ERCİYES :3-1 :TEL AVİV


KAYSERİ ERCİYESSPOR: 3 - MACCABİ TEL AVİV: 1 (MAÇ TAMAMLANDI)

Stat: Büyükşehir Belediyesi Atatürk
Hakemler: Alexandru Dan Tudor xx, Ionel Popa xx, Nicolae Sorin Meghesan xx (Romanya)

Kayseri Erciyesspor: Yusuf xxx, Hüseyin xx, Kemal xxx, Emrah xx (Dk. 58 Alaattin xx), Köksal xxx, Adem xx (Dk. 76 Ramazan xx), Kamil xxx, Aydin xxx, İlker xxx, İlhan xxx, Burhan xx (Dk. 87 Ömer ?)

Maccabi Tel Aviv: Oragoslav x, Shpungin xx, Hadad x (Dk. 71 Shivhon x), Kapiloto x, Mesika xx, Roman x, Yeini xx, Nimny xxx, Haddad xxx, Azrane xx (Dk. 64 Peretz x), Kamanan xx (Dk. 78 Biton x)

Sari kartlar: Dk. 53 Aydin, Dk. 90 Ramazan, Dk. 90 Ömer (Kayseri Erciyesspor)

Goller: Dk. 6 İlhan, Dk. 15 Köksal, Dk. 72 Alaattin (Kayseri Erciyesspor), Dk. 41 Haddad (Maccabi Tel Aviv)
MAÇTA İLK YARI

4.dakikada Burhan'la pozisyona girdik fakat hakem ofsayt bayrağini kaldirdi..

7.dakikada Rakip ceza sahasinda topla buluşan İlhan, kaleci ile karşi karşiya kaldi... Sağ çaprazdan vuruşunu yapti ve top filelere gitti. Erciyesspor 1-0 önde...

Bu skor Erciyesspor'un turu geçmesi için yeterli Rakibin turu geçmesi için 2 gol atmasi gerek.

15.dakikada kazandiği topla Maccabi Tel Aviv ceza sahasina giren ilk golün yaraticisi Köksal, rakibin geçtikten sonra Kayseri Erciyesspor'a 2 farkli sütünlüğü getiren golü atti. 2-0

22.dakikada Tel.Aviv serbest vuruş kullandi defansa çarpan top'la kontra atağa kalktik ama Emrah'la etkili olamadik..

27.dakikada Tel.Aviv Sağ kanattan çok tehlikeli geldi pozisyondan bir sonuç çikmadi..

30.dakikada Ersiyes'in 2-0'lik üstünlüğüyle maçin 3'te 1'lik bçlümü geride kaldi.

33.dakikada İlhan topu söktü aldi ve Orta sahadan topu Emrah'a göndermeye çalişti ama top rakip oyuncularda kaldi. Eğer Emrah topla buluşmuş olsaydi gol olmasi çok yüksek bir pozisyondu..

35.dakikada Burhan sağ kanattan etkili geldi topu Emrah'a birakti Emrah topu ayağindan açti ve rakip oyuncu ters bir vuruş yapti. Kaleci topu son anda çelebildi...

37.dakikada rakip takim sağ taraftan atağa kalkti ve serbest vuruş kazandi. Serbes vuruşa Erciyesli oyuncular topu uzaklaştirdi...

40.dakikada Tel.Aviv'li oyuncu sol taraftar cezasahasina girdi, ortasini çikartti arkada unutulan Tel.Aviv'li oyuncu Haddat kafa vuruşuyla golü buldu. 2-1

43.dakikada Burhan'la gole çok yaklaştik vuruşunda top direğin yanindan auta çikti..

45.dakikada Tel.Aviv'li oyuncu yine sol kanattan içeri girdi, ortasini çikartti, son anda topu Erciyes'li oyuncu kornere vurdu.

Karşilaşmada ilk yari 2-1 sona erdi...MAÇTA İKİNCİ YARI OYNANIYOR

50.dakikada Tel.Aviv'li oyuncu sol taraftan tehlikeli geldi ortasinda top kalecimizde kaldi.

57.dakikada Sağ kanattan İlker'le pozisyon yakalamaya çaliştik İlker topu ayağinda fazla tutunca pozisyonu kaybettik...

59.dakikada Emrah sakatliği dolayisiyla oyundan çikti yerine Alaattin girdi..

60.dakikada İlhan yaklaşik 40 metreden çok set vurdu kaptan ancak top direği yaladi, dişari çikti.

62.dakikada ortasahadan Alahattin topu söktü aldi Burhan'a pasini atti, Burhan'in uzaktan sert vuruşu farkla auta çikti..

64.dakikada İlhan sağ kanattan atağa kalkti, topu düzeltti arkadaşlarina bakti topla Alaattin buluştu kaleciyle karşi karşiya kaldi mutlak gol pozisyonu vururu ve kaleci kurtardi.

65.dakikada Tel.Aviv'de Yaniv oyundan çikti Ömer Peretz oyuna girdi.

70.dakikada Maccabi savunmasinin arkasina sarkan Alaattin, ceza sahasinda kaleci ile karşi karşiya kaldi... Alattin vuruşunu yapti ve top kaleciden döndü ancak topa kayarak müdahale etmek isteyen Haddad'a çarpti top filelere giderken son hamleyi Alaattin yapti.. Erciyes 3-1 öne geçti.

80.dakikada Alaattin yine savunmanin arkasina sarkti topu takip etti ama oyuncumuzun öninü kestiler. Bu ataktan sonuç çikmadi.

85.dakikada Tel.Aviv kendi sahasinda çikmaya çalişiyor, Erciyesli oyuncular bu dakikalarda baski yapiyor. Tel.Aviv bu baskilarla sikinti yaşamaya başladi..

87.dakikada Kamil sari karti gören oyuncu..

Maçta Erciyes'in 3-1 üstünlüğüylesona erdi..

Ilcemiz Hacilar

Kuruluş Yili: 1990
Rakim: 1350 mt
Yüzölçümü (km2): 208
İl Merkezine Uzakliği: 11 km.
Toplam Nüfus: 20.896
İlçe Nüfusu: 19.915
Belediye Sayisi: 1
Köy Sayisi: 2
Posta kodu: 38210

İLÇENİN TARİHİ:
Kayseri İline uzakliği yaklaşik olarak 11 km. olan ilçenin merkez rakimi 1350 m. olup, ilçe halkinin Oğuz Türklerinin Kayi Boyu’na mensup olduğu rivayet edilmektedir. Hacilar halki ilk defa 1411-1500 yillari arasinda, ilçe sinirlari içerisindeki Beğendik mahallesinin Dört Kuyular mevkiine yerleşmiş olup, daha sonra çeşitli nedenlerden dolayi 1726 yilinda yerleştikleri Dört Kuyular mevkiini terk ederek şu anda bulunulan yere yerleşmişlerdir.

COĞRAFİ YAPI:
İlçe arazisi küçük ekim alanlari ve bahçeleri dişinda genellikle volkanik kaya ve tepelerden oluşmaktadir. Arazi, yapi itibariyle güneyden kuzeye, batidan doğuya doğru eğimlidir. Ancak doğa güzelliği , mesire yerleri, bağ ve bahçeleri ile gezilip görülmeye değer bir ilçedir. İlçenin 208 km2 yüzölçümü bulunmaktadir. İlçe sinirlari içerisinde kayda değer akarsu ve göl bulunmamaktadir. İlçemiz tipik bir karasal iklime sahiptir.Yazlari sicak ve kurak kişlari ise soğuk ve kar yağişli geçmektedir.Ayrica ilçemizin bitki örtüsü bozkirdir.
Hacilar Çevresinde yer alan dağlarimiz :
Erciyes Daği, Lifos Daği, Çarik Daği, Selim’in Kartin Daği, Sesli Daği, Boz Daği, Süt Donduran Daği, Oğlakkiran Daği, Kefeli Daği, Peri Kartini Daği, Yanik Daği, Kizil Tepe Daği, Hasan Daği, Üç Tepeler Daği, Guskunkiran Daği,

EKONOMİK YAPI:
Halk önceleri bağcilik, tarla ziraat, hayvancilik ve el sanatlari ile meşgul iken, günümüzde sanayii ve ticaret ön plana çikmiştir.
Bu gün ilçemizde gözlenen, tarla bitkileri ve meyvecilik alanindaki faaliyetlerin ekonomik önemi bulunmamaktadir.
Karpuzsekisi köyü ve Hürmetçi mahallesinde de geniş meralar bulunup büyükbaş hayvan yetiştiriciliği bakimindan önemli potansiyele sahiptir.

Ilcemiz Özvatan

Kuruluş Yili: 1990
Rakim: 1330 mt
Yüzölçümü (km2): 320
İl Merkezine Uzakliği: 74 km.
Toplam Nüfus: 10.482
İlçe Nüfusu: 7.105
Belediye Sayisi: 2
Köy Sayisi: 4


İLÇENİN TARİHİ:
İlçede bulunan en eski yerleşim yerlerinin Kizilirmak kenarinda bulunan Harsaniz ve Zirha Kaleleri olduğu ve bunlarinda Eti (Hitit)’lere ait olduğu bilinmektedir. O dönemlerde halkin bu bölgede madencilik ve ticaretle uğraştiği öğrenilmiştir. M.Ö. 430 yillarinda Zirha Kalesi’nin Roma topraklarina katildiği yörede Roma medeniyetinin izleri görülmektedir. Kayseri Kültür Araştirmacilarinin 1967 yilinda yapmiş olduğu araştirmada M.S.300-600 yillarina ait mezar taşlarinda Türk isimlerine rastlanmiştir. Bölgeye ilk gelen Türk aileleri Kasim Çelebi, Dikboynuz, Hidir Kahya, İbrahim Oğullari, Mustafa Paşa aileleridir. Özvatan’daki ilk yerleşim yeri Kale Mahallesi olmuştur. Yöre Yozgat Sancağina bağli iken “Kaleköy” şeklinde haritaya geçmiştir. 1890-1900 yillarinda Özvatan (Çukur) Muncusun’ a (Şimdiki ismi ile Güneşli) merkez köy konumunda olduğu ve 1924 yilinda da Selanik muhacirlerinin Çukur’ a yerleştirildiği görülmektedir. Özvatan,1956 yilinda Belediye (Nahiye), 09.05.1990 yilinda 20523 Sayili Resmi Gazetede yayimlanarak 3644 Sayili Kanun ile ilçe olmuştur. İlçe ismi Çukur-Özvatan olarak değiştirilmiştir.

COĞRAFİ YAPI:
İlçe engebeli coğrafi yapiya sahip olup, etrafi dağlarla çevrilidir. İlçede bozkir iklimi özellikleri vardir. İlçede su potansiyeli ve kaynaklari yeterlidir. İlçe engebeli araziye sahip olduğundan var olan su kaynaklarindan sulama suyu olarak faydalanamamaktadir. İlçede bulunan en yüksek dağ Toros dağlarinin devami niteliğinde bulunan Akdağ olup, yüksekliği 2233 metredir. İlçenin diğer yerleşim yerleri ile mülki sinirlarini oluşturan Kizilirmak Nehri ilçe için her açidan önem taşimaktadir. Ayrica ilçe ortasindan geçen Öz Deresi de mevcut su kaynaklarindandir. Özvatan ilçesi Kayseri ilimizin 75 km. kuzey-doğusunda yer almiş olup, Doğuda Sarioğlan İlçesi, Batida Felahiye İlçesi, Güneyde Bünyan ve Merkez Kocasinan İlçeleri, Kuzeyde Yozgat İl sinirlari ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 206 km2, rakimi ise 1350 dir. En düşük arazi orani ise orman ve fundalik alandir. İlçenin ciddi bir şekilde ağaçlandirilmaya ihtiyaci vardir.
Özvatan İlçesinin bozkir iklimi özellikleri vardir. Yazlari sicak ve kurak, kişlari soğuk ve kar yağişlidir. Bölge genelde İç Anadolu’ya has karasal step iklimine sahip olsa da İlin diğer yerleşim yerlerine göre yayla iklimine sahiptir. Ortalama yillik yağiş miktari 600 mm. Civarindadir.
İlçenin su potansiyeli ve kaynaklari yeterlidir. İlçe genellikle engebeli bir araziye sahip olduğundan var olan su kaynaklarindan sulama suyu olarak faydalanma imkani bulunmamaktadir. İlçede mera sahalari, genel arazi oranina göre her ne kadar geniş görünüyorsa da bitki örtüsü çeşitliliği açisindan zayiftir.
İlçenin diğer yerleşim yerleri ile mülki sinirlarini oluşturan Kizilirmak Nehri İlçe için her açidan önem taşimaktadir. Ayrica ilçenin içerisinden geçen Öz Dere de ilçedeki mevcut su kaynaklarindandir.

EKONOMİK YAPI:
İlçe ekonomisinde hayvancilik en önemli faaliyettir. Hayvanlarin besi ve süt yemi ihtiyacini karşilamak amaciyla İlçe merkezinde Özvatan Kaymakamliği Köylere Hizmet Götürme Birliği’ne ait yem fabrikasi kurulmuştur. Bu fabrika ile tarim ve hayvancilik önemli ölçüde gelişecek ve ilçe ekonomisi canlilik kazanacaktir. Ayrica süt ürünlerini üreten bir mandira mevcuttur. İlçede büyükbaş ve küçükbaş hayvan üretimi yapilmaktadir.
İlçe ekonomisinde tarim da önemli faaliyet dallarinda biridir. Mevcut nüfusun % 60’i geçimini tarimdan sağlamaktadir. Tarimsal üretim büyük oranda kuru tarima dayanmakta olup, yetiştirilen ürünler içerisinde hububat (Buğday) ağirlikli sayilmaktadir.
İlçenin Sanayisi olmayip, halkin çoğunluğu büyük çapta olmasa da hayvancilikla uğraşmakta olup, ticari kazanci yok denecek kadar azdir.

SOSYAL YAPI:
Özvatan Belediye Spor kulübü adiyla 2. Amatör Kümede oynayan 1 futbol kulübü bulunmaktadir. Bu kulübün 25 adet lisansli sporcusu bulunmaktadir .İlçenin 1 adet spor sahasi bulunmakta ise de yeterli donanimda değildir. İlçe merkezinde bir Halk Kütüphanesi bulunmaktadir.
İlçe genelinde konut sorunu bulunmamaktadir. Sosyal yaşanti imkanlar dahilindedir. Özvatan Şenlikleri Yilin Temmuz ayi sonunda yapilarak festival havasina dönüştürülmüştür.
Sanayi ve iş istihdami olmadiğindan işsizlik hat safhadadir. Bu nedenle çok göç vermekte olup, önlem alinmadiği taktirde her geçen yil bu göçün şehirlere akacaği aşikardir.

Ilcemiz Yahyali

Kuruluş Yili: 1954
Rakim: 1330 mt
Yüzölçümü (km2): 1.546
İl Merkezine Uzakliği: 87 km.
Toplam Nüfus: 43.203
İlçe Nüfusu: 22.665
Belediye Sayisi: 2
Köy Sayisi: 28

İLÇENİN TARİHİ:
İlçe, Anadoluya gelen Türk güçlerince kurulmuştur.Bu güçlerin önderliğini Seydi Ali ve Yahya Ali (Yahya Gazi) yapmişlardir.Seydi Ali’ye ait türbe Devlet Hastanesi bahçesinde, Yahya Gazi’ye ait türbe ise Ulu Camii önünde bulunmaktadir. Türbedeki kitabede geçen 1040 tarihi İlçe’nin en eski tarihi bilgisini vermektedir.1913 yilinda Belediye teşkilatina kavuşan İlçe, o yillarda Niğde’ye bağli bir kasaba iken, Cumhuriyet döneminde Develi İlçesine bağli bir nahiye durumuna gelmiş, 1954 yilinda İlçe statüsüne kavuşmuştur.

COĞRAFİ YAPI:
Denizden yüksekliği 1210 metre olan ,İlçe sinirlari içerisinden geçen zamanti irmaği, kapuzbaşi şelaleleri çayi, Derebağ şelalesi çayi ve İlçe’nin içerisinden akmakta olan Karaçay başlica akarsulardir. İlçe, Erciyes Dağinin güney yönünde kalan Sultan Sazliğini kuşatan düzlüklerin ve Sakiz Dağinin doğuya bakan yamaçlarinda bir vadi içinde kurulmuştur. İlçe, Kayseri İlinin güneyinde kurulmuş olup, kuzeyi Develi, Güneydoğusu Adana’nin Feke İlçesi, Güneybatisi ve Güneyi Niğde’nin Çamardi ve Kayseri’nin Yeşilhisar ilçeleri ile komşudur.
İlçe’de karasal iklim hüküm sürmekle birlikte, özellikle güneyinde rakimi düşük ormanlik bölgede Akdeniz iklimi hüküm sürer. İlçe yazlari 20 derece, kişlari ise 18 derece sicaklik ortalamasina sahiptir. Yillik maksimum yağiş ortalamasi 500 mm.dir. Ovalik alanda bol miktarda elma bahçesi bilunmakta, İlçenin güney kisimlari dağlik olmakla birlikte Adana sinirlarina yakin olan güneydoğusunda 11674 hektar verimli 33.034 hektar bozuk olmak üzere 44.709 hektar ormanlik alan mevcuttur. Mer’a vasifli arazi miktari 558.4 hektardir.

EKONOMİK YAPI:
İlçe doğal kaynaklar bakimindan ülkemizin ender olan ilçelerinden biridir. Demir cevheri, altin karişimi kurşun, gümüş karişimi çinko ve krom bakimindan zengin ocaklara sahiptir. Mevcut yillik üretim miktari 2-2,5 milyon ton civarindadir. İlçe’nin görünür rezerv miktari 20 milyon ton demir, 2 milyon ton çinko ve çinko karişimi kurşun rezervinin yani sira henüz rezerv miktari tesbit edilememiş zengin krom yatataklarinin bulunduğu bilinmektedir. İlçe’de Halicilik en eski faaliyet olarak devam etmektedir. Ayrica Elmacilik,Hayvancilik ve Madenciliğe bağli Nakliyecilik başlica ekonomik faaliyetleri teşkil etmektedir. Maden nakliyesi lokomotif sektör olarak gelişmiştir.

SOSYAL YAPI:
İlçe merkezindeki binalar betonarme yapilardir. Taş ve kerpiç yapilar yok denecek kadar azdir. İnşaatlarin büyük çoğunluğu iki katli binalardan oluşmaktadir. Köylerdeki yapilaşma İlçe merkezinin tersine taş ve kerpiç binalardan oluşmaktadir. Yöre ormanlik olduğundan ormanlik bölgelerde yaşayan köylülerin evleri ahşap yapi tarzindadir. İlçe’de 38 adet kahvehene, 5 adet internet kafe, 1 adet otel ve 3 adet pastane mevcut olup, 20.021 kişi yeşil kartlidir .

Ilcemiz Develi

Kuruluş Yili: 1870
Rakim: 1330 mt
Yüzölçümü (km2): 1.887
İl Merkezine Uzakliği: 40 km.
Toplam Nüfus: 70.893
İlçe Nüfusu: 35.084
Belediye Sayisi: 5
Köy Sayisi: 45
Posta kodu: 38400

İLÇENİN TARİHİ:
Develi, 1071 Malazgirt Savaşindan sonra Anadolu’ya yerleşen Selçuklular zamaninda önemli bir yerleşim merkezi olmuş, Selçuklulardan sonra Karamanoğlu Beyliğine katilmiştir. 1474 Yilinda Osmanli İdaresine geçmiştir
1856 yilinda bucak merkezi haline getirilen ilçe 1864 yilinda eyaletler kaldirilip, vilayetler kurulduğunda, Ankara Vilayeti, Kayseri Livasi’na bağlanmiştir. 1866 Yilinda ilk belediye teşkilati kurulmuş, 1870 yilinda da ilçe merkezi haline getirilmiştir. 1989 yilinda Gazi, 1957 yilinda Zile, 1966 yilinda Şihli, 1967 yilinda Sindelhöyük köylerinde belediye kurulmuştur.

COĞRAFİ YAPI
Develi İlçesi İçanadolu Bölgesinin Orta Kizilirmak bölümünde 38 –2 7 kuzey enlem, 33-17 doğu boylaminda bulunmaktadir. Erciyes Daği’nin 6 km. güneyinde kurulmuştur. Bugünkü sinirlari doğusunda Tomarza İlçesi ve Adana İlinin Tufanbeyli İlçesi, güneyinde Yahyali İlçesi ile Adana İli’nin Saimbeyli ve Feke İlçeleri batisinda Yeşilhisar ilçesi, kuzeybatisinda İncesu İlçesi yer alir.
İlçe, Tekir yaylasi istikametinde Kayseri’ye 45 km. İncesu istikametinde 86 km. uzaklikta olup, Kayserinin en büyük ilçesidir. Yüzölçümü 1887 km2 olup, deniz seviyesinden yüksekliği 1150 metredir. En büyük Daği Kayserinin sembolü durumundaki Erciyes Dagi, Karasivri Daği, Büyük Kartin (Peri Kartin), Göktepe (Yeşil Tepe), Sümengen (Süvegen) ve Bakir Daği’dir. En önemli akarsulari Seyhan Nehrinin en büyük kolu olan Zamanti Irmaği, Develi Çayi (Fenese Suyu), Elbiz ve Köşkpinari’dir. En önemli gölleri Kurbağa gölü ile Sultan Sazliği’dir.
İlçede karasal iklim hüküm sürer. Yazlari sicak ve kurak kişlari soğuk ve kar yağişli geçer. Yağişlar daha çok ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde görülür. İlkbahar ve Sonbahar mevsimlerinin sakin ve açik günlerinde kiraği ve don olayi müşahede edilir. Bu olaylar tarimi olumsuz etkiler. Ortalama yağiş miktari 366,6 mm.’dir.
İlçe topraklarinda genellikle bozkir bitki örtüsü hakimdir. Yüksek kesimlerde yer yer orman alanlarina rastlanilsa da bozkir ve çaliliktir. İlçe’de meyveciliğe yönelik meyve bahçeleri gelişmiş.

EKONOMİK YAPI:
İlçenin başlica gelir kaynaklarindan biri tarim ve hayvancilik olup, lokomotif iş kolu olan inşaat sektörü de önemli bir yer tutmaktadir. İlçe tarim arazisinin bitki örtüsü ve ekim alanlarina göre dağilimi 49.500 ha. Hububat ekimi (buğday, arpa, çavdar, nohut, mercimek, ve fasulye) ayrica sanayi bitkilerinden şekerpancari ve ayçiçeği ekilmektedir. Meyve ve sebze üretimi de tarimda önemli sayilabilecek bir paya sahiptir. Epçe, Tombak, Sarica, Gazi, Karacaviran, Sindelhöyük, Soysalli, Çayirözü, Zile ve Merkez olmak üzere 10 adet sulama kooperatifi mevcuttur. Ayrica Gazi ve Sindelhöyük Kasabalarinda 2 adet Kalkinma Kooperatifi vardir.
İlçe’de yoğun olarak koyun ve siğir yetiştiriciliği yaninda kanatli ve tek tirnakli hayvan yetiştiriciliği de yapilmaktadir.
İlçe’de üç önemli fabrika dişinda, 1994 yilindan itibaren yatirimlar nedeniyle artan fabrika sayisi 1999 yilinda 11’e kadar çikmişken bugün itibariyle 9’a düşmüştür. İş ve çalişma hayatini engelleyen ciddi bir problem bulunmamaktadir.
Geleneksel el sanatlari olarak köylerde halicilik ve Sindelhöyük kasabasi ile Yenihayat köyünde hasircilik yapilmaktadir.
Develi’de Küçük sanayi Sitesi’nin hizmete girmesi ile Hali Fabrikasinin açilmasi adeta bir dönüm noktasi olmuştur. Halen faaliyette bulunan ve ülke çapinda üretim yapan 3 firmada yaklaşik olarak 1600 kişi istihdam edilmektedir. Bunlardan Saray Hali A.Ş., Asil Deri A.Ş. ve Gazi Keçe Fabrikasi dişinda, diğerleri küçük ve orta ölçekli sanayi kuruluşlaridir. Ayrica halkin, tamir, bakim ve onarim ihtiyaçlarini karşilayacak küçük sanayi kuruluşlari vardir. Halkin bir kismi da kendi çapinda ticaretle uğraşmaktadir. İlçede bol miktarda çinko, kurşun, pomza yataklari mevcuttur.

SOSYAL YAPI:
İlçe genelinde okuma-yazma orani % 97 civarindadir. Sosyo-Kültürel yapilar olarak; bir kapali spor salonu ile ilçe stadyumu bulunmaktadir. İşyerleri şehrin merkezi kisimlarinda genellikle işhani ve çarşilarda toplandiği görülür. İlçe’de 1.amatör kümede mücadele eden 2, ikinci amatör kümede mücadele eden 2 futbol takimi ilçeyi temsil etmektedir. Kültürel değerlerin en önemlisi her yil yapilmakta olan geleneksel Aşik Seyrani Kültür ve Sanat Festivalidir.
İlçede Konutlar genelde yiğma, kargir ve betonarme olup, son yillarda betonarme yapilarin sayisi hizla artmaktadir. Yapi kooperatifçiliği ile toplu yaşama geçiş süreci hizlanmiştir.Halk geleneklerine siki sikiya bağlidir. İlçe genelinde giyim kuşam çağdaş görünüm arz eder. Yerleşim yerleri genel olarak toplu halde olup, kiş, yaz rahatlikla ulaşim sağlanmaktadir.
İlçe genelinde okuma-yazma orani % 97 civarindadir. Sosyo-kültürel yapilar olarak; bir kapali spor salonu ile ilçe stadyumu bulunmaktadir. İşyerleri şehrin merkezi kisimlarinda genellikle iş hani ve çarşilarda toplandiği görülür. İlçe’de 1.amatör kümede mücadele eden 2, ikinci amatör kümede mücadele eden 2 futbol takimi ilçeyi temsil etmektedir. Kültürel değerlerin en önemlisi her yil yapilmakta olan geleneksel Aşik Seyrani Kültür ve Sanat Festivalidir.

Hakmelerin tuttugu Takimlar

Orhan Erdemir - Galatasaray
Süleyman Abay - Beşiktaş
Erol Ersoy - Fenerbahçe
İsmet Arzuman - Galatasaray
Mustafa Çulcu - Fenerbahçe
Oktay Demiray - Fenerbahçe
Yunus Yildirim - Fenerbahçe
Metin Aydoğan - Galatasaray
Aytekin Durmaz - Beşiktaş
Metin Tokat - Galatasaray
Cem Papila - Beşiktaş
Serdar Tatli - Fenerbahçe
Bülent Yildirim - Fenerbahçe
Selçuk Dereli - Galatasaray
Yilnur Önen - Galatasaray
Zafer Önder İpek - Fenerbahçe
Cem Deda - Fenerbahçe
Kuddusi Müftüoğlu - Galatasaray
Bülent Demirlek - Fenerbahçe
Hakan Sivriselvi - Fenerbahçe
Firat Aydinus - Beşiktaş
Hüseyin Göçek - Galatasaray

Köksal Yedek

D. Tarihi: 17.01.1985
Yasi: 22
Boyu: 1,80
Uyrugu: Türkiye
Mevki: Orta Saha

Burhan Coskun

D. Tarihi: 01.03.1981
Yasi: 26
Boyu: 1,83
Uyrugu: Türkiye
Mevki: Forvet

oynadigi Takimlar:
07/08 07.2007 Samsunspor Kayseri Erciyesspor
06/07 01.2007 Kocaelispor Samsunspor
06/07 07.2006 Kayseri Erciyesspor Kocaelispor
05/06 07.2005 Türk Telekomspor Kayseri Erciyesspor

Kayseray

Ana Hat Uzunlugu: 17,815km (Cift Hat)
Depo Hatlari Uzunlugu: 2,76km (Tek Hat)
Dizi Sikligi: 10 dakika (2007), 4 dakika (2020)
Dizide Arac Sayisi: 2 Adet
Yolcu Istasyon Sayisi: 31 Adet
Arac Parki: 22 Adet
Istasyon Ara Mesafesi: 365-810m

................ YESiLHiSAR IN TARiHi .....................
Yesilhisar in kurulusu kesin olarak bilinmemekle beraber, tarihlerin kaydedebildigi zamanlarda Hititlerle meskun oldugu bilinmektedir. Hitit lerden sonra Pers lerin , M.Ö.3500 yillarinda da Iskender in emrine gecmistir. Pers Komutani Orgüs Oktav, Komutan ve unlu hatip Ciceron u Kapadokya meselesini halletmek üzere buraya gondermistir. Boylece M.Ö. 317 yilinda bu bolge Roma Imparatorlugu nun hakimiyetine gecmistir. Kapadokya bolgesinin sekiz buyuk sehri icinde adi geçen KBISTRA veya SiYiERA bugunku YESiLHiSAR dir .
M.Ö. 256 yilinda Iran in , sonra tekrar Bizans Imparatorlugu nun hakimiyetine giren Kbistra, 672 yilinda Battal Gazi nin fethi ile ilk defa Muslumanlarin eline gecmistir.
M.S. 20 yilinda Yesilhisar, Romalilar in eline gecti. Adi KUViSTRA olarak degistirildi. Halk 313 yilinda ilan edilen Milano Fermani na kadar, Roma doneminin zulmunden cok cekti.
Imparatorun Hiristiyanligi kabulu ile birlikte Yesilhisar, Urgup un Goreme siyle birlikte onemli bir dini merkez haline geldi.
Roma Krali I. Teodesyos, imparatorlugu iki oglu arasinda paylastirinca Yesilhisar, Bizans in hissesine dustu ve dogrudan Istanbul a (Kostantinapolis) baglandi. Halen Yesilhisar da bu doneme ait yazili taslara ve diger tarihi esyalara rastlanmaktadir. Yesilhisar zaman icerisinde iki defa daha Bizans hakimiyetine girmisse de once Abbasi ler sonra Danisment ler tarafindan geri alinmistir. 1114 yilinda Selcuklu lara, sonra Ilhanli lara, daha sonra da 1324 yilinda Melik Ertana Devleti ne gecmistir. Sultan Alparslan Malazgirt te Bizans Imparatoru Romen Diojen i buyuk bir yenilgiye ugratinca butun Anadolu ile birlikte Yesilhisar da Selcuklu larin eline gecti. Bu donemde Yesilhisar, Develi Karahisar olarak anildi. Karahisar anlamina gelen Zencibar in Turkce ye tercume edilmesi ve Derevliye nin Develi seklinde okunmasiyla bu isim elde edilmistir. Ayrica, yol uzerinde bulunmasi, halkin devecilik ve kervancilikla ugrasmasi da bu ismin verilmesinde etkili oldu. Bu tarihe kadar irk, dil, sanat ve kultur acisindan tarihin akisina uyarak, galip tarafin hukum ve etkisi altinda kalmis olan yerli halk 1071 tarihinden itibaren Musluman olup Turkce konusmaya basladi; sanat ve kultur bakimindan da tamamen doguya baglandi. Bir sure Karamanogullari egemenligine giren Yesilhisar (Karahisar) Yildirim Beyazit zamaninda Osmanli larin hakimiyetine gecmis fakat Timur un Anadolu yu istilasi ile tekrar Karamanogullari nin hakimiyetine girmistir. Osmanli doneminde Yesilhisari yoneten Karamanoglu Ahmet Bey buraya cok hizmet etti. Sehrin guneyindeki Dundarli Suyu nun Yesilhisar Ovasi na dokulmesini saglayarak kendi adiyla anilan Karamanoglu Hark ini açti. Sehrin batisinda da Karaman Yolu nu insa etti.
Bu donemde Yesilhisar dan Osmanli sarayina damat olarak giren Hamza Pasa devlet hizmetinde buyuk yararliliklar gosterdi. Hamza Pasa 1724 yilinda Yesilhisar da dogdu, 1740 yilinda Istanbul a giderek Saray da Silahtarliga ve daha sonra da Vezir-i A zamliga kadar yukseldi. Ilcede onun adini tasiyan tarihi bir cami halen ibadete açiktir. Karamanoglu Ahmet Bey in 1463 yilinda olumunden sonra Fatih Sultan Mehmet, bu beyligi ortadan kaldirip Yesilhisari Cem Sultan in kardesi Sultan Mustafa ya verdi. Ayrica ordunun degerli komutanlarindan biri olan Karacabey, konaklama sirasinda vefat etmis ve kendisi Kösk Tekkesi diye anilan makama defnedilmisti. Bugun Karacabey adi ile anilan mahalleye bu isim, o buyuk komutandan dolayi verilmistir. Damat Ibrahim Pasa, dogum yeri olan Muskara Koyu nun Nevsehir yapmak icin etrafta bulunan onemli merkezlerin askeri ve mali güclerini ferman ile Nevsehir e kaldirirken Yesilhisar in Zencibar kalesinde mevcut olan 39.000 akce timar ile otuz üc neferlik muhafiz birligini de Nevsehir e goturdu. O tarihten sonra Yesilhisar eski onemini kaybetti. Osmanli doneminde Yesilhisar da fikih, tasavvuf, felsefe ve edebiyat alanlarinda unlu kisiler yetismistir. Koyunlu Baba, Mir ati Dede, Kocabeyoglu Haci Ali Riza, Kocum-zade Mehmet Efendi ve Omer Gulsani Dede bunlardan bazilaridir. Osmanli Padisahlarindan III. Mustafa zamanina kadar Karaman Eyalet inin Nigde Sancagi na bagli bir kaza merkezi olan Yesilhisar 1856 yilinda Nahiye olarak Kayseri ye, 1902 yilinda Incesu Ilcesi ne baglandi.
O zamana kadar Develi Karahisar adiyla anilirken isim benzerligi olan yerlerle karistigi icin 1945 yilinda Yesilhisar olarak degistirildi. 1945 yilinda yapilan muracaatla Kayseri ye baglanan Yesilhisar, 11.06.1947 tarih ve 5071 sayili kanun ile ilce olmustur.
............COGRAFi YAPISI.............
Kayseri nin Guney-Batisinda ve sehre 67 km uzakliktadir. 34 derece dogu boylami, 38 derece kuzey enleminin kesistigi noktada ve Akdeniz i Karadeniz e baglayan demir ve karayolunun uzerindedir. Denizden yuksekligi 1100 m ve yüzolcumu 978 km2 dir .
Kuzeyde Incesu, guneyde Yahyali, doguda Develi ilceleri, Bati da Nevsehir in Urgup ve Derinkuyu ilceleriyle komsudur.
Ilcede, Iç Anadolu Bolgesinde gorulen kara iklimi hakimdir. Yazlar sicak ve kurak, kislar- guney iklimine acik olmasi nedeniyle- nispeten ilik gecer. Yagislar genellikle mahsulun suya ihtiyac duydugu aylarda az duser ve mevsim kurak gecer. Bir yillik yagis miktari ortalama olarak m2 ye 200-270 kg dir. Bu miktarin buyuk bir kismi Ocak, Subat, Mart, Kasim ve Aralik aylarinda duser. Ilcenin 10 km guneyinde sifali maden suyuyla meshur Icmeceler vardir. Ulkenin dort-bir yanindan buraya her yil cok sayida insan sifa bulmak icin gelir.
Ilce, kendi adiyla anilan ovanin bati ucunda Kale Dagi nin doguya uzanan etekleri uzerinde kurulmustur. Kuzeyden guneye dogru surekli esen temiz hava tabakasinin etkisi altindadir. Erciyes in karli tepeleri ilceden gorulmektedir.

Ilce duz ve cok genis bir ovaya sahiptir ve cevresi Erciyes, Toroslarin bir kolu olan Demir Kazik ve bazi irili ufakli daglarla cevrilidir. Bu daglardan inen yer ustu sulari ilcenin dogusunda bulunan Yay Golu ve Sultan Sazligi ni olusturmustur.

Soganli Koyun cevresinde bulunan ve cok eski devirlere ait olan kilise ve magaralar ozellikle yabanci turistlerin cok sik ziyaret ettigi yerlerdendir.

Ilcede Ic Anadolu da bulunan ve cok eski bitki ortusu gorulur. Az miktarda mese-menengic- ormani mevcuttur. Cay ve dere kenarlarinda kavak, sogut ve cali bulunur.

...........NUFUS DURUMU.............
Ilcemiz 2000 Genel Nufus Sayimi verilerine gore Merkez 14.099, koyler 11.144, toplam 25.243 nufusa sahiptir. Bu nufusun mesleklere gore dagilimi ise soyledir: Halkin yuzde 75 i tarim ve hayvancilikla ugrasirken yuzde 25 i de diger mesleklere yonelmislerdir. Ilcemizde okuma yazma orani erkeklerde yuzde 90, kadinlarda yuzde 70 duzeyindedir.
Ilcede kullanilan tarim arazisinin yasli olmasi ve sulama suyunun yetersizligi tarim maliyetini yukseltmistir. Bu durum, 1970 li yillardan itibaren egitim oraninin da yukselmesi ile halkin ilce disina goc etmesine sebeb olmustur. Periyodik nufus sayimlarindaki oranlarin dususu bunu acikca gostermektedir.


.......EGiTiM VE KULTUR DURUMU........
Yesilhisar, egitim yonunden tarihin her doneminde ileridedir. Tarihcesinden de anlasilacagi uzere asirlardir pek cok milletin ikametgahi olmustur. Ozellikle 1960 li yillardan sonra okullasma sayisi artmis, halen; 6 ilkogretim okulu, 4 lise ve dengi okul vardir.
Koylerimizde ise 8 koy haricinde her koyde ilkogretim okulu bulunmakta, diger koylerde ogrenci sayisinin yetersizligi nedeniyle merkeze tasimali egitim yapilmaktadir.
Cumhuriyet ten sonra her gecen gun egitim seviyesi her gecen gun yukselen ilcemizde, okuma yazma orani erkeklerde yuzde 90, kadinlarda ise yuzde 70 seviyesindedir.
Ilcemiz kultur bakiminda tipik orta anadolu kulturune sahiptir. Mahalli geleneklerde Anadolu da gorulenlerden ayrintilar disinda farklilik gostermez. Geleneksel el sanatlari, gelinlik kizlarin ceyiz hazirliklari, halicilik, ozellikle Soganli koyun de bez bebek yapimi halkin gecim kaynagi durumuna gelmistir.
Eskiden halk deyimi ile istar denilen tezgahlarda hali kilim ve namazlik gibi dokumacilik yaygin iken maliyet ucuzlugu nedeniyle hazir fabrika dokumasina yonelinmis, bunun sonucu olarak da sanat degeri yuksek dokumaciliktan uzaklasilmistir.