir. 1815 yilinda II.Mahmud’un emri ile kurulan Çiftlik-i Hümayun’da tarimsal faaliyetler, at ve koyun yetiştiriciliği ağirlik kazanmiştir. Bu nedenle ilçeye Mahmudiye adi verilmiştir. Günümüzde Anadolu Tarim İşletmesi adini alan kuruluş ülkenin yariş ati ihtiyacini karşilayan önemli birkaç merkezden biridir.

Mihalgazi: Mihalgazi ilçesi; doğuda Saricakaya İlçesi, bati ve kuzeyinde Bilecik, güneyinde Merkez İlçe ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 yilinda kurulmuş, 1991 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimlarina göre 14.057 olup, nüfusun 6.444’ü (%45.8) köylerde, 7.613’ü (%54.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği meyve ve sebze üreticiliğidir. Coğrafi konumu nedeni ile ilçe yazlik ve kişlik sebze yetiştiriciliğinde ve seracilikta gelişme kaydetmiştir.
Osmanli Devleti’nin kuruluşunun öncesinde Ertuğrul Gazi’nin yönetiminde Sakarya Nehri boylarindaki yöre 1292’de müslümanliği seçerek Osmangazi ile birlikte çok sayida sefere katilan eski Harmankaya Tekfuru Köse Mihal’in yönetimine verilmiştir. Köse Mihal’in halk arasinda bilinen adi olan Abdullah Mihalgazi ilçeye ad olarak verilmiştir. Sakarilica Kaplicalari 55 derece isisi ve 11lt/sn.su debisi ile romatizma ve birçok hastaliklara iyi geldiği için çok sayida ziyaretçi ağirlamaktadir.

Mihaliççik: Mihaliççik İlçesi, kuzeyde ve doğuda Ankara, batida Beylikova ve Alpu, güneyde ise Sivrihisar ile çevrilidir. 1925 yilinda Eskişehir’e bağlanmiştir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.696 olup, nüfusun 13.990’i(%74.8) köylerde, 4.706’si(%25.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

İlkçağlarda ki Frig yerleşiminin izleri olmasina karşin ikincil derecedeki yollar üzerinde bulunmasi nedeniyle ancak Osmanli döneminde önem kazanmiş, Osman Bey tarafindan Köse Mihal’in yönetimine verilen ilçe, torunu Gazi Mihal dolayisiyla Mihaliççik adi ile anilmaya başlandi. Anadolu’nun en önemli ozanlarindan Yunus Emre ‘nin doğduğu yer olan Sariköy(bugünkü Yunus Emre Köyü) Mihaliççik İlçesi sinirlari içerisindedir. 6-10 Mayis Yunus Emre Kültür ve Sanat Haftasi olarak kutlanmaktadir.
Mihaliççik’a 12 km. uzakliktaki Sorkun köyünde halkin tümü çömlekçilikle uğraşmaktadir. Yüzyillar öncesinin yöntemlerini kullanmalari dolayisiyla dünyanin her yerinden gelen bilim adamlarinca araştirmalar yapilmaktadir.

Saricakaya: Saricakaya ilçesi, doğudan Ankara, batida Mihalgazi,kuzeyde Bolu, kuzey batida Bilecik, güneyde ise Merkez İlçe ile çevrilidir. 1958 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 11.470 olup, nüfusun 6.024’ü (%52.5) köylerde, 5.446’si (%47.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği sebze ve meyve üretimidir. Seracilik ve ipek böceği yetiştiriciliği de yaygindir. İlçe merkezinin 13 km. doğusundaki Laçin Köyü’nde maden suyu kaynaklari bulunmaktadir.
Sakarya Nehri boyunca düzenli yerleşim 1460 yillarina kadar uzanir. İlçe merkezindeki bu günkü Sarikaya ve Camikebir mahallelerinin birleşmesiyle bugünkü Saricakaya ilçesi oluşmuştur.

Seyitgazi: Seyitgazi İlçesi; kuzeyde Merkez ilçe, kuzeydoğuda Mahmudiye, batida Kütahya, güneyde Afyon, doğuda Çifteler ve Han ile çevrilidir. 1922 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 21.671 olup, nüfusun 18.379’u(%84.8) köylerde ve beldelerde, 3.292’si (%15.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe ilkçağlarda hayli yoğun bir Hitit-Frig yerleşimine sahne olmuştur. Nakoleia adi ile Roma-Bizans döneminde önemli bir karakol haline gelmiştir. M.S. 740 yillarinda bölgeye yapilan Arap akinlari sirasinda İslam kahramanlarindan Seyyid Battal Gazi Şehit olmuştur. Ve adi İlçeye verilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferine giderken ordu Seyitgazi’de konaklar ve Matrakçi Nasuh, Seyitgazi’nin minyatürünü resmeder. Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde(17.yüzyil ortalari) Seyitgazi hakkinda şu bilgiler geçer.”... burada Seyyid Battal Gazi de gömülüdür. Rum harplerinde şehit olmuştur... Haci Bektaş Veli’nin onayi ile bin adet ev halki iskan edilerek, büyütülmüştür...”

Seyyid Battal Gazi Kimdir? Ünlü İslam Komutaninin 8.yüzyilda yaşadiği tahmin edilmektedir. İslam ordularinin Bizans’a karşi savaşlarinda destanlaşmiş varliklar göstermiştir. Antakya,Şam yada Malatya doğumlu olduğu söylenir. İstanbul kuşatmasinda (M.S.717-718) ve M.S.740’a değin seferlerdeki kahramanliklari halk tarafindan destanlaştirilarak anlatilmiştir. Afyonkarahisar yakinlarindaki bir savaşta şehit düşmüştür. İki büyük destana konu olmuştur. Arapça, “Zatü’l-Himme” ve Türkçe “ Battalname” adina 1207-1208 yillarinda alaaddin Keykubat’in annesi I.Giyaseddin Keyhüsrev’in eşi olan Ümmühan Hatun tarafindan Bir külliye yaptirilmiştir. Ve kasabaya Seyitgazi adi verilmiştir.

Sivrihisar: Sivrihisar ilçesi, doğuda Günyüzü ve Ankara, batida Çifteler ve Mahmudiye, kuzeyde Beylikova ve Mihaliççik, güneyde ise Konya ve Afyon ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 31.664 olup, 21.117’si (%66.7) köylerde, 10.547’si (%33.3) İlçe Merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

Sivrihisar ilçesinde yerleşim Hititler zamanina kadar iner. O dönemde adi Sallopa olan ilçede Milattan önce 700’lerde Frigler yerleşmeye başlamiştir. İlçe merkezinin 16 km. yakininda olan Pessinus (bugünkü Ballihisar) önemli bir kült merkezdir. Friglerle birlikte Ana Tanriça Kibele kültünün de yok olmasi Pessinus’un giderek önem kaybetmesine yol açmiştir. Roma döneminde ticari ve askeri önemi artmaya başlayan Sivrihisar, Bizans İmparatoru Justinianos (M.S.527-565) tarafindan yeniden onarilmiş ve Justinianopolis adini almiştir.

1074 yilinda Selçuklu’larin eline geçen ilçe Karahisar adini alarak bir imar hamlesi başlatilmiştir. Camii, han,hamam,medrese gibi yapilar ilçenin önemli bir kültür merkezi olmasini sağlamiştir. 1289 yilinda Osmanlilarin eline geçen Sivrihisar’da 1684 yilinda kaza teşkilati kurulmuş, 1912’de Eskişehir iline bağlanmiştir. Günümüzde Sivrihisar kültürel ve tarihi bir merkez olarak önemini korumaktadir. Ünlü mizah ustasi ve filozof Nasreddin Hoca’nin doğum yeri olmasiyla da ünlüdür.

Eskişehir İlinden Fotoğraflar;

Porsuk Çayi Ve Çarşi


Porsuk Çayindan...

Atatürk Cad

Reşadiye Camii

Sazova Parki


Yazili Kaya

Kentpark ve Yapay Plaj


Odunpazari Evleri

Yazilikaya Vadis-Frig Kaya Mezarliklari

Gerdek Kale

Bozaniç Kayaliklari

Eski Tepebaşi Belediye Binasi

Resimleri bakinca hayran kaldim eskisehir´e harika gözüküyor , insallah birgün yolumuz düserde eskisehiride görmüs oluruz . eskisehirin yeri zaten bende apayri takimlarina olan bagliliklari bizanslilara eskisehirde sampiyonluk kutlatmamalari mest etti beni ve es es i seviyorum , Bide su suloganlari cok hos ´´ BU SEHIR BASKA SEHIR SAMPIYON ESKISEHIR ´´