https://kayserispor.com/ Fri, 01 May 2026 07:20:55 +0000 MyBB https://kayserispor.com/konu-36-kars Thu, 10 Feb 2011 01:03:12 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-36-kars 36.KARS

[SIZE=2]Yüzölçümü: 18.557 km²
Nüfus: 325.016 (2000)
İl Trafik No: 36
Kars Doğu Anadolu da ülkemizin en doğusundaki ve ayni zamanda karasal iklim dolayisiyla da en soğuk illerinden birisidir. Ancak mekanin bu olumsuzluğu ilin sanayii gelişmesinde nispeten olumsuz olmuş olsa da il turizm potansiyeli açisindan bölgenin başlica illerinden birisidir.

İl ülkemizin başlica kiş turizm merkezinden birisidir ve yapilacak yatirimlarla bu alanda daha da gelişebilir. Bunun yani sira kültür turizmi açisindan da tarihin çok eski devirlerine uzanan antik kalintilari ve ören yerleri ile önde gelen kültür turizmi açisindan da Yontma Taş Çağindan itibaren kesintisiz bir yerleşime sahne olan kent önde gelen kültür turizm merkezlerindendir.

Fotoğraflar:



Kars ..



Kars Kalesi







Taşköprü





Kümbet Cami



Yanik Kilise





Allahuekber Dağlari








Ani Katedrali(Fethiye CAmii)

Ani Harabeleri-Kiz Kalesi


İpek Yolu
[/SIZE]]]> 36.KARS

[SIZE=2]Yüzölçümü: 18.557 km²
Nüfus: 325.016 (2000)
İl Trafik No: 36
Kars Doğu Anadolu da ülkemizin en doğusundaki ve ayni zamanda karasal iklim dolayisiyla da en soğuk illerinden birisidir. Ancak mekanin bu olumsuzluğu ilin sanayii gelişmesinde nispeten olumsuz olmuş olsa da il turizm potansiyeli açisindan bölgenin başlica illerinden birisidir.

İl ülkemizin başlica kiş turizm merkezinden birisidir ve yapilacak yatirimlarla bu alanda daha da gelişebilir. Bunun yani sira kültür turizmi açisindan da tarihin çok eski devirlerine uzanan antik kalintilari ve ören yerleri ile önde gelen kültür turizmi açisindan da Yontma Taş Çağindan itibaren kesintisiz bir yerleşime sahne olan kent önde gelen kültür turizm merkezlerindendir.

Fotoğraflar:



Kars ..



Kars Kalesi







Taşköprü





Kümbet Cami



Yanik Kilise





Allahuekber Dağlari








Ani Katedrali(Fethiye CAmii)

Ani Harabeleri-Kiz Kalesi


İpek Yolu
[/SIZE]]]> https://kayserispor.com/konu-35-izmir Sun, 23 Jan 2011 22:03:10 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-35-izmir 35.İZMİRYüzölçümü : 1.973 km²
Nüfus : 3.370.866 (2000)

Türkiye'nin üçüncü büyük şehri olan İzmir, çağdaş, gelişmiş, ayni zamanda işlek bir ticaret merkezidir. Civil civil olan alişveriş merkezinde dolaşmak oldukça keyiflidir. İzmir'in batisinda nefis renkli denizi, plajlari ve termal merkezleriyle Çeşme Yarimadasi uzanir. Antik çağlarin en ünlü kentleri arasinda yer alan Efes, Roma devrinde dünyanin en büyük kentlerinden biriydi. Tüm Ion kültürünün zenginliklerini bünyesinde barindiran Efes, yoğun sanatsal etkinliklerle de adini duyuruyordu.

Akdeniz iklim kuşağinda kalan İzmir'de yazlari sicak ve kurak kişlari ilik ve yağişli geçmektedir. Dağlarin denize dik uzanmasi ve ovalarin İç Bati Anadolu eşiğine kadar sokulmasi, denizel etkilerin iç kesimlere kadar yayilmasina olanak vermektedir. Ancak, İl bütününde yükseklik, bati ve kiyidan uzaklik gibi fiziksel coğrafya farkliliklari, yağiş, sicaklik ve güneş açisindan önemli sayilabilecek iklim farkliliklarina da yol açmaktadir.

İl bazinda yillik ortalama sicaklik, kiyi kesimlerde 14-18 ºC arasinda değişmektedir. En sicak aylar Temmuz (27.3 ºC ) ve Ağustos (27.6 ºC ), en soğuk aylar ise Ocak (8.6 ºC) ve Şubat (9.6 ºC)'tir. Yazin kiyi kesiminde sicaklik, deniz melteminin (İmbat) etkisiyle iç kesimlere göre 1-2 ºC daha düşük olmaktadir. Kiş mevsiminde ortalama 7 ºC olan sicaklik zaman zaman kuzey ve kuzeybatidan sokulan denizel hava kütlesi nedeniyle düşmektedir.

İzmir'de yağişin aylara ve mevsimlere göre dağiliminda önemli farklar vardir. İzmir'de yillik ortalama yağiş miktari 700 mm. olup yillik yağişin % 50'den fazlasi kiş mevsiminde %40- 45'i ilkbahar ve sonbaharda , % 2-4'ü ise yaz aylarinda düşmektedir. Kar yağişli günler sayisi, alçak kesimlerde yok denecek kadar azdir. Yüksek kesimlerde gerek kar yağişli günler sayisi, gerekse karin yerde kalma süresi artmaktadir.

Coğrafya

İzmir, Türkiye'nin üçüncü büyük kentidir. İzmir, Ege kiyi bölgesinin tipik bir örneği gibidir. Kuzeyde Madra Dağlari, güneyde Kuşadasi Körfezi, batida Çeşme Yarimadasi'nin Tekne Burnu, doğuda ise Aydin, Manisa il sinirlari ile çevrilmiş İzmir, batida kendi adiyla anilan körfezle kucaklaşir.

İzmir ili içinde Ege Bölgesi'nin önemli akarsularindan olan Gediz Nehri'nin aşaği çiğiri ile Küçük Menderes Nehri bulunur. Girintili ve çikintili kiyi bandi doğal olarak sayisiz güzellikte koy ve plajlarin oluşumu ile sonuçlanir. Gümüldür, Özdere, Foça, Karaburun, Çeşme sahil ve plajlari İzmir için büyük bir turistik önem taşimaktadir. Öte yandan ayni doğal yapi, bir çok balikçi barinağinin veya yat yanaşma yerlerinin oluşmasina neden olmuştur. Bu özellikleriyle İzmir doğal bir turizm ve liman kentidir.

Akdeniz iklim bölgesinde yetişen geniş, sert ve iğne yaprakli, sürekli yeşil kalan, kurakliğa dayanikli ağaç ve çalilar, yaygin doğal bitki örtüsünü oluşturur.

Tarihi

Eski İzmir kenti (Smyrna) körfezin kuzeydoğusunda yer alan ve yüzölçümü yaklaşik yüz dönüm olan bir adacik üzerinde kurulmuştu. Son yüzyillar boyunca Meles Irmaği Sipvlos (Yamanlar) Daği'ndan gelen sellerin getirdikleri mil ile bugünkü Bornova ovasi oluştu ve yarim adacik bir tepe haline dönüştü.

Şimdi Tepekule adini taşiyan bu höyüğün üzerinde Tekel Müdürlüğü'nün İzmir Şarap ve Bira Fabrikasina ait numune baği bulunmaktadir. 1955'ten beri yoğun gecekondu bölgesi olan bu çevrede İzmir'deki ilk yerleşim yeri olarak tespit edilen İzmir Höyüğü bulunur. Buradaki ilk kazilarda Türk Tarih Kurumu ile Eski Eserler ve Müzeler GENEL Müdürlüğü”nün katkilari büyük olmuştur.

Bati Anadolu kiyilarindaki ilk yerleşimler genelde ki bunlar Troya Savaşlarini sonra kurulan Aiol, Ion ve Dor kökenlidir, küçük yarimadalar üzerinde kurulmuştur. Bunlar, Çandarli, Foça, İzmir, Klazomenai, Miletos ve İasos gibi yerleşimlerdir. Bunun nedeni yerleşim yerlerini kuran ve oturan insanlarin daha çok Hellenli ve den olmalaridir. Böylece yarimada yerleşikleri hem iki limana sahiptiler, hem de kara denizden gelecek saldirilara karşi güvence içindeydiler. Elverişsiz havalarda limanlardan biri uygun olmadiği taktirde gemiciler diğer limani kullanma şansina sahiplerdi. Bayrakli Höyüğü körfezin kuzeydoğu köşesinde, kuzeyine sarp kayali Yamanlar Daği'ni da alarak karadan gelecek saldirilara karşi rahat bir konumdaydi. Güneyi imbata açikti. Eski İzmir yerleşimi yaklaşik 3000 yil boyunca bu yarimada üzerinde ver aldi. M.Ö. 4. Yüzyilin ikinci yarisinda büyük nüfus artişi yüzünden bugünkü Kadifekale eteklerine taşindi.

İlimizin Fotoğraflari;


Fotoğraflara Karşiyakaya bakarak başlayalim ..

Güzelyali Sahili

Konak Meydani



İzmir(Asansör)

Konak Meydani

Saat Kulesi

Kordon

Bornova

Foça

Özgürlük Aniti

Agora


Bergama





Selçuk(Efes Antik Kenti)]]> 35.İZMİRYüzölçümü : 1.973 km²
Nüfus : 3.370.866 (2000)

Türkiye'nin üçüncü büyük şehri olan İzmir, çağdaş, gelişmiş, ayni zamanda işlek bir ticaret merkezidir. Civil civil olan alişveriş merkezinde dolaşmak oldukça keyiflidir. İzmir'in batisinda nefis renkli denizi, plajlari ve termal merkezleriyle Çeşme Yarimadasi uzanir. Antik çağlarin en ünlü kentleri arasinda yer alan Efes, Roma devrinde dünyanin en büyük kentlerinden biriydi. Tüm Ion kültürünün zenginliklerini bünyesinde barindiran Efes, yoğun sanatsal etkinliklerle de adini duyuruyordu.

Akdeniz iklim kuşağinda kalan İzmir'de yazlari sicak ve kurak kişlari ilik ve yağişli geçmektedir. Dağlarin denize dik uzanmasi ve ovalarin İç Bati Anadolu eşiğine kadar sokulmasi, denizel etkilerin iç kesimlere kadar yayilmasina olanak vermektedir. Ancak, İl bütününde yükseklik, bati ve kiyidan uzaklik gibi fiziksel coğrafya farkliliklari, yağiş, sicaklik ve güneş açisindan önemli sayilabilecek iklim farkliliklarina da yol açmaktadir.

İl bazinda yillik ortalama sicaklik, kiyi kesimlerde 14-18 ºC arasinda değişmektedir. En sicak aylar Temmuz (27.3 ºC ) ve Ağustos (27.6 ºC ), en soğuk aylar ise Ocak (8.6 ºC) ve Şubat (9.6 ºC)'tir. Yazin kiyi kesiminde sicaklik, deniz melteminin (İmbat) etkisiyle iç kesimlere göre 1-2 ºC daha düşük olmaktadir. Kiş mevsiminde ortalama 7 ºC olan sicaklik zaman zaman kuzey ve kuzeybatidan sokulan denizel hava kütlesi nedeniyle düşmektedir.

İzmir'de yağişin aylara ve mevsimlere göre dağiliminda önemli farklar vardir. İzmir'de yillik ortalama yağiş miktari 700 mm. olup yillik yağişin % 50'den fazlasi kiş mevsiminde %40- 45'i ilkbahar ve sonbaharda , % 2-4'ü ise yaz aylarinda düşmektedir. Kar yağişli günler sayisi, alçak kesimlerde yok denecek kadar azdir. Yüksek kesimlerde gerek kar yağişli günler sayisi, gerekse karin yerde kalma süresi artmaktadir.

Coğrafya

İzmir, Türkiye'nin üçüncü büyük kentidir. İzmir, Ege kiyi bölgesinin tipik bir örneği gibidir. Kuzeyde Madra Dağlari, güneyde Kuşadasi Körfezi, batida Çeşme Yarimadasi'nin Tekne Burnu, doğuda ise Aydin, Manisa il sinirlari ile çevrilmiş İzmir, batida kendi adiyla anilan körfezle kucaklaşir.

İzmir ili içinde Ege Bölgesi'nin önemli akarsularindan olan Gediz Nehri'nin aşaği çiğiri ile Küçük Menderes Nehri bulunur. Girintili ve çikintili kiyi bandi doğal olarak sayisiz güzellikte koy ve plajlarin oluşumu ile sonuçlanir. Gümüldür, Özdere, Foça, Karaburun, Çeşme sahil ve plajlari İzmir için büyük bir turistik önem taşimaktadir. Öte yandan ayni doğal yapi, bir çok balikçi barinağinin veya yat yanaşma yerlerinin oluşmasina neden olmuştur. Bu özellikleriyle İzmir doğal bir turizm ve liman kentidir.

Akdeniz iklim bölgesinde yetişen geniş, sert ve iğne yaprakli, sürekli yeşil kalan, kurakliğa dayanikli ağaç ve çalilar, yaygin doğal bitki örtüsünü oluşturur.

Tarihi

Eski İzmir kenti (Smyrna) körfezin kuzeydoğusunda yer alan ve yüzölçümü yaklaşik yüz dönüm olan bir adacik üzerinde kurulmuştu. Son yüzyillar boyunca Meles Irmaği Sipvlos (Yamanlar) Daği'ndan gelen sellerin getirdikleri mil ile bugünkü Bornova ovasi oluştu ve yarim adacik bir tepe haline dönüştü.

Şimdi Tepekule adini taşiyan bu höyüğün üzerinde Tekel Müdürlüğü'nün İzmir Şarap ve Bira Fabrikasina ait numune baği bulunmaktadir. 1955'ten beri yoğun gecekondu bölgesi olan bu çevrede İzmir'deki ilk yerleşim yeri olarak tespit edilen İzmir Höyüğü bulunur. Buradaki ilk kazilarda Türk Tarih Kurumu ile Eski Eserler ve Müzeler GENEL Müdürlüğü”nün katkilari büyük olmuştur.

Bati Anadolu kiyilarindaki ilk yerleşimler genelde ki bunlar Troya Savaşlarini sonra kurulan Aiol, Ion ve Dor kökenlidir, küçük yarimadalar üzerinde kurulmuştur. Bunlar, Çandarli, Foça, İzmir, Klazomenai, Miletos ve İasos gibi yerleşimlerdir. Bunun nedeni yerleşim yerlerini kuran ve oturan insanlarin daha çok Hellenli ve den olmalaridir. Böylece yarimada yerleşikleri hem iki limana sahiptiler, hem de kara denizden gelecek saldirilara karşi güvence içindeydiler. Elverişsiz havalarda limanlardan biri uygun olmadiği taktirde gemiciler diğer limani kullanma şansina sahiplerdi. Bayrakli Höyüğü körfezin kuzeydoğu köşesinde, kuzeyine sarp kayali Yamanlar Daği'ni da alarak karadan gelecek saldirilara karşi rahat bir konumdaydi. Güneyi imbata açikti. Eski İzmir yerleşimi yaklaşik 3000 yil boyunca bu yarimada üzerinde ver aldi. M.Ö. 4. Yüzyilin ikinci yarisinda büyük nüfus artişi yüzünden bugünkü Kadifekale eteklerine taşindi.

İlimizin Fotoğraflari;


Fotoğraflara Karşiyakaya bakarak başlayalim ..

Güzelyali Sahili

Konak Meydani



İzmir(Asansör)

Konak Meydani

Saat Kulesi

Kordon

Bornova

Foça

Özgürlük Aniti

Agora


Bergama





Selçuk(Efes Antik Kenti)]]> https://kayserispor.com/konu-34-istanbul Thu, 18 Nov 2010 22:46:35 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-34-istanbul 34.İSTANBUL

Yüzölçümü: 5.712 km²
Nüfus: 10.018.735 (2000)
İl Trafik No: 34
"Orada, Tanri ve insan, doğa ve sanat hep birlikte, yeryüzünde öylesine mükemmel bir yer yarattilar ki, görülmeğe değer." Bir koluyla Asya'ya, diğeriyle Avrupa'ya uzanarak iki kitayi da kucaklayan kenti Lamartine böyle tanimliyor.
Başkentler başkenti olarak bilinen, önce Roma, ardindan Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu ve kitalara hükmederek büyük bariş coğrafyalari yaratmiş, Osmanli İmpatatorluğuna başkentlik yapan İstanbul, geçmişin ihtişamini gururla korurken modern bir geleceğe doğru ilerlemektedir. İstanbul'daki çeşitlilik ziyaretçileri gerçekten büyülemektedir. Müzeleri, kiliseleri, saraylari, camileri, pazar yerleri ve doğal güzellikleri bitmez tükenmez nüanslar sunmaktadir. Boğazin kiyisinda şöyle bir arkaniza yaslandiğinizda, grupta kizaran renklerin karşi sahildeki evlerin pencerelerine yansimasini seyrederek, yüzyillar öncesinde, insanlarin bu olağanüstü yeri neden seçtiklerini birden anlar ve İstanbul'un "dünyanin merkezindeki" şehir olduğunu hissedersiniz.

Şehrin en güzel anitlari, Haliç-Marmara Denizi-Surlar arasinda kalan yarimadada yer alir. Kentin tepelerinden yükselen 500'ü aşkin caminin sulieti başdöndürücü bir atmosfer yaratir. İnsan kendini geçmiş zamanla bugün arasinda bir rüyada gibi hisseder! Alti minaresiyle İstanbul'un sembolü haline gelen, dekorasyonunda kullanilan mavi çiniler nedeni ile "Mavi Cami" diye anilan Sultanahmet Camii'ni mutlaka görmelisiniz. Karşisinda, İmparator Justinien zamaninda kilise olarak inşa edilmiş olan ünlü Ayasofya Müzesi yer alir; mimari hünerler örneği olan bu yapi, Hz. İsa'yi, Hz. Meryem'i ve imparatorlari tasvir eden nefis mozaik panolarla bezenmiştir. Bir başka tepeden bu iki muhteşem abideyi seyreden Süleymaniye Cami ise Osmanli mimarlik sanatinin zirvesidir. Kanuni Sultan Süleyman'in isteği üzerine Mimar Sinan tarafindan inşa edilmiştir.

Marmara'ya ve Boğaz'a hakim bir tepe üzerinde, 400 yil boyunca Osmanli sultanlarina konutluk ve siyasi merkezlik etmiş olan Topkapi Sarayi yer alir. Topkapi'da Çin Porselenleri koleksiyonunu, altin işlemeli ve değerli taşlarla süslü tahtlari, sultan kostümlerini, masallardakileri andiran mücevherleri, nadir elyazmasi kitaplari, yüzyillarca merak uyandirmiş olan harem salonlarini görebilirsiniz.

Ayasofya ile Sultanahmet Cami arasinda araba yarişlarinin yapildiği Bizans Devrinin ünlü Hipodromu ve bu Hipodromun orta yerinde, bu dönemden kalma üç dikilitaş bulunur.

Yerebatan Sarayi Bizans döneminde yapilmiş en önemli su sarniçlarindan biridir. En güzel Bizans devri eserlerinden biri sayilan Kariye Müzesi mozaik ve fresklerle süslü orijinal dekorunu muhafaza etmektedir. İstanbul'da görmeden edemeyeceğiniz bir başka mekan da Eyüp Camiidir. Burasi, Eyüp Sultan'i ziyaret edip manevi haz arayanlara güvercin sesleriyle her an civil civil bir ortam sunar.

İstanbul tarihsel yapilarin yeniyle buluştuğu, yenilendiği bir şehirdir ayni zamanda. Kapaliçarşi labirentvari yapisiyla geçmişin hülyali günlerinin izlerini taşimakta israr ederken bir yandan da modern dünyanin yepyeni ürünlerini serer önünüze; büyüleyici mücevherler, bakir eşyalar, halilar, çeşit çeşit deri ve süet giyim... Cazibesine kapilinca en ufak bir yorgunluk duymadan saatlerce dolaşabilirsiniz bu çarşida.

Boğaz'da bir vapur gezisi, unutulmaz anilariniz arasina girecektir. Boğaz'in iki yakasinda siralanan her birinden ayri bir sevda masalinin sulara yansidiği asude ve emsalsiz yalilar, 20. yüzyilda yapilan lüks villalar, Dolmabahçe, Göksu ve Beylerbeyi Saraylari, Rumeli ve Anadolu Hisarlari, balikçi köylerinden kalma izler, lokantalar, çay bahçeleri, parklar, gece kulüpleri sizi büyüleyebilir. Ayni günde Karadeniz'in vahşi sahillerinde denize girip ardindan Marmara'nin sakin kiyilarinda bir çay bahçesinde bir fincan kahvenizi yudumlarken belki de tarihe geçecek anilarinizi kaleme alabilirsiniz.

Eşsiz tarihi ve kültürel geçmişi ve sayisiz cazibesine ilave olarak modern oteller, istisnai lokantalar, gece kulüpleri, kabareler, tarihi çarşilar ve dükkanlar İstanbul'u konferans ve kongreler için dört dörtlük bir mekan yapmaktadir.]]> 34.İSTANBUL

Yüzölçümü: 5.712 km²
Nüfus: 10.018.735 (2000)
İl Trafik No: 34
"Orada, Tanri ve insan, doğa ve sanat hep birlikte, yeryüzünde öylesine mükemmel bir yer yarattilar ki, görülmeğe değer." Bir koluyla Asya'ya, diğeriyle Avrupa'ya uzanarak iki kitayi da kucaklayan kenti Lamartine böyle tanimliyor.
Başkentler başkenti olarak bilinen, önce Roma, ardindan Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu ve kitalara hükmederek büyük bariş coğrafyalari yaratmiş, Osmanli İmpatatorluğuna başkentlik yapan İstanbul, geçmişin ihtişamini gururla korurken modern bir geleceğe doğru ilerlemektedir. İstanbul'daki çeşitlilik ziyaretçileri gerçekten büyülemektedir. Müzeleri, kiliseleri, saraylari, camileri, pazar yerleri ve doğal güzellikleri bitmez tükenmez nüanslar sunmaktadir. Boğazin kiyisinda şöyle bir arkaniza yaslandiğinizda, grupta kizaran renklerin karşi sahildeki evlerin pencerelerine yansimasini seyrederek, yüzyillar öncesinde, insanlarin bu olağanüstü yeri neden seçtiklerini birden anlar ve İstanbul'un "dünyanin merkezindeki" şehir olduğunu hissedersiniz.

Şehrin en güzel anitlari, Haliç-Marmara Denizi-Surlar arasinda kalan yarimadada yer alir. Kentin tepelerinden yükselen 500'ü aşkin caminin sulieti başdöndürücü bir atmosfer yaratir. İnsan kendini geçmiş zamanla bugün arasinda bir rüyada gibi hisseder! Alti minaresiyle İstanbul'un sembolü haline gelen, dekorasyonunda kullanilan mavi çiniler nedeni ile "Mavi Cami" diye anilan Sultanahmet Camii'ni mutlaka görmelisiniz. Karşisinda, İmparator Justinien zamaninda kilise olarak inşa edilmiş olan ünlü Ayasofya Müzesi yer alir; mimari hünerler örneği olan bu yapi, Hz. İsa'yi, Hz. Meryem'i ve imparatorlari tasvir eden nefis mozaik panolarla bezenmiştir. Bir başka tepeden bu iki muhteşem abideyi seyreden Süleymaniye Cami ise Osmanli mimarlik sanatinin zirvesidir. Kanuni Sultan Süleyman'in isteği üzerine Mimar Sinan tarafindan inşa edilmiştir.

Marmara'ya ve Boğaz'a hakim bir tepe üzerinde, 400 yil boyunca Osmanli sultanlarina konutluk ve siyasi merkezlik etmiş olan Topkapi Sarayi yer alir. Topkapi'da Çin Porselenleri koleksiyonunu, altin işlemeli ve değerli taşlarla süslü tahtlari, sultan kostümlerini, masallardakileri andiran mücevherleri, nadir elyazmasi kitaplari, yüzyillarca merak uyandirmiş olan harem salonlarini görebilirsiniz.

Ayasofya ile Sultanahmet Cami arasinda araba yarişlarinin yapildiği Bizans Devrinin ünlü Hipodromu ve bu Hipodromun orta yerinde, bu dönemden kalma üç dikilitaş bulunur.

Yerebatan Sarayi Bizans döneminde yapilmiş en önemli su sarniçlarindan biridir. En güzel Bizans devri eserlerinden biri sayilan Kariye Müzesi mozaik ve fresklerle süslü orijinal dekorunu muhafaza etmektedir. İstanbul'da görmeden edemeyeceğiniz bir başka mekan da Eyüp Camiidir. Burasi, Eyüp Sultan'i ziyaret edip manevi haz arayanlara güvercin sesleriyle her an civil civil bir ortam sunar.

İstanbul tarihsel yapilarin yeniyle buluştuğu, yenilendiği bir şehirdir ayni zamanda. Kapaliçarşi labirentvari yapisiyla geçmişin hülyali günlerinin izlerini taşimakta israr ederken bir yandan da modern dünyanin yepyeni ürünlerini serer önünüze; büyüleyici mücevherler, bakir eşyalar, halilar, çeşit çeşit deri ve süet giyim... Cazibesine kapilinca en ufak bir yorgunluk duymadan saatlerce dolaşabilirsiniz bu çarşida.

Boğaz'da bir vapur gezisi, unutulmaz anilariniz arasina girecektir. Boğaz'in iki yakasinda siralanan her birinden ayri bir sevda masalinin sulara yansidiği asude ve emsalsiz yalilar, 20. yüzyilda yapilan lüks villalar, Dolmabahçe, Göksu ve Beylerbeyi Saraylari, Rumeli ve Anadolu Hisarlari, balikçi köylerinden kalma izler, lokantalar, çay bahçeleri, parklar, gece kulüpleri sizi büyüleyebilir. Ayni günde Karadeniz'in vahşi sahillerinde denize girip ardindan Marmara'nin sakin kiyilarinda bir çay bahçesinde bir fincan kahvenizi yudumlarken belki de tarihe geçecek anilarinizi kaleme alabilirsiniz.

Eşsiz tarihi ve kültürel geçmişi ve sayisiz cazibesine ilave olarak modern oteller, istisnai lokantalar, gece kulüpleri, kabareler, tarihi çarşilar ve dükkanlar İstanbul'u konferans ve kongreler için dört dörtlük bir mekan yapmaktadir.]]> https://kayserispor.com/konu-33-mersin Tue, 02 Nov 2010 01:46:15 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-33-mersin 33. MERSİN

Yüzölçümü: 15.853 km²
Nüfus: 1.640.888 (2009 Yili Kaynak:Türkiye İstatistik Kurumu)
İl Trafik No: 33

Türkiye’nin 81 ilinden 33 kod numarasiyla anilan, yüzölçümü yaklaşik 16.000 km2. ve 2009 yili nüfus sayimina göre toplam 1.640.888 kişilik nüfusa sahip olan ve eski adi İÇEL olan MERSİN ili doğusunda Adana, batisinda Antalya, kuzeyinde Niğde, Konya ve Karaman illeri, güneyinde ise Akdeniz ile çevrili olup, Taşlik Kilikya’nin tümünü ve Ovalik Kilikya’nin Berdan Çayi havzasini kaplar. Kuzeyden Toros dağlarinin en yüksek tepelerine kadar uzanan yaylalari içine alip, doğu Akdeniz boyunca güney batiya doğru uzanir. Dağlik alanlar kratase, eosen, miosen ve pliosen tortularindan ibaret kireç taşi tabakalarindan, ovalar ise IV.zamanda başlamiş olan alüvyon birikmesiyle oluşmuştur. İldeki Toros Dağlari genç dağlardir. Toroslar'in Mersin bölümünde kalan kismi Bolkar Dağlari adini alir. Bolkarlarin en yüksek yeri 3524 metre ile Medetsiz Tepesi’dir. Orta Toroslar'in geçit verebilen yeri Gülek Boğazidir(1050 m.). İkinci önemli geçit ise Mut ilçesi yakinlarindaki Sertavul Geçidi’dir. İl’de birkaç set gölünden başka göl yoktur. Silifke’deki Akgöl, Keklik Gölü ve Paradeniz gölleri deniz bağlantili olduklarindan sulari tuzlu olup, bol balik yaşamaktadir.

Bitki örtüsü genellikle Akdeniz iklimine uyum sağlayan maki’dir. Defne, Yabani Zeytin, Keçi Boynuzu, Mersin, Zakkum, Böğürtlen ve Kuşburnu’dur. 100-1000 m. arasinda Meşe, 100-1200 m. arasinda Kizilçam, 1500 m. Karaçam ve 2000 m. yüksekliklerde Sedir ve Ardiç Ağaçlari yer alir.

Turistik bir il olan MERSİN’E bağli ilçeler şunlardir: Akdeniz, Anamur, Aydincik, Bozyazi, Çamliyayla, Gülnar, Erdemli, Mezitli, Mut, Silifke, Tarsus , Toroslar ve Yenişehir'dir.Mersin’in akarsulari Deliçay, Efrenk Deresi (Müftü), Tece Deresi ile batida Lamas çayi ile Mezitli çayindan ibarettir. Anamur’da Dragon Çayi, Tarsus’ta Berdan Çayi, ve tarihe taniklik etmiş olan Silifke’de Göksu Nehri ilin önemli akarsularindandir. İl, deniz-kum-güneş üçlemesinin dişina çikarak, alternatif turizm çeşitlerini sunmaktadir. İnanç , Yayla, Trekking, Rafting, Yamaç paraşütü, Su sporlari, Kayak, Dağcilik gibi. Dağlara çikildikça farkli iklimler yaşanmakla beraber, kiyi şeridinde tipik Akdeniz iklimi hüküm sürer; yani yazlar sicak ve kurak, kişlar ise ilik ve yağişli geçer. İlin yaklaşik 108 km. uzunluğunda kumsal plajlari vardir.

Adana’dan 69 km.,Antalya’dan 487 km. ve Konya’dan 348 km. uzaklikta olan Mersin merkezi yeni ve modern bir liman şehridir.Büyük kentlerle demiryolu ve karayollariyla ulaşim yapilirken, yabanci limanlarla da gemi seferleriyle bağlantilidir. Yil boyunca Mersin ile Gazimagosa arasinda düzenli feribot seferleri vardir. Mersin’in modern bir kent olmasi nedeniyle, turistler burada kalmakta ve Mersin’i Kapadokya, Güney doğu Anadolu Bati Akdeniz ve Kibrisa, geçiş merkezi olarak seçmektedirler.

Mersin, ticaret ve ekonomi alanlarinda olduğu kadar turizmde de son yillarda olumlu atilimlar yapmiştir. Nitekim “Kardeş Kent” sayisinin artmasi Dünya Uluslarinin Mersin’e olan yakin ilgilerini göstermektedir.

Mersin Belediyesinin bağli olduğu Dünya Kardeş Kentleri şunlardir:
1-ABD/Californiya-Santa Fee Springs (l965)
2-İTALYA/Rimini (1980)
3-Japonya/Kushimoto (1997)

Mersin kentinin merkez sinirlarini, doğuda Tirmil Tepe, Batida Yumuktepe Höyükleri oluşturmaktadir. Bu Höyükler , Mersin kurulmadan çok önceleri Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde, bu alanda yerleşimlerinin olduğunu kanitlamaktadir. J.Garstang tarafindan Yumuktepe’de yapilan kazilar sonucunda en yoğun yerleşimin Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde olduğu ortaya çiksa da 1993 yilinda yeniden başlayan kazi çalişmalari , bu yerleşik düzenin Arap istilalari ve Bizans döneminde de devam ettiğini göstermiştir.

Antik dönemde ise Mersin’in deniz kiyisinda bir yerleşim yeri olduğunu gösteren veriler vardir. C. Texier Mersin’in antik Zephyrium Kenti olduğunu yazmaktadir. Halkevi civarindaki temel kazilarinda ve Çavuşlu Mahallesinde ele geçen rastlantisal buluntular kentin tarihini Antik döneme kadar götürmektedir. Antik kente ait harabeler XIX. Yüzyilda Mersin’e gelen seyyahlar tarafindan da gözlenmiştir. Ortaçağda Mersin hakkinda pek fazla bilgi bulunmamaktadir. Bu dönemde özellikle Tarsus’un önemli bir merkez olduğu bilinmektedir. Hiristiyanliğin hac kentlerinden biri olan bu kent, Müslüman Araplar ile Bizanslar arasinda sik sik el değiştirmiştir.

Anadolu Selçuklu Döneminde de varliğini sürdüren kentin yakininda “ Mersin “ isminde bir yerleşimden XIX. yüzyil seyyahlarina gelene kadar bahsedilmemektedir.

Mersin Yumuktepe ve Zephyrium yerleşmelerine rağmen, ancak 19. Yüzyil ortalarinda gelişme sürecine girmiş ve İçel İli’nin merkezi olmuştur. Kaynaklarda, Mersin adinin Mersin oğullari aşiretinden veya yörede bol miktarda yetişen Mersin ağacindan geldiği yazilmaktadir.

150 yillik geçmişinde buralarda , farkli dinlere , kültürlere ve etnik topluluklara mensup insanlarin yaşamasi, toplumsal kaynaşmanin gerçekleştiğini ve bunun devam ettiğini göstermektedir. 1886’ da Amerika, Almanya, Fransa, İngiltere, Rusya gibi bir çok ülkenin konsolosluklarinin bulunduğu önemli bir liman kenti olmuştur. I. Dünya savaşindan sonra Mersin’in sosyo-ekonomik yapisinda önemli değişiklikler olmuş ve ekonomik dinamizmini kaybetmiştir.

Mersin şimdi ikinci hizli kentleşmesini yaşamaktadir. Modern limani, Serbest bölgesi, Büyük Sanayi ve Ticari Kuruluşlari ile hizla gelişmekte olan bir İl’dir. Çok sayida Antik örenyerleri, denizi , Narenciye bahçeleri ile çevrili yeşil doğasi ve kültürel etkinlikleri ile büyük bir kültür ve turizm potansiyeline sahiptir.

MERSİN'İN KRONOLOJİSİ

M.Ö. 6000-5500 Neolitik Dönem
M.Ö. 5500-3000 Kalkolitik Dönem
M.Ö. 3000-2000 İlk Tunç Çaği
M.Ö. 2000-1700 Orta Tunç Çaği
M.Ö. 1700-1200 Kizuvatna Kralliği
M.Ö. 1200-612 Kue Kralliği
M.Ö. 546-333 Pers Kralliği
M.Ö. 301-101 Selevkoslar Dönemi
M.Ö. 101- M.S.-395 Roma Dönemi
M.S. 395-661 Bizans Dönemi
M.S. 661 Muaviyenin Mersin'in bazi yörelerini ele geçirmesi.
M.S. 685-960 Yörenin Bizans ve Araplar tarafindan sik sik el değiştirmesi.
M.S. 960 Bizanslilarin yöreye egemen olmasi.
1082 Süleyman Şah'in yöreye egemen olmasi.
1124 Ermenilerin Tarsus'u ele geçirmesi.
1224 Anadolu Selçuklulari Dönemi.
1254 Karamanoğullari Dönemi.
1357 Silifkenin Karamanoğullari Beyliğinin eline geçmesi.
1473 Gedik Ahmet Paşa'nin Silifke'yi Osmanli topraklarina katmasi.
1516 Mersin ve Tarsus Yöresinin Osmanli yönetimine katilmasi.
1852 Misirli İbrahim Paşa'nin Mersin yöresini ele geçirmesi
1859 Mersin yöresinin Osmanli topraklarina katilmasi
17 Aralik 1918 Mersin'in, İngilizlerce işgali.
19 Aralik 1918 Tarsus'un, Fransizlarca işgali.
02 Ocak 1919 Mersin'in, Fransizlarca işgali
20 Temmuz 1920 Fransizlarla yapilan Bağlar Savaşi.
05 Ağustos 1920 Pozanti Kongresi.
20 Aralik 1921 Ankara Antlaşmasi (Çukurova'nin işgalciler tarafindan boşaltilmasi.)
27 Aralik 1921 Tarsus'un düşman işgalinden kurtuluşu.
03 Ocak 1922 Mersin'in düşman işgalinden kurtuluşu.
17 Mart 1923 Atatürk'ün Mersin'i ziyareti
1924 Mersin'in Vilayet oluşu.
1933 Mersin' in ,İçel'in Vilayet Merkezi olan Silifke ile birleştirilmesi ve İl oluşu.
2002 İçel adinin Mersin olarak değiştirilmesi.
İlimizden Görüntüler

Mersin - Taşucu - Akçakil

Mersin - Çağlarca - Sunturas Şelalesi

Tarsus - Kadincik Baraji

Silifke - Narlikuyu - Altinorfoz Koyu

Anamur - Pullu - Dikilitaş

Gülnar - Ilisu Şelalesi

buralarida gördük yav.. Forum Mersin ..

Erdemli - Kizkalesi Sahili

Susanoğlu - Yaprakli Koy

Erdemli - Kizkalesi - Adam Kayalar

Silifke - Tisan

Silifke - Cennet Mağarasi

Taşucu - Dana Adasi (Dana Island)

Erdemli - Kizkalesi

MErsin ..

Gülnar - Gezende Kanyonu

Anamur - Köşekbükü Mağarasi
]]> 33. MERSİN

Yüzölçümü: 15.853 km²
Nüfus: 1.640.888 (2009 Yili Kaynak:Türkiye İstatistik Kurumu)
İl Trafik No: 33

Türkiye’nin 81 ilinden 33 kod numarasiyla anilan, yüzölçümü yaklaşik 16.000 km2. ve 2009 yili nüfus sayimina göre toplam 1.640.888 kişilik nüfusa sahip olan ve eski adi İÇEL olan MERSİN ili doğusunda Adana, batisinda Antalya, kuzeyinde Niğde, Konya ve Karaman illeri, güneyinde ise Akdeniz ile çevrili olup, Taşlik Kilikya’nin tümünü ve Ovalik Kilikya’nin Berdan Çayi havzasini kaplar. Kuzeyden Toros dağlarinin en yüksek tepelerine kadar uzanan yaylalari içine alip, doğu Akdeniz boyunca güney batiya doğru uzanir. Dağlik alanlar kratase, eosen, miosen ve pliosen tortularindan ibaret kireç taşi tabakalarindan, ovalar ise IV.zamanda başlamiş olan alüvyon birikmesiyle oluşmuştur. İldeki Toros Dağlari genç dağlardir. Toroslar'in Mersin bölümünde kalan kismi Bolkar Dağlari adini alir. Bolkarlarin en yüksek yeri 3524 metre ile Medetsiz Tepesi’dir. Orta Toroslar'in geçit verebilen yeri Gülek Boğazidir(1050 m.). İkinci önemli geçit ise Mut ilçesi yakinlarindaki Sertavul Geçidi’dir. İl’de birkaç set gölünden başka göl yoktur. Silifke’deki Akgöl, Keklik Gölü ve Paradeniz gölleri deniz bağlantili olduklarindan sulari tuzlu olup, bol balik yaşamaktadir.

Bitki örtüsü genellikle Akdeniz iklimine uyum sağlayan maki’dir. Defne, Yabani Zeytin, Keçi Boynuzu, Mersin, Zakkum, Böğürtlen ve Kuşburnu’dur. 100-1000 m. arasinda Meşe, 100-1200 m. arasinda Kizilçam, 1500 m. Karaçam ve 2000 m. yüksekliklerde Sedir ve Ardiç Ağaçlari yer alir.

Turistik bir il olan MERSİN’E bağli ilçeler şunlardir: Akdeniz, Anamur, Aydincik, Bozyazi, Çamliyayla, Gülnar, Erdemli, Mezitli, Mut, Silifke, Tarsus , Toroslar ve Yenişehir'dir.Mersin’in akarsulari Deliçay, Efrenk Deresi (Müftü), Tece Deresi ile batida Lamas çayi ile Mezitli çayindan ibarettir. Anamur’da Dragon Çayi, Tarsus’ta Berdan Çayi, ve tarihe taniklik etmiş olan Silifke’de Göksu Nehri ilin önemli akarsularindandir. İl, deniz-kum-güneş üçlemesinin dişina çikarak, alternatif turizm çeşitlerini sunmaktadir. İnanç , Yayla, Trekking, Rafting, Yamaç paraşütü, Su sporlari, Kayak, Dağcilik gibi. Dağlara çikildikça farkli iklimler yaşanmakla beraber, kiyi şeridinde tipik Akdeniz iklimi hüküm sürer; yani yazlar sicak ve kurak, kişlar ise ilik ve yağişli geçer. İlin yaklaşik 108 km. uzunluğunda kumsal plajlari vardir.

Adana’dan 69 km.,Antalya’dan 487 km. ve Konya’dan 348 km. uzaklikta olan Mersin merkezi yeni ve modern bir liman şehridir.Büyük kentlerle demiryolu ve karayollariyla ulaşim yapilirken, yabanci limanlarla da gemi seferleriyle bağlantilidir. Yil boyunca Mersin ile Gazimagosa arasinda düzenli feribot seferleri vardir. Mersin’in modern bir kent olmasi nedeniyle, turistler burada kalmakta ve Mersin’i Kapadokya, Güney doğu Anadolu Bati Akdeniz ve Kibrisa, geçiş merkezi olarak seçmektedirler.

Mersin, ticaret ve ekonomi alanlarinda olduğu kadar turizmde de son yillarda olumlu atilimlar yapmiştir. Nitekim “Kardeş Kent” sayisinin artmasi Dünya Uluslarinin Mersin’e olan yakin ilgilerini göstermektedir.

Mersin Belediyesinin bağli olduğu Dünya Kardeş Kentleri şunlardir:
1-ABD/Californiya-Santa Fee Springs (l965)
2-İTALYA/Rimini (1980)
3-Japonya/Kushimoto (1997)

Mersin kentinin merkez sinirlarini, doğuda Tirmil Tepe, Batida Yumuktepe Höyükleri oluşturmaktadir. Bu Höyükler , Mersin kurulmadan çok önceleri Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde, bu alanda yerleşimlerinin olduğunu kanitlamaktadir. J.Garstang tarafindan Yumuktepe’de yapilan kazilar sonucunda en yoğun yerleşimin Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde olduğu ortaya çiksa da 1993 yilinda yeniden başlayan kazi çalişmalari , bu yerleşik düzenin Arap istilalari ve Bizans döneminde de devam ettiğini göstermiştir.

Antik dönemde ise Mersin’in deniz kiyisinda bir yerleşim yeri olduğunu gösteren veriler vardir. C. Texier Mersin’in antik Zephyrium Kenti olduğunu yazmaktadir. Halkevi civarindaki temel kazilarinda ve Çavuşlu Mahallesinde ele geçen rastlantisal buluntular kentin tarihini Antik döneme kadar götürmektedir. Antik kente ait harabeler XIX. Yüzyilda Mersin’e gelen seyyahlar tarafindan da gözlenmiştir. Ortaçağda Mersin hakkinda pek fazla bilgi bulunmamaktadir. Bu dönemde özellikle Tarsus’un önemli bir merkez olduğu bilinmektedir. Hiristiyanliğin hac kentlerinden biri olan bu kent, Müslüman Araplar ile Bizanslar arasinda sik sik el değiştirmiştir.

Anadolu Selçuklu Döneminde de varliğini sürdüren kentin yakininda “ Mersin “ isminde bir yerleşimden XIX. yüzyil seyyahlarina gelene kadar bahsedilmemektedir.

Mersin Yumuktepe ve Zephyrium yerleşmelerine rağmen, ancak 19. Yüzyil ortalarinda gelişme sürecine girmiş ve İçel İli’nin merkezi olmuştur. Kaynaklarda, Mersin adinin Mersin oğullari aşiretinden veya yörede bol miktarda yetişen Mersin ağacindan geldiği yazilmaktadir.

150 yillik geçmişinde buralarda , farkli dinlere , kültürlere ve etnik topluluklara mensup insanlarin yaşamasi, toplumsal kaynaşmanin gerçekleştiğini ve bunun devam ettiğini göstermektedir. 1886’ da Amerika, Almanya, Fransa, İngiltere, Rusya gibi bir çok ülkenin konsolosluklarinin bulunduğu önemli bir liman kenti olmuştur. I. Dünya savaşindan sonra Mersin’in sosyo-ekonomik yapisinda önemli değişiklikler olmuş ve ekonomik dinamizmini kaybetmiştir.

Mersin şimdi ikinci hizli kentleşmesini yaşamaktadir. Modern limani, Serbest bölgesi, Büyük Sanayi ve Ticari Kuruluşlari ile hizla gelişmekte olan bir İl’dir. Çok sayida Antik örenyerleri, denizi , Narenciye bahçeleri ile çevrili yeşil doğasi ve kültürel etkinlikleri ile büyük bir kültür ve turizm potansiyeline sahiptir.

MERSİN'İN KRONOLOJİSİ

M.Ö. 6000-5500 Neolitik Dönem
M.Ö. 5500-3000 Kalkolitik Dönem
M.Ö. 3000-2000 İlk Tunç Çaği
M.Ö. 2000-1700 Orta Tunç Çaği
M.Ö. 1700-1200 Kizuvatna Kralliği
M.Ö. 1200-612 Kue Kralliği
M.Ö. 546-333 Pers Kralliği
M.Ö. 301-101 Selevkoslar Dönemi
M.Ö. 101- M.S.-395 Roma Dönemi
M.S. 395-661 Bizans Dönemi
M.S. 661 Muaviyenin Mersin'in bazi yörelerini ele geçirmesi.
M.S. 685-960 Yörenin Bizans ve Araplar tarafindan sik sik el değiştirmesi.
M.S. 960 Bizanslilarin yöreye egemen olmasi.
1082 Süleyman Şah'in yöreye egemen olmasi.
1124 Ermenilerin Tarsus'u ele geçirmesi.
1224 Anadolu Selçuklulari Dönemi.
1254 Karamanoğullari Dönemi.
1357 Silifkenin Karamanoğullari Beyliğinin eline geçmesi.
1473 Gedik Ahmet Paşa'nin Silifke'yi Osmanli topraklarina katmasi.
1516 Mersin ve Tarsus Yöresinin Osmanli yönetimine katilmasi.
1852 Misirli İbrahim Paşa'nin Mersin yöresini ele geçirmesi
1859 Mersin yöresinin Osmanli topraklarina katilmasi
17 Aralik 1918 Mersin'in, İngilizlerce işgali.
19 Aralik 1918 Tarsus'un, Fransizlarca işgali.
02 Ocak 1919 Mersin'in, Fransizlarca işgali
20 Temmuz 1920 Fransizlarla yapilan Bağlar Savaşi.
05 Ağustos 1920 Pozanti Kongresi.
20 Aralik 1921 Ankara Antlaşmasi (Çukurova'nin işgalciler tarafindan boşaltilmasi.)
27 Aralik 1921 Tarsus'un düşman işgalinden kurtuluşu.
03 Ocak 1922 Mersin'in düşman işgalinden kurtuluşu.
17 Mart 1923 Atatürk'ün Mersin'i ziyareti
1924 Mersin'in Vilayet oluşu.
1933 Mersin' in ,İçel'in Vilayet Merkezi olan Silifke ile birleştirilmesi ve İl oluşu.
2002 İçel adinin Mersin olarak değiştirilmesi.
İlimizden Görüntüler

Mersin - Taşucu - Akçakil

Mersin - Çağlarca - Sunturas Şelalesi

Tarsus - Kadincik Baraji

Silifke - Narlikuyu - Altinorfoz Koyu

Anamur - Pullu - Dikilitaş

Gülnar - Ilisu Şelalesi

buralarida gördük yav.. Forum Mersin ..

Erdemli - Kizkalesi Sahili

Susanoğlu - Yaprakli Koy

Erdemli - Kizkalesi - Adam Kayalar

Silifke - Tisan

Silifke - Cennet Mağarasi

Taşucu - Dana Adasi (Dana Island)

Erdemli - Kizkalesi

MErsin ..

Gülnar - Gezende Kanyonu

Anamur - Köşekbükü Mağarasi
]]> https://kayserispor.com/konu-32-isparta Thu, 09 Sep 2010 23:17:34 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-32-isparta 32.ISPARTA

Yüzölçümü: 8.933 km²
Nüfus: 184.735 Şehir Merkezi (2007)
419.845 İl ve İlçeler Genel Toplam Nüfusu (2007)
İl Trafik No: 32

Ege, Akdeniz ve İç Anadolu Bölgelerinin kesiştiği Göller Bölgesi denilen noktada yer alan Isparta ili, Eğirdir, Kovada ve Gölcük gölleri, Kovada ve Kizildaği Milli Parklari ile zengin bir fauna ve floraya sahiptir.

İnanç Turizminin merkezi Yalvaç ilçesi Anadolunun kültür zenginliğini tüm ihtişami ile yansitmaktadir.

Kayak Merkezinin yeraldiği Davraz Daği, doğa yürüyüşü ve nehir sporlarina elverişli kanyonlar, mağaralar ve dağlari ile pek çok doğa sporlarinin yapildiği merkezdir.

Isparta'nin turizm kapisi Eğirdir, alternatif turizm cennetidir. Dağcilik, trekking, rüzgarsörfü, yamaç paraşütü, kampçilik turizm çeşitlerinden birkaçidir.

Yollariniz bir gün Isparta ya düşerse eğer;
♣ Isparta’dan gülyaği, gülsuyu, gül kremi, gül yaprakli gül lokumu, elma cipsi (çitir elma) ve hali almadan,
♣ Isparta’nin gül bahçelerinde gül toplamadan,
♣ Isparta’nin Kelebek Vadisinde fotoğraf çekmeden,
♣ Isparta’nin nefis firin kebabindan, kabune pilavindan ve Yalvaç güllacindan yemeden,
♣ Gülbeyaz Davraz Kayak Merkezinde kayak yaparken, Eğirdir Gölünü seyretmeden,
♣ Haziran ayinda yapilan Isparta Uluslararasi Gül-Hali, Kültür ve Turizm Festivali'ni görmeden,
♣ Isparta ve Yalvaç Müzesini gezmeden,
♣ Aksu Zindan Mağarasinda asirlarin birikimini fotoğraflamadan,
♣ Atabey Ertokuş Medresesinden gökyüzünü seyretmeden,
♣ İslamköy Süleyman Demirel Demokrasi ve Kalkinma Müzesini gezmeden,
♣ Eğirdir’in Canada ve Yeşiladasini görmeden, Yeşilada’da balik yemeden,
♣ Eğirdir Hizirbey Camisini görmeden,
♣ Eğirdir Akpinar Köyüne çikip, gölün manzarasini fotoğraflamadan,
♣ Kovada Gölü Milli Parkinda ve göllerin kiyisinda yürüyüş yapmadan, piknik yapip fotoğraf çekmeden,
♣ Eğirdir ve Gelendost’un elmasini tatmadan,
♣ Gelendost Ertokuş Kervansarayini gezmeden,
♣ Sütçüler Yazili Kanyonda Kral Yolunda nehirle birlikte yürümeden,
♣ Sütçüler’in dutunu yemeden,
♣ Şarkikaraağaç Kizildağ Milli Parki ve Mavi Sedir Ormaninda yürümeden, bol oksijen depolamadan,
♣ Uluborlu’nun kirazini tatmadan,
♣ Yalvaç Pisidia Antiokheia Antik Kentini gezmeden,
♣ Yalvaç Men Kutsal Alanini görmeden,
♣ Yalvaç Çinaralti’nda oturup sohbet etmeden,
♣ Yalvaç’in kök boyali kilimini, el işlemeli deri ürünlerini almadan,
♣ Yenişarbademli Dedegül Daği’na tirmanmadan, Melikler Yaylasi’nda kamp yapmadan,
♣ Yenişarbademli Pinargözü Mağarasindan çikan suda serinlenmeden,
Dönmeyin…

İlimizden Fotoğraflar :










Gül Bahcelerinden ..



Yazili Kanyon

Milas Mesireliği

Beyşehir Gölü

Kovada Gölü

Gül Bahcelerinden(2)

Gül Bahcelerinden(3)

Davraz daği-Kardan evler

Davraz Daği

Antiokheia

Antiokheia
]]> 32.ISPARTA

Yüzölçümü: 8.933 km²
Nüfus: 184.735 Şehir Merkezi (2007)
419.845 İl ve İlçeler Genel Toplam Nüfusu (2007)
İl Trafik No: 32

Ege, Akdeniz ve İç Anadolu Bölgelerinin kesiştiği Göller Bölgesi denilen noktada yer alan Isparta ili, Eğirdir, Kovada ve Gölcük gölleri, Kovada ve Kizildaği Milli Parklari ile zengin bir fauna ve floraya sahiptir.

İnanç Turizminin merkezi Yalvaç ilçesi Anadolunun kültür zenginliğini tüm ihtişami ile yansitmaktadir.

Kayak Merkezinin yeraldiği Davraz Daği, doğa yürüyüşü ve nehir sporlarina elverişli kanyonlar, mağaralar ve dağlari ile pek çok doğa sporlarinin yapildiği merkezdir.

Isparta'nin turizm kapisi Eğirdir, alternatif turizm cennetidir. Dağcilik, trekking, rüzgarsörfü, yamaç paraşütü, kampçilik turizm çeşitlerinden birkaçidir.

Yollariniz bir gün Isparta ya düşerse eğer;
♣ Isparta’dan gülyaği, gülsuyu, gül kremi, gül yaprakli gül lokumu, elma cipsi (çitir elma) ve hali almadan,
♣ Isparta’nin gül bahçelerinde gül toplamadan,
♣ Isparta’nin Kelebek Vadisinde fotoğraf çekmeden,
♣ Isparta’nin nefis firin kebabindan, kabune pilavindan ve Yalvaç güllacindan yemeden,
♣ Gülbeyaz Davraz Kayak Merkezinde kayak yaparken, Eğirdir Gölünü seyretmeden,
♣ Haziran ayinda yapilan Isparta Uluslararasi Gül-Hali, Kültür ve Turizm Festivali'ni görmeden,
♣ Isparta ve Yalvaç Müzesini gezmeden,
♣ Aksu Zindan Mağarasinda asirlarin birikimini fotoğraflamadan,
♣ Atabey Ertokuş Medresesinden gökyüzünü seyretmeden,
♣ İslamköy Süleyman Demirel Demokrasi ve Kalkinma Müzesini gezmeden,
♣ Eğirdir’in Canada ve Yeşiladasini görmeden, Yeşilada’da balik yemeden,
♣ Eğirdir Hizirbey Camisini görmeden,
♣ Eğirdir Akpinar Köyüne çikip, gölün manzarasini fotoğraflamadan,
♣ Kovada Gölü Milli Parkinda ve göllerin kiyisinda yürüyüş yapmadan, piknik yapip fotoğraf çekmeden,
♣ Eğirdir ve Gelendost’un elmasini tatmadan,
♣ Gelendost Ertokuş Kervansarayini gezmeden,
♣ Sütçüler Yazili Kanyonda Kral Yolunda nehirle birlikte yürümeden,
♣ Sütçüler’in dutunu yemeden,
♣ Şarkikaraağaç Kizildağ Milli Parki ve Mavi Sedir Ormaninda yürümeden, bol oksijen depolamadan,
♣ Uluborlu’nun kirazini tatmadan,
♣ Yalvaç Pisidia Antiokheia Antik Kentini gezmeden,
♣ Yalvaç Men Kutsal Alanini görmeden,
♣ Yalvaç Çinaralti’nda oturup sohbet etmeden,
♣ Yalvaç’in kök boyali kilimini, el işlemeli deri ürünlerini almadan,
♣ Yenişarbademli Dedegül Daği’na tirmanmadan, Melikler Yaylasi’nda kamp yapmadan,
♣ Yenişarbademli Pinargözü Mağarasindan çikan suda serinlenmeden,
Dönmeyin…

İlimizden Fotoğraflar :










Gül Bahcelerinden ..



Yazili Kanyon

Milas Mesireliği

Beyşehir Gölü

Kovada Gölü

Gül Bahcelerinden(2)

Gül Bahcelerinden(3)

Davraz daği-Kardan evler

Davraz Daği

Antiokheia

Antiokheia
]]> https://kayserispor.com/konu-31-hatay-antakya Thu, 09 Sep 2010 23:11:37 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-31-hatay-antakya 31.HATAY

Yüzölçümü: 5.403 km²
Nüfus: 1.253.726 (2000)
İl Trafik No: 31

Antakya yöresini çekici kilan ve tarihi boyunca göçlere açik olmasini sağlayan, yaşami kolaylaştiran iklim koşullari ve verimli topraklarinin yani sira Anadolu'yu Çukurova yoluyla Suriye ve Filistin'e bağlayan yollarin kavşak noktasinda bulunmasidir. Ayrica Mezopotamya'dan Akdeniz'e çikmak için kullanilabilecek en uygun limanlar yine bu bölgededir.

Hatay, inanç turizmi merkezleri, antik kentleri ve yaylalariyla turizm potansiyeline sahip bir ildir.

Yollariniz birgün Hatay a düşerse eğer;

• Arkeoloji Müzesi,
  
• St. Pierre Kilisesi,
  
• Habib-i Neccar Camii,
  
• Antakya Kalesi,
  
• Çevlik Ören yeri,
  
• Titus Tüneli,
  
• St. Simen Manastiri,
  
• Eski Antakya evleri
  
• Harbiye Mesire yeri,
  
• Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi,
  
• Arsuz Sahil şeridi,
  
• Bakras Kalesi,
  
• Koz Kalesi'ni gezmeden,
  
• İçli Köfte,
  
• Aşur,
  
• Ekşi Aşi,
  
• Humus,
  
• Cevizli Biber,
  
• Kaytaz Böreği,
  
• Katikli Ekmek;
  
• Tatli olarak: Künefe,
  
• Taş Kadayif,
  
• Kabak Tatlisi,
  
• Kereviç yemeden,
  
• Defne sabunu,
  
• İpek dokumacilik,
  
• Biber Salçasi,
  
• Nar Ekşisi almadan
  

...Dönmeyin

İlimizden Fotoğraflar;




Hatay Gece Görüntüleri









Hassa Yayla Yolu

Kuşcu Tepesi

Harbiye

Samandağ

Samandağ Kaya Mezarliği

]]> 31.HATAY

Yüzölçümü: 5.403 km²
Nüfus: 1.253.726 (2000)
İl Trafik No: 31

Antakya yöresini çekici kilan ve tarihi boyunca göçlere açik olmasini sağlayan, yaşami kolaylaştiran iklim koşullari ve verimli topraklarinin yani sira Anadolu'yu Çukurova yoluyla Suriye ve Filistin'e bağlayan yollarin kavşak noktasinda bulunmasidir. Ayrica Mezopotamya'dan Akdeniz'e çikmak için kullanilabilecek en uygun limanlar yine bu bölgededir.

Hatay, inanç turizmi merkezleri, antik kentleri ve yaylalariyla turizm potansiyeline sahip bir ildir.

Yollariniz birgün Hatay a düşerse eğer;

• Arkeoloji Müzesi,
  
• St. Pierre Kilisesi,
  
• Habib-i Neccar Camii,
  
• Antakya Kalesi,
  
• Çevlik Ören yeri,
  
• Titus Tüneli,
  
• St. Simen Manastiri,
  
• Eski Antakya evleri
  
• Harbiye Mesire yeri,
  
• Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi,
  
• Arsuz Sahil şeridi,
  
• Bakras Kalesi,
  
• Koz Kalesi'ni gezmeden,
  
• İçli Köfte,
  
• Aşur,
  
• Ekşi Aşi,
  
• Humus,
  
• Cevizli Biber,
  
• Kaytaz Böreği,
  
• Katikli Ekmek;
  
• Tatli olarak: Künefe,
  
• Taş Kadayif,
  
• Kabak Tatlisi,
  
• Kereviç yemeden,
  
• Defne sabunu,
  
• İpek dokumacilik,
  
• Biber Salçasi,
  
• Nar Ekşisi almadan
  

...Dönmeyin

İlimizden Fotoğraflar;




Hatay Gece Görüntüleri









Hassa Yayla Yolu

Kuşcu Tepesi

Harbiye

Samandağ

Samandağ Kaya Mezarliği

]]> https://kayserispor.com/konu-30-hakkari Thu, 09 Sep 2010 23:04:47 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-30-hakkari 30.HAKKARİ

Yüzölçümü: 9.521 km²
Nüfus: 236.581 (2000)
İl Trafik No: 30

Türkiye’nin güneydoğu köşesinde derin ve uzun Zap Vadisi’nin güney yamacina kurulu, dört bir yani dağlarla çevrili Hakkâri Anadolu, Mezopotamya ve İran üçgeninde yer alan coğrafi konumuyla birçok topluluğun ilgisini çekmiş ve birçok millete vatan olmuştur. İlin tarihi Paleolitik Çağ’dan başlamaktadir. İl sinirlari içinde çeşitli yerlerde bulunan kaya resimleri Neolitik Çağ’a tarihlenmektedir. M.Ö. 6. yüzyil başlarina kadar bölgeye Urartular egemen olmuşlardir. Çevrenin zorlu koşullarina rağmen güçlü bir örgütlenme gerçekleştiren Urartular bölgede sivil ve askeri amaçli, “Ordu Yolu” diye adlandirilan ve belirli bir kesimi günümüze ulaşan bir ulaşim aği kurmuşlardir. Urartu topraklari zaman zaman Assur tehdidini yaşamiş, M.Ö. 560 yilinda Med saldirisi ile tarihten silinmiştir. Urartularla birlikte Assurlulari da yok eden Medler, Pers istilasi ile yok olmuştur. Perslerin ise Büyük İskender tarafindan egemenliği silinmiştir. Büyük İskender’den sonra Seleukos Kralliği’nin, İran'da bir krallik kuran Partlarin, Sasanilerin ve Müslüman Araplarin hâkim olduğu yörede daha sonra Roma, Bizans, Selçuklu, İlhanli, Karakoyunlu, Akkoyunlu, Safevi dönemleri yaşanmiştir. Yazili olarak bölgenin adina ilk defa Arap kaynaklarinda rastlanmaktadir. Ünlü Arap tarihçisi İbn-i Havkal, Hakkar aşiretinin adina dayanarak Van Gölü’nün güneyine düşen bölgeyi “Hakkâriye” (Hakkarlarin beldesi) adiyla anmaktadir. Hakkar aşireti bölgede bugün de varliğini sürdüren 12 Ertuşi (Hertuşi) oymağiyla 12 Pinyanişi oymağindan oluşmaktadir. Hakkâri 1536'da Kanuni Sultan Süleyman döneminden itibaren Osmanli egemenliğine girmiş ve Hakkâri adiyla anilmiştir.

Coğrafi Konumu
Hakkâri’nin kuzeyinde Van, doğusunda İran, güneyinde Irak, batisinda Şirnak bulunmaktadir.

İklimi
Hakkâri’de karasal ikim hüküm sürmektedir. Bu nedenle kişlar soğuk ve sert yazlari ise sicak ve kurak geçmektedir.

Yollariniz bir gün Hakkari ye düşerse eğer;

• Meydan Medresesini gezmeden,
  
• Kaya resimlerini görmeden,
  
• Yöreye özgü yemekleri yemeden,
  

...Dönmeyin

İlimizden Görüntüler;






Mehendi Deresi Konur Vadisi

İkiyaka Dağlari

İkiyaka Dağlari Konur Vadisi

Şemdinli yolu üzerinde Taş Köprü

meydan medresesi

yüksekova


Barçelan Yaylasi


İkiyaka Sat gölleri

..

..

Bölgede hayvancilik yaygin olduğu için böyle bir resmi bulmuşken koymam lazim diye düşündüm

Bir kiş günü Hakkari de hayvan pazari görüntüsü ..
]]> 30.HAKKARİ

Yüzölçümü: 9.521 km²
Nüfus: 236.581 (2000)
İl Trafik No: 30

Türkiye’nin güneydoğu köşesinde derin ve uzun Zap Vadisi’nin güney yamacina kurulu, dört bir yani dağlarla çevrili Hakkâri Anadolu, Mezopotamya ve İran üçgeninde yer alan coğrafi konumuyla birçok topluluğun ilgisini çekmiş ve birçok millete vatan olmuştur. İlin tarihi Paleolitik Çağ’dan başlamaktadir. İl sinirlari içinde çeşitli yerlerde bulunan kaya resimleri Neolitik Çağ’a tarihlenmektedir. M.Ö. 6. yüzyil başlarina kadar bölgeye Urartular egemen olmuşlardir. Çevrenin zorlu koşullarina rağmen güçlü bir örgütlenme gerçekleştiren Urartular bölgede sivil ve askeri amaçli, “Ordu Yolu” diye adlandirilan ve belirli bir kesimi günümüze ulaşan bir ulaşim aği kurmuşlardir. Urartu topraklari zaman zaman Assur tehdidini yaşamiş, M.Ö. 560 yilinda Med saldirisi ile tarihten silinmiştir. Urartularla birlikte Assurlulari da yok eden Medler, Pers istilasi ile yok olmuştur. Perslerin ise Büyük İskender tarafindan egemenliği silinmiştir. Büyük İskender’den sonra Seleukos Kralliği’nin, İran'da bir krallik kuran Partlarin, Sasanilerin ve Müslüman Araplarin hâkim olduğu yörede daha sonra Roma, Bizans, Selçuklu, İlhanli, Karakoyunlu, Akkoyunlu, Safevi dönemleri yaşanmiştir. Yazili olarak bölgenin adina ilk defa Arap kaynaklarinda rastlanmaktadir. Ünlü Arap tarihçisi İbn-i Havkal, Hakkar aşiretinin adina dayanarak Van Gölü’nün güneyine düşen bölgeyi “Hakkâriye” (Hakkarlarin beldesi) adiyla anmaktadir. Hakkar aşireti bölgede bugün de varliğini sürdüren 12 Ertuşi (Hertuşi) oymağiyla 12 Pinyanişi oymağindan oluşmaktadir. Hakkâri 1536'da Kanuni Sultan Süleyman döneminden itibaren Osmanli egemenliğine girmiş ve Hakkâri adiyla anilmiştir.

Coğrafi Konumu
Hakkâri’nin kuzeyinde Van, doğusunda İran, güneyinde Irak, batisinda Şirnak bulunmaktadir.

İklimi
Hakkâri’de karasal ikim hüküm sürmektedir. Bu nedenle kişlar soğuk ve sert yazlari ise sicak ve kurak geçmektedir.

Yollariniz bir gün Hakkari ye düşerse eğer;

• Meydan Medresesini gezmeden,
  
• Kaya resimlerini görmeden,
  
• Yöreye özgü yemekleri yemeden,
  

...Dönmeyin

İlimizden Görüntüler;






Mehendi Deresi Konur Vadisi

İkiyaka Dağlari

İkiyaka Dağlari Konur Vadisi

Şemdinli yolu üzerinde Taş Köprü

meydan medresesi

yüksekova


Barçelan Yaylasi


İkiyaka Sat gölleri

..

..

Bölgede hayvancilik yaygin olduğu için böyle bir resmi bulmuşken koymam lazim diye düşündüm

Bir kiş günü Hakkari de hayvan pazari görüntüsü ..
]]> https://kayserispor.com/konu-29-gumushane Thu, 09 Sep 2010 22:57:57 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-29-gumushane 29-GÜMÜSHANE

Yüzölçümü : 10.227 km²
Nüfus : 186.953 (2000)
İl Trafik No : 29

Doğu Anadolu ile Karadeniz Bölgesi arasinda, Çin-Trabzon Tarihi İpek Yolu Güzergahi üzerinde, tarih ile doğal güzelliklerin kucaklaştiği, zengin Gümüş Madeni ocaklarindan dolayi Gümüşhane adini taşiyan bir ildir.

Gümüşhane Milattan Önce 3000 ‘lere uzanan tarihi içerisinde bir çok uygarliklara ev sahipliği yaparak bu kavimler mozaiğinin izlerini günümüze taşimaktadir.
Denize 100 km. uzaklikta olan ilin klima özelliğini sahip havasi, sahip olduğu eşsiz doğal güzellikleri, yer alti resim sergisini andiran zengin oluşumlu mağaralari, 450 ‘ ye yakin yaylasi, çok sayida antik kentleri, doğal park alanlari,zengin flora ve faunasi bakir bir turizm potansiyeline sahiptir.


Yollariniz Gümüşhaneye düşerse eğer;

• Haziran, Temmuz, Ağustos aylarinda yayla şenliklerinin heyecanini yaşamadan,
  
• Taşköprü Yaylasi'nda öğle yemeği yemeden,
  
• Santa Harabelerinde binlerce yillik tarihi koklamadan,
  
• Zigana Daği Kayak Evinde konaklamadan,
  
• Trabzon-Gümüşhane Karayolu ana tur güzergahi üzerindeki yeme içme tesislerinde alabalik ve yöresel adli yemekleri tatmadan,
  
• Güzellik iksiri kuşburnu ürünlerini, pestil-kömeyi, ceviz içi gibi çerezleri, Kelkit'ten zilli kilimi, Torul, Kürtün ilçelerinden hereke tipi ipek ve yün halilari, ağaç işleri ürünlerini, Gümüşhane hatirasi Gümüş işleme çeşitlerini almadan,
  
• Doğal kan deposu dut pekmezini, Şiran Süt fabrikasinda üretilen Gümüşhane kaşarini, El örgüsü kişlik yün çoraplarini almadan,
  
• Tomara Şelalesini, Çakirkaya Taş Kilisesini, Kelkit Sadak (Satala) Antik Kenti, Çakirgöl, İmera Manastirini, Kazikbeli Anit Ağaçlari ve Milli Parki (faunasini) görmeden...
  

DÖNMEYİN...

İlimizden Fotoğraflar:

Tomara Şelalesi



Santa Harabeleri

Gelincik Tarlasi

Abdal Musa Tepesi

Yayladere Köyü

Karaca Mağarasi

Karaca Mağarasi

Karaca Mağarasi

Limmi Gölü

Kürtün Baraji

İmera Manastiri

Kov Kalesi


Karaca MAğarasindan ilginç görüntüler

]]> 29-GÜMÜSHANE

Yüzölçümü : 10.227 km²
Nüfus : 186.953 (2000)
İl Trafik No : 29

Doğu Anadolu ile Karadeniz Bölgesi arasinda, Çin-Trabzon Tarihi İpek Yolu Güzergahi üzerinde, tarih ile doğal güzelliklerin kucaklaştiği, zengin Gümüş Madeni ocaklarindan dolayi Gümüşhane adini taşiyan bir ildir.

Gümüşhane Milattan Önce 3000 ‘lere uzanan tarihi içerisinde bir çok uygarliklara ev sahipliği yaparak bu kavimler mozaiğinin izlerini günümüze taşimaktadir.
Denize 100 km. uzaklikta olan ilin klima özelliğini sahip havasi, sahip olduğu eşsiz doğal güzellikleri, yer alti resim sergisini andiran zengin oluşumlu mağaralari, 450 ‘ ye yakin yaylasi, çok sayida antik kentleri, doğal park alanlari,zengin flora ve faunasi bakir bir turizm potansiyeline sahiptir.


Yollariniz Gümüşhaneye düşerse eğer;

• Haziran, Temmuz, Ağustos aylarinda yayla şenliklerinin heyecanini yaşamadan,
  
• Taşköprü Yaylasi'nda öğle yemeği yemeden,
  
• Santa Harabelerinde binlerce yillik tarihi koklamadan,
  
• Zigana Daği Kayak Evinde konaklamadan,
  
• Trabzon-Gümüşhane Karayolu ana tur güzergahi üzerindeki yeme içme tesislerinde alabalik ve yöresel adli yemekleri tatmadan,
  
• Güzellik iksiri kuşburnu ürünlerini, pestil-kömeyi, ceviz içi gibi çerezleri, Kelkit'ten zilli kilimi, Torul, Kürtün ilçelerinden hereke tipi ipek ve yün halilari, ağaç işleri ürünlerini, Gümüşhane hatirasi Gümüş işleme çeşitlerini almadan,
  
• Doğal kan deposu dut pekmezini, Şiran Süt fabrikasinda üretilen Gümüşhane kaşarini, El örgüsü kişlik yün çoraplarini almadan,
  
• Tomara Şelalesini, Çakirkaya Taş Kilisesini, Kelkit Sadak (Satala) Antik Kenti, Çakirgöl, İmera Manastirini, Kazikbeli Anit Ağaçlari ve Milli Parki (faunasini) görmeden...
  

DÖNMEYİN...

İlimizden Fotoğraflar:

Tomara Şelalesi



Santa Harabeleri

Gelincik Tarlasi

Abdal Musa Tepesi

Yayladere Köyü

Karaca Mağarasi

Karaca Mağarasi

Karaca Mağarasi

Limmi Gölü

Kürtün Baraji

İmera Manastiri

Kov Kalesi


Karaca MAğarasindan ilginç görüntüler

]]> https://kayserispor.com/konu-28-giresun Thu, 09 Sep 2010 22:07:20 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-28-giresun 28-GIRESUN

Yüzölçümü : 6.934 km²
Nüfus : 417.505
Merkez Nüfusu : 113.936
İl Trafik No : 28

Coğrafi Konumu :
Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz Bölümü’nde yer alan Giresun İli, 370 500 ve 390 120 doğu boylamlari ile 400 070 ve 410 080 kuzey enlemleri arasinda bulunmaktadir. İl, doğusunda Trabzon ve Gümüşhane, batisinda Ordu, güneyinde Sivas ve Erzincan, güneybatisinda yine Sivas illeriyle komşu olup, kuzeyi Karadeniz ile kuşatilmiştir. Giresun İli, 6.934 km2 lik alani kaplamaktadir.

Şehir, Aksu ve Batlama Vadileri arasinda denize doğru uzanan bir yarimada üzerinde kurulmuştur. Şehrin ilk kuruluş yeri Batlama deresi ağzindaki Çitlakkaledir . Doğu ve bati sahilleri doğal plaj görünümündedir ve sahilin 1 mil açiğinda Doğu Karadeniz ‘in tek adasi olan Giresun Adasi (Aretias) şehrin boynunda bir inci kolye gibi durmaktadir.

İLİN KISA TARİHÇESİ
Giresun, Anadolu'nun kuzeydoğusunda, yeşille mavinin kucaklaştiği Karadeniz'in inci kentlerinden birisidir. Şehir, denize doğru uzanan yarimadanin üzerinde yer almaktadir. 6934 kilometrekarelik yüzölçümü ile ülkenin binde 8,5'ini kaplar. Şehrin kuruluş tarihi M.Ö'den önce 350 yillarina dayandiran kaynaklar vardir. Yine bu bölgede Türklerin MÖ. 2000 yillarindan beri yaşadiği bilinmektedir.

Doğu Karadeniz ve Giresun'la ilgili Yunan coğrafyaci ve seyyahlarin verdiği bilgilerle beraber eski Anadolu tarihi araştirmalarinda, şehir ve kasaba tarihlerinde, dil incelemeleri sonucunda M.Ö.2000'li yillardan günümüze bu bölgedeki Türk varliği inkar edilemez bir gerçektir.

Bölgenin ilk ahalisi eski Anadolu kavimleridir. Sonraki çağlarda Orta Asya göçleri sirasinda gelen Talip'ler, Tiberen'ler, Mosinekler gibi Türk oymaklarinin bu bölgede yerleştikleri söylenir. Sonradan Miletos'lular Çitlakkale yakinlarinda Kerasus şehrini kurdular (MÖ.D.C.Y.Y) Şehir adini çevrede yetişen yaban kirazindan (ceresia) alir.
MÖ.183 'te Pontos Krali Pharnakes I şehri zapteder.Savaşlar sirasinda harabolan kentin yerine 2 km. doğudaki yanmada üzerinde yenisi kurulur ve Pharnakeia adini alir. Pontos Krali Mitridates, Romah Lukullus'a yenilince Pharnakeia, Romalilarin eline geçer.(M.Ö.172).

Daha sonra Roma ile Pontos arasinda birkaç defa el değiştiren kentin adi, Roma hakimiyeti sirasinda Kerasus olur. İmparatorluğun ikiye bölünmesi üzerine Doğu Roma İmparatorluğuna bağlanir.(M.S.395). Fatih Sultan Mehmet'in 1461 "e Trabzon' u fethi ile Kerasus, Osmanlilar'a geçer ve adi Giresun olur.

Osmanli yönetiminde Tanzimat'a kadar Trabzon'un bir ilçesi olan Giresun, daha sonra Şebinkarahisar'a ve tekrar Trabzon'a bağlanir. Bir süre müstakil (1920)mutasarriflik olduktan sonra da İl Merkezi ilan edilir(1923).

Giresun'a Gelipte;

• Karadeniz'in incilerinden biri olan Giresun Adasi'na gitmeden,
  
• Kaleden şehri kuşbakişi seyretmeden,
  
• Yazin akşamüzeri "Mavi Tur" a çikmadan,
  
• Yaylada Izgara keyfi yapmadan ki yaylada yenen izgaranin tadi ölene kadar unutulmaz,
  
• Dünyanin en Lezzetli findiğini ve meşhur "Pide"sini, " Hamsi Böreği", ve "Karalahana Yemeklerini" tatmadan,
  
• Giresun müzesini görmeden,
  
• Peştemal ve Kazancilar Çarşisi'nda satilan el yapimi hediyeliklerden satin almadan,
  

DÖNMEYİN.

İlimizden Fotoğraflar :



Gedikkayadan Giresun manzarasi



Buda yaz görüntüsü















Giresun Gece Manzarasi

Yağlidere

Merkez

MErkez Atatürk MEydani

Gedikkaya

giresun-espiye yaylalarin girişinde akkayalar

Müthiş manzara

Andoz Kalesi


....

...





Görele]]> 28-GIRESUN

Yüzölçümü : 6.934 km²
Nüfus : 417.505
Merkez Nüfusu : 113.936
İl Trafik No : 28

Coğrafi Konumu :
Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz Bölümü’nde yer alan Giresun İli, 370 500 ve 390 120 doğu boylamlari ile 400 070 ve 410 080 kuzey enlemleri arasinda bulunmaktadir. İl, doğusunda Trabzon ve Gümüşhane, batisinda Ordu, güneyinde Sivas ve Erzincan, güneybatisinda yine Sivas illeriyle komşu olup, kuzeyi Karadeniz ile kuşatilmiştir. Giresun İli, 6.934 km2 lik alani kaplamaktadir.

Şehir, Aksu ve Batlama Vadileri arasinda denize doğru uzanan bir yarimada üzerinde kurulmuştur. Şehrin ilk kuruluş yeri Batlama deresi ağzindaki Çitlakkaledir . Doğu ve bati sahilleri doğal plaj görünümündedir ve sahilin 1 mil açiğinda Doğu Karadeniz ‘in tek adasi olan Giresun Adasi (Aretias) şehrin boynunda bir inci kolye gibi durmaktadir.

İLİN KISA TARİHÇESİ
Giresun, Anadolu'nun kuzeydoğusunda, yeşille mavinin kucaklaştiği Karadeniz'in inci kentlerinden birisidir. Şehir, denize doğru uzanan yarimadanin üzerinde yer almaktadir. 6934 kilometrekarelik yüzölçümü ile ülkenin binde 8,5'ini kaplar. Şehrin kuruluş tarihi M.Ö'den önce 350 yillarina dayandiran kaynaklar vardir. Yine bu bölgede Türklerin MÖ. 2000 yillarindan beri yaşadiği bilinmektedir.

Doğu Karadeniz ve Giresun'la ilgili Yunan coğrafyaci ve seyyahlarin verdiği bilgilerle beraber eski Anadolu tarihi araştirmalarinda, şehir ve kasaba tarihlerinde, dil incelemeleri sonucunda M.Ö.2000'li yillardan günümüze bu bölgedeki Türk varliği inkar edilemez bir gerçektir.

Bölgenin ilk ahalisi eski Anadolu kavimleridir. Sonraki çağlarda Orta Asya göçleri sirasinda gelen Talip'ler, Tiberen'ler, Mosinekler gibi Türk oymaklarinin bu bölgede yerleştikleri söylenir. Sonradan Miletos'lular Çitlakkale yakinlarinda Kerasus şehrini kurdular (MÖ.D.C.Y.Y) Şehir adini çevrede yetişen yaban kirazindan (ceresia) alir.
MÖ.183 'te Pontos Krali Pharnakes I şehri zapteder.Savaşlar sirasinda harabolan kentin yerine 2 km. doğudaki yanmada üzerinde yenisi kurulur ve Pharnakeia adini alir. Pontos Krali Mitridates, Romah Lukullus'a yenilince Pharnakeia, Romalilarin eline geçer.(M.Ö.172).

Daha sonra Roma ile Pontos arasinda birkaç defa el değiştiren kentin adi, Roma hakimiyeti sirasinda Kerasus olur. İmparatorluğun ikiye bölünmesi üzerine Doğu Roma İmparatorluğuna bağlanir.(M.S.395). Fatih Sultan Mehmet'in 1461 "e Trabzon' u fethi ile Kerasus, Osmanlilar'a geçer ve adi Giresun olur.

Osmanli yönetiminde Tanzimat'a kadar Trabzon'un bir ilçesi olan Giresun, daha sonra Şebinkarahisar'a ve tekrar Trabzon'a bağlanir. Bir süre müstakil (1920)mutasarriflik olduktan sonra da İl Merkezi ilan edilir(1923).

Giresun'a Gelipte;

• Karadeniz'in incilerinden biri olan Giresun Adasi'na gitmeden,
  
• Kaleden şehri kuşbakişi seyretmeden,
  
• Yazin akşamüzeri "Mavi Tur" a çikmadan,
  
• Yaylada Izgara keyfi yapmadan ki yaylada yenen izgaranin tadi ölene kadar unutulmaz,
  
• Dünyanin en Lezzetli findiğini ve meşhur "Pide"sini, " Hamsi Böreği", ve "Karalahana Yemeklerini" tatmadan,
  
• Giresun müzesini görmeden,
  
• Peştemal ve Kazancilar Çarşisi'nda satilan el yapimi hediyeliklerden satin almadan,
  

DÖNMEYİN.

İlimizden Fotoğraflar :



Gedikkayadan Giresun manzarasi



Buda yaz görüntüsü















Giresun Gece Manzarasi

Yağlidere

Merkez

MErkez Atatürk MEydani

Gedikkaya

giresun-espiye yaylalarin girişinde akkayalar

Müthiş manzara

Andoz Kalesi


....

...





Görele]]> https://kayserispor.com/konu-27-gaziantep Thu, 09 Sep 2010 21:54:52 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-27-gaziantep 27.GAZİANTEP
Yüzölçümü: 6.819 km²
Nüfus: 1.285.249 (2000)
İl Trafik No: 27

Güneydoğu Anadolu Bölgesinin en büyük, Türkiye’nin ise 6. büyük kenti olan Gaziantep, nüfusu, ekonomik potansiyeli ve Büyükşehir statüsü ile bir metropol görünümündedir.

Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olan, Kalkolitik, Paleolitik, Neolitik, Hitit, Mitani, Asur, Pers, Büyük İskender, Selevkoslar, Roma, Bizans, İslam, Türk-İslam, Osmanli dönemlerini yaşayan Gaziantep, bu dönemlere ait eserleri günümüze kadar taşimiştir. İlk uygarliklarin doğduğu Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunuşu, güneyden ve Akdeniz’den doğuya, kuzeye ve batiya giden yollarin kavşağinda oluşu, Tarihi İpek Yolu’nun buradan geçmesi uygarlik tarihine ve bugüne yön vermiş olup, ayrica her dönemde kültür ve ticaret merkezi olma özelliğini korumuştur.

Gaziantep ve çevresi tarihte ilk uygarliklarin doğduğu, Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunmaktadir. Bu nedenle Gaziantep, tarih öncesi çağlardan beri insan topluluklarina yerleşme sahasi ve uğrak yeri olmuştur. Eski kent, bugünkü Gaziantep’in 12 km. kuzeybatisinda şimdiki Dülük Köyünde bulunmaktadir. Yapilan arkeolojik araştirmalarda taş, kalkolitik ve bakir dönemlerine ait kalintilara rastlanmiş olmasi, yörenin Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olduğunu göstermektedir. Bir süre Babil İmparatorluğu’nun egemenliğinde kalan Gaziantep, M.Ö. 1700 yillarinda Hitit Devletinin bir kenti olmuştur. “ DÜLÜK” şehri ise Hititlerin önemli bir dini merkezi olduğundan ayri bir önem taşimaktadir.

Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerinden Belkis/Zeugma gibi birçok antik yerleşim alanlarinin kalintilari da günümüze kadar ulaşmiştir. Selçuklular, Memlüklüler ve Osmanlilar dönemlerinde çok sayida cami, medrese, han ve hamam yapilmiş, kent ayni zamanda üretim, ticaret ve el sanatlari yönünden de ilerlemiştir. Günümüzde dahi bu han ve hamamlar işlevliğini korumakta, ticaretin ve özellikle de eşine rastlanmayan zengin el sanatlarinin yaşatildiği yerler olarak faaliyetini sürdürmektedir. Bu dönemin mabetleri ise bütün ihtişamiyla varliğini korumakta olup, halkin ibadet ihtiyacini karşilamaktadir.

I. Dünya Savaşi’ndan sonra İngilizler ve Fransizlar tarafindan işgal edilen Gaziantep ve yöresi, akillara durgunluk veren savunmasi ve eşsiz kahramanliği ile bütün dünyada hayranlik uyandirmiştir. T.B.M.M. Antep’e bu başarisindan dolayi 8 Şubat 1921 tarihinde “GAZİ” lik ünvani vermiştir. Bu dönemin izlerini hâlâ görmek mümkündür.

Coğrafi yönden GAP’in giriş kapisi, sanayisi ve ticari hacmi ile GAP’in merkezi olan Gaziantep, ekonomik yönden çevresindeki birçok ili etkisi altinda tutmaktadir. ¼’ü tarima elverişli ovalardan oluşan ve bir bölümü Firat nehrinin sulariyla sulanan Gaziantep; Antepfistiği, zeytin, pamuk, üzüm, kirmizibiber keten gibi ekonomik değeri yüksek sanayi bitkileri ile mercimek, buğday ve arpa gibi hububat ürünleriyle zengin bir tarim yöresidir. Ayrica; Gaziantep Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinin tüm ürünlerinin işlendiği, iç ve diş pazara sunulduğu bir sanayi ve ticaret merkezidir. IV tane Organize sanayi bölgesi, birçok sanayi alanlari küçük sanayi siteleri ve serbest bölgesi ile ekonomi ve sanayide çok önemli bir noktadadir.

Tüm dünya mutfaklari arasinda ayricalikli bir yere sahip olan, seneler boyunca geleneklerinin ve yöresel özel damak lezzetinin zenginliğini koruyan Gaziantep Mutfaği, Gaziantep Turizmi’nde önemli bir yere sahiptir.

Gaziantep, Kurtuluş Savaşi hatiralari, zengin tarihi ve kültürel çevresi, hizmete giren otoyolu, bölgenin ihtiyaci olan uluslararasi havaalani, GAP’in kapisi durumundaki konumu, halâ önemini yitirmeyen tren gari, leziz yemekleri, zengin el sanatlari, mozaikleri, camileri, kaleleri, antik kentleri, ören yerleri, hanlari, hamamlari, kastelleri, türbeleri, kiliseleri, yaylalari, ovalari, gezi ve mesire yerleri, adini verdiği baklavasi ve fistiği, sanayi tesisleri, ticari canliliği ve diğer yönleri ile turizmin son yillarda adindan söz ettirdiği önemli merkezlerden birisidir.

İlçeler:
Gaziantep Büyükşehir Statüsünde Metropol bir kent olup üç tanesi merkezde olmak üzere toplam 9 ilçesi bulunmaktadir.

Şahinbey(Merkez), Şehit Kamil(Merkez), Oğuzeli (Merkez), Nizip, İslahiye, Araban, Yavuzeli, Nurdaği, Karkaiş.

İlimizden Fotoğraflar;


Antep merkez

Zeugma Antik Şehri



Hayvanat Bahcesi(Türkiyenin en büyük hayvanat bahcesi olma özelliğini taşiyor)

Masal Parki

Ulu Cami ve Kültür Parki


Yavuzeli ilçesine bağli Rumkale

Alleben Göleti

Nurdaği - Atatürk Viyadüğü

İpekyolu

zeugma müzesi dünyanin en büyük 2.mozaik müzesi

Hayvanat Bahcesinden bi resim daha ..

Antep Kalesi

Tarihi Bakircilar Çarşisi

Bişirici
]]> 27.GAZİANTEP
Yüzölçümü: 6.819 km²
Nüfus: 1.285.249 (2000)
İl Trafik No: 27

Güneydoğu Anadolu Bölgesinin en büyük, Türkiye’nin ise 6. büyük kenti olan Gaziantep, nüfusu, ekonomik potansiyeli ve Büyükşehir statüsü ile bir metropol görünümündedir.

Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olan, Kalkolitik, Paleolitik, Neolitik, Hitit, Mitani, Asur, Pers, Büyük İskender, Selevkoslar, Roma, Bizans, İslam, Türk-İslam, Osmanli dönemlerini yaşayan Gaziantep, bu dönemlere ait eserleri günümüze kadar taşimiştir. İlk uygarliklarin doğduğu Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunuşu, güneyden ve Akdeniz’den doğuya, kuzeye ve batiya giden yollarin kavşağinda oluşu, Tarihi İpek Yolu’nun buradan geçmesi uygarlik tarihine ve bugüne yön vermiş olup, ayrica her dönemde kültür ve ticaret merkezi olma özelliğini korumuştur.

Gaziantep ve çevresi tarihte ilk uygarliklarin doğduğu, Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunmaktadir. Bu nedenle Gaziantep, tarih öncesi çağlardan beri insan topluluklarina yerleşme sahasi ve uğrak yeri olmuştur. Eski kent, bugünkü Gaziantep’in 12 km. kuzeybatisinda şimdiki Dülük Köyünde bulunmaktadir. Yapilan arkeolojik araştirmalarda taş, kalkolitik ve bakir dönemlerine ait kalintilara rastlanmiş olmasi, yörenin Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olduğunu göstermektedir. Bir süre Babil İmparatorluğu’nun egemenliğinde kalan Gaziantep, M.Ö. 1700 yillarinda Hitit Devletinin bir kenti olmuştur. “ DÜLÜK” şehri ise Hititlerin önemli bir dini merkezi olduğundan ayri bir önem taşimaktadir.

Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerinden Belkis/Zeugma gibi birçok antik yerleşim alanlarinin kalintilari da günümüze kadar ulaşmiştir. Selçuklular, Memlüklüler ve Osmanlilar dönemlerinde çok sayida cami, medrese, han ve hamam yapilmiş, kent ayni zamanda üretim, ticaret ve el sanatlari yönünden de ilerlemiştir. Günümüzde dahi bu han ve hamamlar işlevliğini korumakta, ticaretin ve özellikle de eşine rastlanmayan zengin el sanatlarinin yaşatildiği yerler olarak faaliyetini sürdürmektedir. Bu dönemin mabetleri ise bütün ihtişamiyla varliğini korumakta olup, halkin ibadet ihtiyacini karşilamaktadir.

I. Dünya Savaşi’ndan sonra İngilizler ve Fransizlar tarafindan işgal edilen Gaziantep ve yöresi, akillara durgunluk veren savunmasi ve eşsiz kahramanliği ile bütün dünyada hayranlik uyandirmiştir. T.B.M.M. Antep’e bu başarisindan dolayi 8 Şubat 1921 tarihinde “GAZİ” lik ünvani vermiştir. Bu dönemin izlerini hâlâ görmek mümkündür.

Coğrafi yönden GAP’in giriş kapisi, sanayisi ve ticari hacmi ile GAP’in merkezi olan Gaziantep, ekonomik yönden çevresindeki birçok ili etkisi altinda tutmaktadir. ¼’ü tarima elverişli ovalardan oluşan ve bir bölümü Firat nehrinin sulariyla sulanan Gaziantep; Antepfistiği, zeytin, pamuk, üzüm, kirmizibiber keten gibi ekonomik değeri yüksek sanayi bitkileri ile mercimek, buğday ve arpa gibi hububat ürünleriyle zengin bir tarim yöresidir. Ayrica; Gaziantep Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinin tüm ürünlerinin işlendiği, iç ve diş pazara sunulduğu bir sanayi ve ticaret merkezidir. IV tane Organize sanayi bölgesi, birçok sanayi alanlari küçük sanayi siteleri ve serbest bölgesi ile ekonomi ve sanayide çok önemli bir noktadadir.

Tüm dünya mutfaklari arasinda ayricalikli bir yere sahip olan, seneler boyunca geleneklerinin ve yöresel özel damak lezzetinin zenginliğini koruyan Gaziantep Mutfaği, Gaziantep Turizmi’nde önemli bir yere sahiptir.

Gaziantep, Kurtuluş Savaşi hatiralari, zengin tarihi ve kültürel çevresi, hizmete giren otoyolu, bölgenin ihtiyaci olan uluslararasi havaalani, GAP’in kapisi durumundaki konumu, halâ önemini yitirmeyen tren gari, leziz yemekleri, zengin el sanatlari, mozaikleri, camileri, kaleleri, antik kentleri, ören yerleri, hanlari, hamamlari, kastelleri, türbeleri, kiliseleri, yaylalari, ovalari, gezi ve mesire yerleri, adini verdiği baklavasi ve fistiği, sanayi tesisleri, ticari canliliği ve diğer yönleri ile turizmin son yillarda adindan söz ettirdiği önemli merkezlerden birisidir.

İlçeler:
Gaziantep Büyükşehir Statüsünde Metropol bir kent olup üç tanesi merkezde olmak üzere toplam 9 ilçesi bulunmaktadir.

Şahinbey(Merkez), Şehit Kamil(Merkez), Oğuzeli (Merkez), Nizip, İslahiye, Araban, Yavuzeli, Nurdaği, Karkaiş.

İlimizden Fotoğraflar;


Antep merkez

Zeugma Antik Şehri



Hayvanat Bahcesi(Türkiyenin en büyük hayvanat bahcesi olma özelliğini taşiyor)

Masal Parki

Ulu Cami ve Kültür Parki


Yavuzeli ilçesine bağli Rumkale

Alleben Göleti

Nurdaği - Atatürk Viyadüğü

İpekyolu

zeugma müzesi dünyanin en büyük 2.mozaik müzesi

Hayvanat Bahcesinden bi resim daha ..

Antep Kalesi

Tarihi Bakircilar Çarşisi

Bişirici
]]> https://kayserispor.com/konu-26-eskisehir Thu, 09 Sep 2010 00:10:10 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-26-eskisehir 26.ESKİŞEHİR

Yüzölçümü: 13.652 km²
Nüfus: 706.009 (2000)
İl Trafik No: 26

İsa'dan önce birinci bin yilda Porsuk Nehri kiyilarinda Frigyalilar tarafindan kurulan Eskişehir Türkiye'nin en önemli yol kavşaklarindan birisidir.Yunus Emre, Nasrettin Hoca gibi tarihi kişileri yetiştiren Eskişehir Lületaşi, çeşitli hastaliklara iyi gelen sicak su kaynaklari ile de ünlüdür.

Eskişehir kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile önemli bir turizm çekim merkezi olmayi hedeflemektedir.

İLÇELER:
Eskişehir ilinin ilçeleri; Alpu, Beylikova, Çifteler, Günyüzü, Han, İnönü, Mahmudiye, Mihalgazi, Mihalicçik, Saricakaya, Seyitgazi ve Sivrihisar'dir.

Alpu: Alpu İlçesi; doğuda Beylikova, batida Merkez İlçe, kuzey batida Saricakaya, güneyinde Mahmudiye, kuzeyde ise Ankara ile çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1955’tir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.718 olup, nüfusun 11.003’ü (%65.9) köylerde, 5.715’i (%34.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin geçim kaynaği ağirlikli olarak tarim, orman ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir. Dereköy mevkiinde ocaklardan çikarilan lületaşi ham veya işlenmiş olarak satilmaktadir.

İlçede yaklaşik 250 aileden oluşan gümüş işleme ustalari “Savat” adi verilen sanati sürdürmektedirler. “Savat” gümüş üzerine siyah savat çamuru ile yapilan bir süsleme tekniğidir. Siyah-Beyaz bir renk ile gümüş eşya ayri bir güzellik kazanir. İlçenin 16 km. güneydoğusunda ki Uyuzhamam köyündeki kaplica suyu deri hastaliklarina iyi gelmektedir.

İlçe, ilk çağlardan itibaren Hititliler ve Friglerin yerleşimine sahne olmuştur. 1071’deki Malazgirt Savaşindan sonra, Selçuklu Uç Beylerinden Bozhan, halen ismi Bozan olan kasabanin bulunduğu yere bir han yaptirir ve alti haneyi buraya yerleştirir. Alti-Altu-Alpu olarak değişime uğrayarak bugünkü adini almiştir.

Beylikova: Beylikova ilçesi, doğuda ve kuzeyde Mihaliççik, güneyde Sivrihisar ve Mahmudiye, batida Alpu ilçeleri ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.502 olup, nüfusun 5.069’u (%48.2) köylerde, 5.433 kişi (%51.8) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği , tarim ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir.

Her yil Haziran-Temmuz aylarinda Süt Şenliği yapilir. Porsuk Nehri kiyisinda yer alan ilçenin içinden Eskişehir-Ankara demiryolu hatti geçmektedir. İlkçağda Frig ve Roma egemenliğindeki ilçe, Selçuklular döneminde büyük bir at yetiştirme merkezi olduğu için Beylikahir olarak adlandirilmiş, 1985 yilinda ismi Beylikova olarak değiştirilmiştir.

Çifteler: Çifteler ilçesi; doğuda Sivrihisar, batida Seyitgazi, güneybatida Han, kuzeyde Mahmudiye, güneyde Afyon ile çevrilidir. 1951 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.576 olup, 6.674’ü (%35.9) köylerde, 11.902 kişi (%64.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçedeki su ürünleri istasyonunda aynali sazan, alabalik ve pekin ördeği yetiştirilmektedir.

İlçeye yerleşim antik çağlarda Frig ve Roma uygarliklarina kadar uzanir. İlçe sinirlari içerisinde çok sayida höyük bulunmaktadir. Osmanli Devleti zamaninda tahil gereksinimini karşilayan önemli merkezlerden biriydi. 1795 yilinda düzenli yerleşim ile Çifteli adi Çiftlük-ü Humayun olur. 19. yüzyilin başlarinda Çifteevler olarak değişen isim zamanla Çifteler olur.

Sakarya Nehrinin doğduğu yer olan Sakaryabaşi Çifteler’in 2 km. güneyinde yer alir. Kaynak güzel bir göl oluşturur. Rengarenk bitkileri ve baliklari ile doğal bir akvaryum gibidir. Sakaryabaşi’nda turizm hareketliliğine cevap verebilecek konaklama, balik lokantalari, çay bahçeleri, günübirlik piknik ve mesire alanlari ve doğal yüzme havuzu vardir.

Günyüzü: Günyüzü ilçesi, doğuda Ankara, batida Sivrihisar, güneyde ise Konya ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1972 yilinda kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.435’tir. Nüfusun 11.737’si (71.4) köylerde, 4.698’si (%29.6) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği, tarim ve hayvanciliktir. İlçeye bağli Kayakent Kasabasi, Kuzuören,Kavacik ve Gecek köylerinde kök boya kilim dokumaciliği yapilmaktadir. İlçe’deki Arayit Daği eteklerindeki küçük vadilerde Frig yerleşmeleri ve kaya anitlari bulunmuştur.

Daha sonra ilçe Roma-Bizans yerleşimine sahne olmuştur. 1071 yilindaki Malazgirt Savaşi’ndan sonra 1150 yillarinda ayri bir yerleşim merkezi olarak (Kozağaci) adi ile anilmaktadir.

Han: Han ilçesi; doğuda Çifteler, kuzey ve batida Seyitgazi, güneyde Afyon iliyle çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 ‘de kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 3.706 olup, nüfusun 1.634’ü(%44.1) köylerde, 2.072’si (%55.9) merkezde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe hayli yoğun bir tarihi yerleşime sahne olmuştur. Yazilikaya-Midas Kenti dahil birçok Frig eserine, Roma-Bizans , Osmanli Uygarliklarina ait yerleşim yeri ve kültür varliklarina sahiptir.

IV.Murat döneminde, Vezir-i Azam Hüsrev Paşa Bağdat Seferi’ne giderken bölgenin önemini kavramiş ve buraya bir kervansaray, cami, hamam ve çeşmeler yaptirilmasini istemiştir. Han-i Hüsrevpaşa olarak adlandirilan ilçe, adini buradan almiştir.
Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde: “... Eskişehir’i geçip menzil-i Seyitgazi’ye ondan sonra Han-i Hüsrevpaşa’yi geçip...” ifadesi o dönemin kervan yolunda Han’in Seyitgazi’den sondaki önemli bir konaklama noktasi olduğunu göstermektedir.

İnönü: İnönü ilçesi doğuda merkez ilçe, güneyde Kütahya, güneybati, bati ve kuzeyde Bilecik iliyle çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1884 yilina uzanir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayinina göre 9.328 olup, nüfusun 4.157’si (%44.5) köylerde, 5.171 kişi (%55.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçenin, yoğurt ve kaymaği meşhurdur. İnönü ovasina hakim tepelerin üzende yer alan in’ler, korunma kolayliklari dolayisiyla doğal birer kale görevi görmekteydi. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferi’ne giderken İnönü’de konaklar.Matrakçi Nasuh; altta İnönü, ortada Bozüyük ve Derbend-i Ermeni(Osmanli döneminde Ermeni Derbendi denen dağ geçidi, günümüzde ilçe merkezi olan Pazaryeri kasabasinin bulunduğu yer), üstte Zincirlikuyu olmak üzere minyatür resmeder. Bu minyatür bize İn’lerin o tarihte bile önemini koruduğunu göstermektedir.

Atatürk’ün emirleriyle kurulan Türk Tarih Kurumu, Anadolu’nun karanlikta kalan geçmişini ortaya çikarmak için başlattiği çalişmalarin bir kismini da İnönü civarinda sürdürmüştü. Bu mağaralarda 1938 yilinda Türk Tarih Kurumu tarafindan yapilan kazilar sonucunda Bakir Çaği’nda tarihlenen kap-kacak ve Frig, Bizans ve Osmanli dönemi keramikleri bulunmuştur. Kurtuluş Savaşi sirasinda, I.İnönü(9-10 Ocak 1921) ve II.İnönü(31 Mart – 1 Nisan 1921) zaferlerinden sonra Atatürk tarafindan, savaşlari idare ettiği yer olan İnönü beldesinin adi, İsmet Paşa’ya soyadi olarak verilmiştir.

Mahmudiye: Mahmudiye ilçesi; kuzeyde Merkez İlçe, Alpu, kuzeydoğuda Beylikova, doğuda Sivrihisar, güneyde Çifteler, batida Seyitgazi ile çevrilidir. 1940 yilinda Belediye Teşkilati kurulmuş, 1954 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.093 olup, nüfusun 4.982’si (%49.3) köylerde, 5.111’i(%50.7) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
Eski çağlarda Hitit ve Frig uygarliklarinin yerleşimine sahne olan ilçede Roma-Bizans dönemlerine ilişkin kalintilar bulunmuştur.

İlçe Osmanli döneminde önem kazanmiş, orduya at yetiştiren hara’nin kurulmasi ile daha da gelişmiştir. 1815 yilinda II.Mahmud’un emri ile kurulan Çiftlik-i Hümayun’da tarimsal faaliyetler, at ve koyun yetiştiriciliği ağirlik kazanmiştir. Bu nedenle ilçeye Mahmudiye adi verilmiştir. Günümüzde Anadolu Tarim İşletmesi adini alan kuruluş ülkenin yariş ati ihtiyacini karşilayan önemli birkaç merkezden biridir.

Mihalgazi: Mihalgazi ilçesi; doğuda Saricakaya İlçesi, bati ve kuzeyinde Bilecik, güneyinde Merkez İlçe ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 yilinda kurulmuş, 1991 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimlarina göre 14.057 olup, nüfusun 6.444’ü (%45.8) köylerde, 7.613’ü (%54.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği meyve ve sebze üreticiliğidir. Coğrafi konumu nedeni ile ilçe yazlik ve kişlik sebze yetiştiriciliğinde ve seracilikta gelişme kaydetmiştir.
Osmanli Devleti’nin kuruluşunun öncesinde Ertuğrul Gazi’nin yönetiminde Sakarya Nehri boylarindaki yöre 1292’de müslümanliği seçerek Osmangazi ile birlikte çok sayida sefere katilan eski Harmankaya Tekfuru Köse Mihal’in yönetimine verilmiştir. Köse Mihal’in halk arasinda bilinen adi olan Abdullah Mihalgazi ilçeye ad olarak verilmiştir. Sakarilica Kaplicalari 55 derece isisi ve 11lt/sn.su debisi ile romatizma ve birçok hastaliklara iyi geldiği için çok sayida ziyaretçi ağirlamaktadir.

Mihaliççik: Mihaliççik İlçesi, kuzeyde ve doğuda Ankara, batida Beylikova ve Alpu, güneyde ise Sivrihisar ile çevrilidir. 1925 yilinda Eskişehir’e bağlanmiştir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.696 olup, nüfusun 13.990’i(%74.8) köylerde, 4.706’si(%25.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

İlkçağlarda ki Frig yerleşiminin izleri olmasina karşin ikincil derecedeki yollar üzerinde bulunmasi nedeniyle ancak Osmanli döneminde önem kazanmiş, Osman Bey tarafindan Köse Mihal’in yönetimine verilen ilçe, torunu Gazi Mihal dolayisiyla Mihaliççik adi ile anilmaya başlandi. Anadolu’nun en önemli ozanlarindan Yunus Emre ‘nin doğduğu yer olan Sariköy(bugünkü Yunus Emre Köyü) Mihaliççik İlçesi sinirlari içerisindedir. 6-10 Mayis Yunus Emre Kültür ve Sanat Haftasi olarak kutlanmaktadir.
Mihaliççik’a 12 km. uzakliktaki Sorkun köyünde halkin tümü çömlekçilikle uğraşmaktadir. Yüzyillar öncesinin yöntemlerini kullanmalari dolayisiyla dünyanin her yerinden gelen bilim adamlarinca araştirmalar yapilmaktadir.

Saricakaya: Saricakaya ilçesi, doğudan Ankara, batida Mihalgazi,kuzeyde Bolu, kuzey batida Bilecik, güneyde ise Merkez İlçe ile çevrilidir. 1958 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 11.470 olup, nüfusun 6.024’ü (%52.5) köylerde, 5.446’si (%47.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği sebze ve meyve üretimidir. Seracilik ve ipek böceği yetiştiriciliği de yaygindir. İlçe merkezinin 13 km. doğusundaki Laçin Köyü’nde maden suyu kaynaklari bulunmaktadir.
Sakarya Nehri boyunca düzenli yerleşim 1460 yillarina kadar uzanir. İlçe merkezindeki bu günkü Sarikaya ve Camikebir mahallelerinin birleşmesiyle bugünkü Saricakaya ilçesi oluşmuştur.

Seyitgazi: Seyitgazi İlçesi; kuzeyde Merkez ilçe, kuzeydoğuda Mahmudiye, batida Kütahya, güneyde Afyon, doğuda Çifteler ve Han ile çevrilidir. 1922 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 21.671 olup, nüfusun 18.379’u(%84.8) köylerde ve beldelerde, 3.292’si (%15.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe ilkçağlarda hayli yoğun bir Hitit-Frig yerleşimine sahne olmuştur. Nakoleia adi ile Roma-Bizans döneminde önemli bir karakol haline gelmiştir. M.S. 740 yillarinda bölgeye yapilan Arap akinlari sirasinda İslam kahramanlarindan Seyyid Battal Gazi Şehit olmuştur. Ve adi İlçeye verilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferine giderken ordu Seyitgazi’de konaklar ve Matrakçi Nasuh, Seyitgazi’nin minyatürünü resmeder. Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde(17.yüzyil ortalari) Seyitgazi hakkinda şu bilgiler geçer.”... burada Seyyid Battal Gazi de gömülüdür. Rum harplerinde şehit olmuştur... Haci Bektaş Veli’nin onayi ile bin adet ev halki iskan edilerek, büyütülmüştür...”

Seyyid Battal Gazi Kimdir? Ünlü İslam Komutaninin 8.yüzyilda yaşadiği tahmin edilmektedir. İslam ordularinin Bizans’a karşi savaşlarinda destanlaşmiş varliklar göstermiştir. Antakya,Şam yada Malatya doğumlu olduğu söylenir. İstanbul kuşatmasinda (M.S.717-718) ve M.S.740’a değin seferlerdeki kahramanliklari halk tarafindan destanlaştirilarak anlatilmiştir. Afyonkarahisar yakinlarindaki bir savaşta şehit düşmüştür. İki büyük destana konu olmuştur. Arapça, “Zatü’l-Himme” ve Türkçe “ Battalname” adina 1207-1208 yillarinda alaaddin Keykubat’in annesi I.Giyaseddin Keyhüsrev’in eşi olan Ümmühan Hatun tarafindan Bir külliye yaptirilmiştir. Ve kasabaya Seyitgazi adi verilmiştir.

Sivrihisar: Sivrihisar ilçesi, doğuda Günyüzü ve Ankara, batida Çifteler ve Mahmudiye, kuzeyde Beylikova ve Mihaliççik, güneyde ise Konya ve Afyon ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 31.664 olup, 21.117’si (%66.7) köylerde, 10.547’si (%33.3) İlçe Merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

Sivrihisar ilçesinde yerleşim Hititler zamanina kadar iner. O dönemde adi Sallopa olan ilçede Milattan önce 700’lerde Frigler yerleşmeye başlamiştir. İlçe merkezinin 16 km. yakininda olan Pessinus (bugünkü Ballihisar) önemli bir kült merkezdir. Friglerle birlikte Ana Tanriça Kibele kültünün de yok olmasi Pessinus’un giderek önem kaybetmesine yol açmiştir. Roma döneminde ticari ve askeri önemi artmaya başlayan Sivrihisar, Bizans İmparatoru Justinianos (M.S.527-565) tarafindan yeniden onarilmiş ve Justinianopolis adini almiştir.

1074 yilinda Selçuklu’larin eline geçen ilçe Karahisar adini alarak bir imar hamlesi başlatilmiştir. Camii, han,hamam,medrese gibi yapilar ilçenin önemli bir kültür merkezi olmasini sağlamiştir. 1289 yilinda Osmanlilarin eline geçen Sivrihisar’da 1684 yilinda kaza teşkilati kurulmuş, 1912’de Eskişehir iline bağlanmiştir. Günümüzde Sivrihisar kültürel ve tarihi bir merkez olarak önemini korumaktadir. Ünlü mizah ustasi ve filozof Nasreddin Hoca’nin doğum yeri olmasiyla da ünlüdür.

]]> 26.ESKİŞEHİR

Yüzölçümü: 13.652 km²
Nüfus: 706.009 (2000)
İl Trafik No: 26

İsa'dan önce birinci bin yilda Porsuk Nehri kiyilarinda Frigyalilar tarafindan kurulan Eskişehir Türkiye'nin en önemli yol kavşaklarindan birisidir.Yunus Emre, Nasrettin Hoca gibi tarihi kişileri yetiştiren Eskişehir Lületaşi, çeşitli hastaliklara iyi gelen sicak su kaynaklari ile de ünlüdür.

Eskişehir kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile önemli bir turizm çekim merkezi olmayi hedeflemektedir.

İLÇELER:
Eskişehir ilinin ilçeleri; Alpu, Beylikova, Çifteler, Günyüzü, Han, İnönü, Mahmudiye, Mihalgazi, Mihalicçik, Saricakaya, Seyitgazi ve Sivrihisar'dir.

Alpu: Alpu İlçesi; doğuda Beylikova, batida Merkez İlçe, kuzey batida Saricakaya, güneyinde Mahmudiye, kuzeyde ise Ankara ile çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1955’tir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.718 olup, nüfusun 11.003’ü (%65.9) köylerde, 5.715’i (%34.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin geçim kaynaği ağirlikli olarak tarim, orman ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir. Dereköy mevkiinde ocaklardan çikarilan lületaşi ham veya işlenmiş olarak satilmaktadir.

İlçede yaklaşik 250 aileden oluşan gümüş işleme ustalari “Savat” adi verilen sanati sürdürmektedirler. “Savat” gümüş üzerine siyah savat çamuru ile yapilan bir süsleme tekniğidir. Siyah-Beyaz bir renk ile gümüş eşya ayri bir güzellik kazanir. İlçenin 16 km. güneydoğusunda ki Uyuzhamam köyündeki kaplica suyu deri hastaliklarina iyi gelmektedir.

İlçe, ilk çağlardan itibaren Hititliler ve Friglerin yerleşimine sahne olmuştur. 1071’deki Malazgirt Savaşindan sonra, Selçuklu Uç Beylerinden Bozhan, halen ismi Bozan olan kasabanin bulunduğu yere bir han yaptirir ve alti haneyi buraya yerleştirir. Alti-Altu-Alpu olarak değişime uğrayarak bugünkü adini almiştir.

Beylikova: Beylikova ilçesi, doğuda ve kuzeyde Mihaliççik, güneyde Sivrihisar ve Mahmudiye, batida Alpu ilçeleri ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.502 olup, nüfusun 5.069’u (%48.2) köylerde, 5.433 kişi (%51.8) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği , tarim ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir.

Her yil Haziran-Temmuz aylarinda Süt Şenliği yapilir. Porsuk Nehri kiyisinda yer alan ilçenin içinden Eskişehir-Ankara demiryolu hatti geçmektedir. İlkçağda Frig ve Roma egemenliğindeki ilçe, Selçuklular döneminde büyük bir at yetiştirme merkezi olduğu için Beylikahir olarak adlandirilmiş, 1985 yilinda ismi Beylikova olarak değiştirilmiştir.

Çifteler: Çifteler ilçesi; doğuda Sivrihisar, batida Seyitgazi, güneybatida Han, kuzeyde Mahmudiye, güneyde Afyon ile çevrilidir. 1951 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.576 olup, 6.674’ü (%35.9) köylerde, 11.902 kişi (%64.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçedeki su ürünleri istasyonunda aynali sazan, alabalik ve pekin ördeği yetiştirilmektedir.

İlçeye yerleşim antik çağlarda Frig ve Roma uygarliklarina kadar uzanir. İlçe sinirlari içerisinde çok sayida höyük bulunmaktadir. Osmanli Devleti zamaninda tahil gereksinimini karşilayan önemli merkezlerden biriydi. 1795 yilinda düzenli yerleşim ile Çifteli adi Çiftlük-ü Humayun olur. 19. yüzyilin başlarinda Çifteevler olarak değişen isim zamanla Çifteler olur.

Sakarya Nehrinin doğduğu yer olan Sakaryabaşi Çifteler’in 2 km. güneyinde yer alir. Kaynak güzel bir göl oluşturur. Rengarenk bitkileri ve baliklari ile doğal bir akvaryum gibidir. Sakaryabaşi’nda turizm hareketliliğine cevap verebilecek konaklama, balik lokantalari, çay bahçeleri, günübirlik piknik ve mesire alanlari ve doğal yüzme havuzu vardir.

Günyüzü: Günyüzü ilçesi, doğuda Ankara, batida Sivrihisar, güneyde ise Konya ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1972 yilinda kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.435’tir. Nüfusun 11.737’si (71.4) köylerde, 4.698’si (%29.6) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği, tarim ve hayvanciliktir. İlçeye bağli Kayakent Kasabasi, Kuzuören,Kavacik ve Gecek köylerinde kök boya kilim dokumaciliği yapilmaktadir. İlçe’deki Arayit Daği eteklerindeki küçük vadilerde Frig yerleşmeleri ve kaya anitlari bulunmuştur.

Daha sonra ilçe Roma-Bizans yerleşimine sahne olmuştur. 1071 yilindaki Malazgirt Savaşi’ndan sonra 1150 yillarinda ayri bir yerleşim merkezi olarak (Kozağaci) adi ile anilmaktadir.

Han: Han ilçesi; doğuda Çifteler, kuzey ve batida Seyitgazi, güneyde Afyon iliyle çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 ‘de kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 3.706 olup, nüfusun 1.634’ü(%44.1) köylerde, 2.072’si (%55.9) merkezde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe hayli yoğun bir tarihi yerleşime sahne olmuştur. Yazilikaya-Midas Kenti dahil birçok Frig eserine, Roma-Bizans , Osmanli Uygarliklarina ait yerleşim yeri ve kültür varliklarina sahiptir.

IV.Murat döneminde, Vezir-i Azam Hüsrev Paşa Bağdat Seferi’ne giderken bölgenin önemini kavramiş ve buraya bir kervansaray, cami, hamam ve çeşmeler yaptirilmasini istemiştir. Han-i Hüsrevpaşa olarak adlandirilan ilçe, adini buradan almiştir.
Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde: “... Eskişehir’i geçip menzil-i Seyitgazi’ye ondan sonra Han-i Hüsrevpaşa’yi geçip...” ifadesi o dönemin kervan yolunda Han’in Seyitgazi’den sondaki önemli bir konaklama noktasi olduğunu göstermektedir.

İnönü: İnönü ilçesi doğuda merkez ilçe, güneyde Kütahya, güneybati, bati ve kuzeyde Bilecik iliyle çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1884 yilina uzanir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayinina göre 9.328 olup, nüfusun 4.157’si (%44.5) köylerde, 5.171 kişi (%55.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçenin, yoğurt ve kaymaği meşhurdur. İnönü ovasina hakim tepelerin üzende yer alan in’ler, korunma kolayliklari dolayisiyla doğal birer kale görevi görmekteydi. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferi’ne giderken İnönü’de konaklar.Matrakçi Nasuh; altta İnönü, ortada Bozüyük ve Derbend-i Ermeni(Osmanli döneminde Ermeni Derbendi denen dağ geçidi, günümüzde ilçe merkezi olan Pazaryeri kasabasinin bulunduğu yer), üstte Zincirlikuyu olmak üzere minyatür resmeder. Bu minyatür bize İn’lerin o tarihte bile önemini koruduğunu göstermektedir.

Atatürk’ün emirleriyle kurulan Türk Tarih Kurumu, Anadolu’nun karanlikta kalan geçmişini ortaya çikarmak için başlattiği çalişmalarin bir kismini da İnönü civarinda sürdürmüştü. Bu mağaralarda 1938 yilinda Türk Tarih Kurumu tarafindan yapilan kazilar sonucunda Bakir Çaği’nda tarihlenen kap-kacak ve Frig, Bizans ve Osmanli dönemi keramikleri bulunmuştur. Kurtuluş Savaşi sirasinda, I.İnönü(9-10 Ocak 1921) ve II.İnönü(31 Mart – 1 Nisan 1921) zaferlerinden sonra Atatürk tarafindan, savaşlari idare ettiği yer olan İnönü beldesinin adi, İsmet Paşa’ya soyadi olarak verilmiştir.

Mahmudiye: Mahmudiye ilçesi; kuzeyde Merkez İlçe, Alpu, kuzeydoğuda Beylikova, doğuda Sivrihisar, güneyde Çifteler, batida Seyitgazi ile çevrilidir. 1940 yilinda Belediye Teşkilati kurulmuş, 1954 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.093 olup, nüfusun 4.982’si (%49.3) köylerde, 5.111’i(%50.7) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
Eski çağlarda Hitit ve Frig uygarliklarinin yerleşimine sahne olan ilçede Roma-Bizans dönemlerine ilişkin kalintilar bulunmuştur.

İlçe Osmanli döneminde önem kazanmiş, orduya at yetiştiren hara’nin kurulmasi ile daha da gelişmiştir. 1815 yilinda II.Mahmud’un emri ile kurulan Çiftlik-i Hümayun’da tarimsal faaliyetler, at ve koyun yetiştiriciliği ağirlik kazanmiştir. Bu nedenle ilçeye Mahmudiye adi verilmiştir. Günümüzde Anadolu Tarim İşletmesi adini alan kuruluş ülkenin yariş ati ihtiyacini karşilayan önemli birkaç merkezden biridir.

Mihalgazi: Mihalgazi ilçesi; doğuda Saricakaya İlçesi, bati ve kuzeyinde Bilecik, güneyinde Merkez İlçe ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 yilinda kurulmuş, 1991 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimlarina göre 14.057 olup, nüfusun 6.444’ü (%45.8) köylerde, 7.613’ü (%54.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği meyve ve sebze üreticiliğidir. Coğrafi konumu nedeni ile ilçe yazlik ve kişlik sebze yetiştiriciliğinde ve seracilikta gelişme kaydetmiştir.
Osmanli Devleti’nin kuruluşunun öncesinde Ertuğrul Gazi’nin yönetiminde Sakarya Nehri boylarindaki yöre 1292’de müslümanliği seçerek Osmangazi ile birlikte çok sayida sefere katilan eski Harmankaya Tekfuru Köse Mihal’in yönetimine verilmiştir. Köse Mihal’in halk arasinda bilinen adi olan Abdullah Mihalgazi ilçeye ad olarak verilmiştir. Sakarilica Kaplicalari 55 derece isisi ve 11lt/sn.su debisi ile romatizma ve birçok hastaliklara iyi geldiği için çok sayida ziyaretçi ağirlamaktadir.

Mihaliççik: Mihaliççik İlçesi, kuzeyde ve doğuda Ankara, batida Beylikova ve Alpu, güneyde ise Sivrihisar ile çevrilidir. 1925 yilinda Eskişehir’e bağlanmiştir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.696 olup, nüfusun 13.990’i(%74.8) köylerde, 4.706’si(%25.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

İlkçağlarda ki Frig yerleşiminin izleri olmasina karşin ikincil derecedeki yollar üzerinde bulunmasi nedeniyle ancak Osmanli döneminde önem kazanmiş, Osman Bey tarafindan Köse Mihal’in yönetimine verilen ilçe, torunu Gazi Mihal dolayisiyla Mihaliççik adi ile anilmaya başlandi. Anadolu’nun en önemli ozanlarindan Yunus Emre ‘nin doğduğu yer olan Sariköy(bugünkü Yunus Emre Köyü) Mihaliççik İlçesi sinirlari içerisindedir. 6-10 Mayis Yunus Emre Kültür ve Sanat Haftasi olarak kutlanmaktadir.
Mihaliççik’a 12 km. uzakliktaki Sorkun köyünde halkin tümü çömlekçilikle uğraşmaktadir. Yüzyillar öncesinin yöntemlerini kullanmalari dolayisiyla dünyanin her yerinden gelen bilim adamlarinca araştirmalar yapilmaktadir.

Saricakaya: Saricakaya ilçesi, doğudan Ankara, batida Mihalgazi,kuzeyde Bolu, kuzey batida Bilecik, güneyde ise Merkez İlçe ile çevrilidir. 1958 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 11.470 olup, nüfusun 6.024’ü (%52.5) köylerde, 5.446’si (%47.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği sebze ve meyve üretimidir. Seracilik ve ipek böceği yetiştiriciliği de yaygindir. İlçe merkezinin 13 km. doğusundaki Laçin Köyü’nde maden suyu kaynaklari bulunmaktadir.
Sakarya Nehri boyunca düzenli yerleşim 1460 yillarina kadar uzanir. İlçe merkezindeki bu günkü Sarikaya ve Camikebir mahallelerinin birleşmesiyle bugünkü Saricakaya ilçesi oluşmuştur.

Seyitgazi: Seyitgazi İlçesi; kuzeyde Merkez ilçe, kuzeydoğuda Mahmudiye, batida Kütahya, güneyde Afyon, doğuda Çifteler ve Han ile çevrilidir. 1922 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 21.671 olup, nüfusun 18.379’u(%84.8) köylerde ve beldelerde, 3.292’si (%15.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe ilkçağlarda hayli yoğun bir Hitit-Frig yerleşimine sahne olmuştur. Nakoleia adi ile Roma-Bizans döneminde önemli bir karakol haline gelmiştir. M.S. 740 yillarinda bölgeye yapilan Arap akinlari sirasinda İslam kahramanlarindan Seyyid Battal Gazi Şehit olmuştur. Ve adi İlçeye verilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferine giderken ordu Seyitgazi’de konaklar ve Matrakçi Nasuh, Seyitgazi’nin minyatürünü resmeder. Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde(17.yüzyil ortalari) Seyitgazi hakkinda şu bilgiler geçer.”... burada Seyyid Battal Gazi de gömülüdür. Rum harplerinde şehit olmuştur... Haci Bektaş Veli’nin onayi ile bin adet ev halki iskan edilerek, büyütülmüştür...”

Seyyid Battal Gazi Kimdir? Ünlü İslam Komutaninin 8.yüzyilda yaşadiği tahmin edilmektedir. İslam ordularinin Bizans’a karşi savaşlarinda destanlaşmiş varliklar göstermiştir. Antakya,Şam yada Malatya doğumlu olduğu söylenir. İstanbul kuşatmasinda (M.S.717-718) ve M.S.740’a değin seferlerdeki kahramanliklari halk tarafindan destanlaştirilarak anlatilmiştir. Afyonkarahisar yakinlarindaki bir savaşta şehit düşmüştür. İki büyük destana konu olmuştur. Arapça, “Zatü’l-Himme” ve Türkçe “ Battalname” adina 1207-1208 yillarinda alaaddin Keykubat’in annesi I.Giyaseddin Keyhüsrev’in eşi olan Ümmühan Hatun tarafindan Bir külliye yaptirilmiştir. Ve kasabaya Seyitgazi adi verilmiştir.

Sivrihisar: Sivrihisar ilçesi, doğuda Günyüzü ve Ankara, batida Çifteler ve Mahmudiye, kuzeyde Beylikova ve Mihaliççik, güneyde ise Konya ve Afyon ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 31.664 olup, 21.117’si (%66.7) köylerde, 10.547’si (%33.3) İlçe Merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

Sivrihisar ilçesinde yerleşim Hititler zamanina kadar iner. O dönemde adi Sallopa olan ilçede Milattan önce 700’lerde Frigler yerleşmeye başlamiştir. İlçe merkezinin 16 km. yakininda olan Pessinus (bugünkü Ballihisar) önemli bir kült merkezdir. Friglerle birlikte Ana Tanriça Kibele kültünün de yok olmasi Pessinus’un giderek önem kaybetmesine yol açmiştir. Roma döneminde ticari ve askeri önemi artmaya başlayan Sivrihisar, Bizans İmparatoru Justinianos (M.S.527-565) tarafindan yeniden onarilmiş ve Justinianopolis adini almiştir.

1074 yilinda Selçuklu’larin eline geçen ilçe Karahisar adini alarak bir imar hamlesi başlatilmiştir. Camii, han,hamam,medrese gibi yapilar ilçenin önemli bir kültür merkezi olmasini sağlamiştir. 1289 yilinda Osmanlilarin eline geçen Sivrihisar’da 1684 yilinda kaza teşkilati kurulmuş, 1912’de Eskişehir iline bağlanmiştir. Günümüzde Sivrihisar kültürel ve tarihi bir merkez olarak önemini korumaktadir. Ünlü mizah ustasi ve filozof Nasreddin Hoca’nin doğum yeri olmasiyla da ünlüdür.

]]> https://kayserispor.com/konu-25-erzurum Tue, 07 Sep 2010 23:31:40 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-25-erzurum 25.ERZURUM
Yüzölçümü: 25.066 km²
Nüfus: 937.389 (2000)
İl Trafik No: 25

Doğu Anadolu Bölgesi'nin en büyük kenti olan Erzurum oldukça eski bir yerleşim birimidir. Palandöken Daği eteklerinde kurulu olan kent son yillarda kiş turizmi açisindan büyük önem kazanmiştir. Tarihi yönden çok zengin bir çok eseri barindiran ve adeta bir kültür merkezine benzeyen kent günümüzde önemli bir turizm potansiyeli taşimaktadir.

İLÇELER
Erzurum (merkez), Aşkale, Çat, Hinis, Horasan, Ilica, İspir, Karaçoban, Karayazi, Köprüköy, Narman, Oltu, Olur, Pasinler, Pazaryolu, Şenkaya, Tekman, Tortum, Uzundere.

Pasinler: Pasinler ilçesi, IV. yy.da Bizanslilarin, 615 yilinda Araplarin, 1084 yilinda ise Türklerin eline geçmiştir.
Pasinler'de bulunan 3702 kişi kapasiteli, 39 derece su sicakliği olan termal tesis, ilçe dişindan gelen hastalara konaklama hizmetiyle birlikte; böbrek,sindirim sistemi, idrar yollari, romatizma, siyatik, lumbago, nevralji ve çeşitli kadin hastaliklarinin tedavisinde olumlu etki yapmaktadir.

Köprüköy: Köprübaşinda kurulmuş köy anlamina gelen Köprüköy'ün kuruluşu çok eskilere dayanmaktadir.
Köprüköy (Deli Çermik) Kaplica sulari, sindirim sistemi, böbrek ve idrar yollari, kan dolaşimi ve kalp hastaliklari, metabolizma bozukluklari ve romatizmal hastaliklara olumlu etki yapmaktadir. Su sicakliği 26 derecedir.

Uzundere: İlçenin 3000 yila yakin geçmişi vardir.
İlçe sinirlari içinde bulunan Tortum Gölü ve Tortum Şelalesi yaz aylarinda çok sayida yerli ve yabanci turistin uğrak yeridir. İlçeye bağli Çamliyamaç Köyü'nde l0.yy 'dan kalma Öşvank Gürcü Kilisesi bulunmaktadir.

Ilica: Yapilan araştirmalar Ilica'daki hayatin M.Ö.4000'li yillara kadar uzandiğini göstermektedir.
İlçede kükürtlü sicak su kaynaklari bulunmakta, termal tesisler sayesinde şehir dişindan gelen hastalara da konaklama ve tedavi için olanaklar sağlanmaktadir. Kaplicalarda kadin hastaliklari, romatizma, mide, bağirsak, karaciğer, safra kesesi, beslenme bozukluklari gibi rahatsizliklari olumlu etkilediği bilinmektedir.

İspir: Kuruluşu M.Ö. 19. yy.a kadar inen İspir,Yavuz Selim'in 1514!deki İran seferi sonrasi Osmanli hakimiyetine girmiştir. Dünyanin en hizli akan nehirlerinden birisi olan Çoruh nehri Rafting sporu için oldukça elverişlidir.

Olur: Turizm açisindan önemli bir potansiyel göstermekte olan ilçenin Keçili Köyü'ndeki Van Kilisesi, Yildizkaya Köyü'ndeki Kivi Mağarasi görülmeğe değerdir.
Yollariniz bir gün Erzurum a düşerse eğer;

• Palandöken'de kayak yapmadan,
  
• Çifte minareli Medreseyi,
  
• Yakutiye Medresesi'ni ve müzeleri görmeden
  
• Yolunuz İspir'e düşerse rafting sporu yapmadan,
  
• Yolunuz Tortum'dan geçerse Tortum Şelalesi'ni ve gölünü görmeden,
  
• Cağ kebap,
  
  
• Su böreği,
  
  
• Ayran çorbasi,
  
  
• Kadayif dolmasi yemeden
  

...Dönmeyin .

İlimizden Fotoğraflar :

Palandökenden Erzurum Gece Manzarasi


Çifte Minareler

ERzurumdan kiş manzarasi


Palandöken

ÜçKümbetler

Gece Manzarasi-2

Ata Sporumuz CİRİT

Lalapaşa Camii ve Yakutiye Medresesi

Çobandede Köprüsü

İspir Yedi Göller

Şeyler Camii Minaresindeki Güneş Saati

Yakutiye Medresesi

HasanKale


Tortum Şelalesi
]]> 25.ERZURUM
Yüzölçümü: 25.066 km²
Nüfus: 937.389 (2000)
İl Trafik No: 25

Doğu Anadolu Bölgesi'nin en büyük kenti olan Erzurum oldukça eski bir yerleşim birimidir. Palandöken Daği eteklerinde kurulu olan kent son yillarda kiş turizmi açisindan büyük önem kazanmiştir. Tarihi yönden çok zengin bir çok eseri barindiran ve adeta bir kültür merkezine benzeyen kent günümüzde önemli bir turizm potansiyeli taşimaktadir.

İLÇELER
Erzurum (merkez), Aşkale, Çat, Hinis, Horasan, Ilica, İspir, Karaçoban, Karayazi, Köprüköy, Narman, Oltu, Olur, Pasinler, Pazaryolu, Şenkaya, Tekman, Tortum, Uzundere.

Pasinler: Pasinler ilçesi, IV. yy.da Bizanslilarin, 615 yilinda Araplarin, 1084 yilinda ise Türklerin eline geçmiştir.
Pasinler'de bulunan 3702 kişi kapasiteli, 39 derece su sicakliği olan termal tesis, ilçe dişindan gelen hastalara konaklama hizmetiyle birlikte; böbrek,sindirim sistemi, idrar yollari, romatizma, siyatik, lumbago, nevralji ve çeşitli kadin hastaliklarinin tedavisinde olumlu etki yapmaktadir.

Köprüköy: Köprübaşinda kurulmuş köy anlamina gelen Köprüköy'ün kuruluşu çok eskilere dayanmaktadir.
Köprüköy (Deli Çermik) Kaplica sulari, sindirim sistemi, böbrek ve idrar yollari, kan dolaşimi ve kalp hastaliklari, metabolizma bozukluklari ve romatizmal hastaliklara olumlu etki yapmaktadir. Su sicakliği 26 derecedir.

Uzundere: İlçenin 3000 yila yakin geçmişi vardir.
İlçe sinirlari içinde bulunan Tortum Gölü ve Tortum Şelalesi yaz aylarinda çok sayida yerli ve yabanci turistin uğrak yeridir. İlçeye bağli Çamliyamaç Köyü'nde l0.yy 'dan kalma Öşvank Gürcü Kilisesi bulunmaktadir.

Ilica: Yapilan araştirmalar Ilica'daki hayatin M.Ö.4000'li yillara kadar uzandiğini göstermektedir.
İlçede kükürtlü sicak su kaynaklari bulunmakta, termal tesisler sayesinde şehir dişindan gelen hastalara da konaklama ve tedavi için olanaklar sağlanmaktadir. Kaplicalarda kadin hastaliklari, romatizma, mide, bağirsak, karaciğer, safra kesesi, beslenme bozukluklari gibi rahatsizliklari olumlu etkilediği bilinmektedir.

İspir: Kuruluşu M.Ö. 19. yy.a kadar inen İspir,Yavuz Selim'in 1514!deki İran seferi sonrasi Osmanli hakimiyetine girmiştir. Dünyanin en hizli akan nehirlerinden birisi olan Çoruh nehri Rafting sporu için oldukça elverişlidir.

Olur: Turizm açisindan önemli bir potansiyel göstermekte olan ilçenin Keçili Köyü'ndeki Van Kilisesi, Yildizkaya Köyü'ndeki Kivi Mağarasi görülmeğe değerdir.
Yollariniz bir gün Erzurum a düşerse eğer;

• Palandöken'de kayak yapmadan,
  
• Çifte minareli Medreseyi,
  
• Yakutiye Medresesi'ni ve müzeleri görmeden
  
• Yolunuz İspir'e düşerse rafting sporu yapmadan,
  
• Yolunuz Tortum'dan geçerse Tortum Şelalesi'ni ve gölünü görmeden,
  
• Cağ kebap,
  
  
• Su böreği,
  
  
• Ayran çorbasi,
  
  
• Kadayif dolmasi yemeden
  

...Dönmeyin .

İlimizden Fotoğraflar :

Palandökenden Erzurum Gece Manzarasi


Çifte Minareler

ERzurumdan kiş manzarasi


Palandöken

ÜçKümbetler

Gece Manzarasi-2

Ata Sporumuz CİRİT

Lalapaşa Camii ve Yakutiye Medresesi

Çobandede Köprüsü

İspir Yedi Göller

Şeyler Camii Minaresindeki Güneş Saati

Yakutiye Medresesi

HasanKale


Tortum Şelalesi
]]> https://kayserispor.com/konu-24-erzincan Tue, 07 Sep 2010 23:28:03 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-24-erzincan 24.ERZİNCAN

Yüzölçümü: 11.903 km²
Nüfus: 213.288 (2009)
İl Trafik No: 24

Doğu Anadolu Bölgesi'nde Firat'in yukari kisminda yer alan Erzincan, Anadolu'nun en eski kültür merkezlerinden birisidir. Tarihi ipek yolu güzergahinda yer alan kent Hitit, Urartu, Med, Pers, Hellen, Roma egemenliğinde kalmiş, Malazgirt Zaferinden sonra Türk ve Osmanli hakimiyetine geçmiştir. Erzincan kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, coğrafyasi, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile tam bir turizm cennetidir.

Yollariniz bir gün Erzincan a düşerse eğer;
· Altintepe şehir kalintilarini gezmeden,
· Mama Hatun Kervansarayini, Terzi Baba Türbesini ve Kemah Kalesini görmeden,
· Erzincan Girlevik Şelalesinin karşisinda de alabalik yemeden,
· Esentepe'den şehrin görünümü izlenmeden,
· Ekşisu mesire alaninda kaynağindan maden suyu içip, doğal jakuziye girmeden,
· Erzincan bakir el sanatlari ve Erzincan tava leblebisi ile Erzincan Tulum Peyniri almadan
Dönmeyin.

İlimizden Fotoğraflar:


Kemah KAlesi

Kemaliye

Karanlik Kanyon

Erzincan Merkez



Merkezden Kar Manzarasi ..

Munzur



ERzincan Şelalesi

Kemah KAranlik Kanyon
]]> 24.ERZİNCAN

Yüzölçümü: 11.903 km²
Nüfus: 213.288 (2009)
İl Trafik No: 24

Doğu Anadolu Bölgesi'nde Firat'in yukari kisminda yer alan Erzincan, Anadolu'nun en eski kültür merkezlerinden birisidir. Tarihi ipek yolu güzergahinda yer alan kent Hitit, Urartu, Med, Pers, Hellen, Roma egemenliğinde kalmiş, Malazgirt Zaferinden sonra Türk ve Osmanli hakimiyetine geçmiştir. Erzincan kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, coğrafyasi, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile tam bir turizm cennetidir.

Yollariniz bir gün Erzincan a düşerse eğer;
· Altintepe şehir kalintilarini gezmeden,
· Mama Hatun Kervansarayini, Terzi Baba Türbesini ve Kemah Kalesini görmeden,
· Erzincan Girlevik Şelalesinin karşisinda de alabalik yemeden,
· Esentepe'den şehrin görünümü izlenmeden,
· Ekşisu mesire alaninda kaynağindan maden suyu içip, doğal jakuziye girmeden,
· Erzincan bakir el sanatlari ve Erzincan tava leblebisi ile Erzincan Tulum Peyniri almadan
Dönmeyin.

İlimizden Fotoğraflar:


Kemah KAlesi

Kemaliye

Karanlik Kanyon

Erzincan Merkez



Merkezden Kar Manzarasi ..

Munzur



ERzincan Şelalesi

Kemah KAranlik Kanyon
]]> https://kayserispor.com/konu-23-elazig Tue, 07 Sep 2010 23:26:24 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-23-elazig 23.ELAZIĞ

İL TRAFİK KODU : 23

Yüzölçümü : 9153 Km2

Nüfus (Genel) : 569616
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Coğrafya :
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Topografya :

Dağlar :
Elaziğ, doğusundan, batisindan ve güneyinden, Güneydoğu Toroslarin bati uzantilari ile çevrili olup, Güneydoğu Toroslar, Malatya ili sinirlari içinde doğuya doğru uzanarak Elaziğ’dan geçer. Van gölünün güneyine doğru kivrimlar halinde devam ederek ülkemizin sinirlarini terk ederler. Bu dağlarin en yüksek noktasini İl’in batisindaki Hasan Dağlari (2118 mt) oluşturur. Hasan Dağinin güneyinde Bulutlu Daği (2004 mt.) , Karga Daği (1925 mt.) ve Kamişlik Daği (2016 mt.) yer alir.

Elaziğ ovasinin güneyinde bulunan Meryem Dağinin yüksekliği 1490 metredir. Sira dağlar Elaziğ ovasinin kuzeyinde , yeniden yükselir. Beydoğmuş yöresinde 1724 metreye çikarak, Keban Baraji çöküntü alanina dek sürer. Çöküntü alanindan sonra doğuya doğru, önce Asker Dağini, sonra Palu İlçesinin doğusunda Gökdere Dağini oluşturur. Kuzeye doğru açilarak İl’in Bingöl ile olan sinirini çizer. Burada bulunan Karaboğa dağlarinin en yüksek noktalari, Elaziğ İl sinirlari içinde kalir. Hazar Gölünün kuzeyinde 2140 metre yüksekliğindeki Mastar Daği yer alir. Güneyinde ise en yüksek dağ silsileleri Hazar baba (2230 metre) dağini meydana getirir.

Nehirler :
Elaziğ, akarsu havzasi açisindan açisindan İlin güney kesimi dişinda bütünü ile Firat Havzasi içinde kalmaktadir. Firat Havzasi, Basra Körfezi Havzasi’nin bir parçasidir. Firat Irmaği ile anilan havzanin sularini boşaltir. Firat Doğu Anadolu’nun en önemli akarsuyudur. Keban ilçesine kadar olan bölümü başlica iki ana koldan oluşur. Bunlar Karasu ve Murat Nehirleridir. Elaziğ ilinin sularini ise Murat ve onun kollari boşaltir.

Murat Nehri :
Murat nehrinin Palu İlçesi civarinda Keban Baraj Gölü’ne kariştiği noktaya kadar olan uzakliği yaklaşik 500 Km.dir. 42000 km2’lik akaçlama havzasiyla, Firat’in en önemli koludur. İlk kaynaklarini İl sinirlari dişindan, Van Gölünün kuzeyindeki Aladağ’in kuzey eteklerinden alir. Gülizar Yaylalarindan gelen pek çok suyuda toplar. Murat nehri, Ağri’dan geçtikten sonra Güneybatiya yönelir. Bingöl’ün Genç İlçesini geçerek Elaziğ topraklarina girer. Sürekli bati yönünde akarak Palu ilçesine ulaşir ve Keban Baraj Gölüne dökülür.

Firat Nehri :
Firat nehrinin kollari olan Murat Irmaği ile Karasu, Keban İlçesinin kuzeyinde birleşir. Bu noktadan sonra oluşan Firat Nehri, önce güneybati yönünde akar. Keban İlçesinin Dummu yöresinden sonra Elaziğ-Malatya İl sinirlarini oluşturacak şekilde geniş bir yay çizer ve Elaziğ-Diyarbakir sinirina kadar gelir. Toplam uzunluğu 2800 Km.’dir.

Dicle Nehri :
Hazar Gölü’nün Güneydoğusundan süzülen sular, Dicle Havzasinin üç deresinden biri olan Behremaz Deresi ile birleşerek Dicle Nehrinin ilk kaynağini teşkil eder. Maden dağlarindan ve Behramaz ovasinin ortasindan kuzeydoğu yönünde akan nehir, önce doğuya, sonra güneydoğuya yönelerek Maden İlçesini geçer ve İl sinirlari dişina çikar.

Peri Çayi :
Murat nehrinin en önemli kollarindan biridir. Saniyede ortalama 100-200 m3su akitan Peri Çayi, Bingöl’ün Şeytan dağlarindan doğar. Munzur dağlarindan çikan Munzur suyu ile birleşerek İl sinirlarimiz içerisinde Murat Nehrine katilir.

Ovalar :
Elaziğ İlindeki ovalar genellikle depresyon alanlarina karşilik gelmektedir. Bu çöküntü alanlarinin akarsularin taşidiği maddelerle dolmasi sonucu oluşmuşlardir. Genellikle alüvyal topraklarla kapli bu verimli ovalarin, İl tariminda önemleri büyüktür.

Elaziğ Ovasi :
Güneybati- kuzeydoğu yönünde uzanan küçük bir depresyondur. Denizden yükseltisi 1000-1050 m.dir. 36 Km2 lik alani kaplayan ova, bir çöküntü havzasinin alüvyonlarla dolmasi sonucunda meydana gelmiştir. Ovanin kuzeyinde üzerinde tarihi Harput şehrinin yer aldiği eski bir aşinin yüzeyine karşilik gelen geniş dalgali yüksek bir düzlük bulunur. Elaziğ Ovasi, yükselmiş, yükselirken çarpilmiş ve genel olarak güneye meyilleşmiş bu yontukdüz (Penelen) sahasindan dik yamaçlarla ayrilmiştir. Ovayla bu yontukdüz arasindaki yamaçlarin dik oluşu ovanin kuzeyinde çok belirgin birikinti konilerinin meydana gelmesine yol açmiştir. Etrafi dağlarla çevrili ova güneye doğru eğilimlidir. Elaziğ ovasinin sularini Uluova’ya taşiyan Elaziğ Deresi, Gümüşkavak boğazindan geçer. Ovayi, Uluovadan ayiran eşik güneybatida yer alan Meryem Daği ile birleşir. Meryem Daği ile Elaziğ ovasinin bati ve kuzeybatisindaki Sarini (Cip Çayi) suyunun direne ettiği Kuzova’ dan ayiran bir tepelik alan yer alir. Bugün Elaziğ kentinin kurulmuş olduğu ova, gerçekte geniş depresyon dizilerinden biri olan Uluovanin bir parçasidir.

Uluova :
Güneydoğu Toroslarin uzaniş yönüne bağli ve Hazar depresyonuna paralel olarak, Güneybati-Kuzeydoğu yönünde uzanir. Elaziğ’in en geniş ovasidir. Kuzeyden kirik hatlar halinde uzanan, yükseltisi az Karakaya dağlari ile çevrilidir. Güneyden Çelemlik, Mastar ve Kamişlik dağlari dizisi ile sinirlanmiştir. Kuzeydoğuda Keban Baraj gölüne kadar uzanir. Ovanin uzunluğu yaklaşik 56 Km., genişliği l5 Km. kadardir. Yüzölçümü 325 Km2 yi bulur. Yükseltisi azalarak Keban Baraj Gölüne kadar sokulan bu ova, kalin bir alüvyal toprak tabakasi ile örtülüdür. Ovanin ortasindan Haringet Suyu geçer. Bu akarsu sağdan ve soldan kaynak sulari ile beslenen birçok dereden oluşur. Haringet Suyu, yazin sulamada yoğun olarak kullanilir. Bu nedenle genellikle yaz aylarinda Keban’a Baraj Gölüne ulaşmadan kurur. Uluovanin uzun ekseni boyunca yerleşmiş bulunan Haringet Çayinin kuzeyinde tipik bir Piyetmont kuşaği (Dağeteği ovasi) uzanmaktadir. Meryem Daği kütlesinden Uluova’ya inen kollarin oluşturduğu bu dağ eteği ovasi kuşaği, ayni zamanda yoğun tarimsal faaliyetlerin görüldüğü bir alandir. Yerleşmeler, bu birikinti konileri üzerinde yer alirlar.

Kuzova :
Kuzeye akarak Murat Nehri ile birleşen Cip (Sarini) Çayinin iki yaninda yer alan uzun bir ovadir. Kuzeye gidildikçe genişleyen denizden 900-1000 metre yükseklikte olan ovanin, yüzölçümü yaklaşik 110 Km2’ dir. Basamakli bir durum gösteren Kuzova verimli bir ovadir. Sadece Sarini çayi vadisinde alüvyal topraklara rastlanir. Bu irmağin suyu az olduğundan sulamaya yetmez. Bu nedenle ovada sulama amacina yönelik Cip Baraji yapilmiş, birçok kuyu açilmiştir. Kuzova, Güneyde Tilki Tepe Karşidağ-Kurt tepe-Kizildağ ve Kekliktepe’den oluşan ve güneybati ve kuzeydoğu yönünde uzanan ve bir sirti andiran tepeler dizisi ile adeta iki bölüme ayrilmiştir.
Çok daha geniş bir alani kaplayan asil Kuzova’ya karşilik gelen ovanin kuzey bölümü bir senklinal halindedir. Kuzova havzasinin doğusu volkanik bir araziden meydana gelir. Yaklaşik 48 Km2’ bir alan kaplayan bu volkanik arazi, Elaziğ’in 8-10 Km. kadar kuzeybatisinda yer alan kisim “Karayazi” adiyla anilir. Burada doğu-bati yönlü bir kirik çizgisinden çikmiş olan olivinli bazaltlar kuzeye doğru ova eğimi yönünde akarak bir lave yelpazesi meydana getirmiştir.

Behremaz Ovasi :
Sivrice İlçesinin güneyindeki Hazar baba Daği ile Maden dağlari arasindaki Behremaz Deresinin iki yaninda yer alan bir ovadir. Kuzey-güney doğrultusunda uzanir. Hazar Gölüne yaklaştikça genişler. Alüvyonlarla kapli olan ovada, daha çok buğday, arpa, misir ve fasulye ekimi yapilir.

Palu (Yarimca) Ovasi :
Palu ilçesinin batisinda Murat Nehrinin taşimiş olduğu eski alüvyonlarla kaplidir. Daha çok buğday, şeker pancari, misir, arpa ve baklagiller ekimi yapilir.
Elaziğ ilinde bu ovalarin dişinda, Harput’un kuzeyinde genellikle üzüm bağlarinin yayginlik kazandiği, meyve ve sebzeciliğin yapildiği Mürüdü Ovasi ile Harput’un kuzeyinde yaz aylarinda suyu kuruyan Çakil Deresi çevresinde Zahini Ovasi vardir. Bu ovalarda nohut, arpa, buğday ve burçak ekimi yapilmaktadir.
Platolar (Yaylalar) :

İl alani daha çok dağlar ve platolarla kaplidir. İl toplam alaninin çoğunu platolar oluşturur. Platolara Elaziğ’in kuzeyinde Harput çevresinde Murat Nehrinin kuzey kesimlerinde ve Ağin yöresinde rastlanir. Hayvancilik faaliyetinin yoğunluk kazandiği alanlar, İl’in doğusunda Bingöl ile sinir oluşturan Karaboğa Dağlarinda Gökdere ve Akdağ üzerindedir. Urfa yöresinde kişlayan göçerler, Mayis sonu ve Haziran ayi başlarinda Siverek ve Ergani üzerinden Palu çevresine gelirler. Bir bölümü yöredeki yaylalarda kalir, bir bölümü ise Bingöl dağlarindaki yaylalara göçerler.

Göller :

Hazar Gölü (Gölcük) :
İlin Güneydoğusunda bulunan ve İl merkezine 25 Km. uzaklikta, Elaziğ-Diyarbakir Karayolu’na paralel olan Hazar Gölü, tektonik bir göldür. Güneyinde Hazar baba Daği bulunan göl, Uluova’dan Mastar Dağlariyla ayrilir. Denizden 1250 mt. yükseklikteki gölün uzunluğu yaklaşik 22 Km. en geniş yeri ise 5-6 Km. ‘dir Yüzölçümü 86 Km2.’yi bulan gölün derinliği 200-250 metre arasinda değişmektedir. Hazar Gölünden turistik ve ekonomik olarak yararlanilmaktadir.

Keban Baraj Gölü :
Keban Baraj Gölü Türkiye’nin en büyük yapay gölüdür. Doğal Göller arasinda 675 km2’lik alaniyla 3. sirada yer almaktadir. Baraj Gölünün Murat vadisi boyunca uzunluğu 125 km.dir. Genişliği yer yer değişmektedir. Keban baraj gölünde elektrik üretiminin yansira su avciliği yapilmakta ve balik üretimi de gerçekleştirilmektedir.

Cip Baraj Gölü :
İlimizin 10 km. batisinda bulunan Cip Baraji, Murat Nehri ile birleşen Cip Çayi üzerinde ve Cip Köyünün güneyinde yer almaktadir. Barajin yapimiyla oluşan göl sulariyla 800 hektar alan sulanmaktadir. Göl çevresi ise mesire yeri olarak kullanilmaktadir.

İklim :
Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda yer alan Elaziğ İlinde bölgenin diğer bölümlerinden oldukça farkli ve karakteristik bir iklim dikkati çekmektedir. İlin gerek coğrafi konumu, gerekse morfolojik özellikleri bu elverişli durumun ortaya çikmasinda en büyük etken olmuştur. İlde karasal iklim egemen olup, kişlar soğuk ve yağişli, yazlar ise sicak ve kurak geçmektedir. Ancak il çevresinde oluşturulan baraj gölleri, iklimde kismen sapmalar göstermektedir.

Yollariniz birgün Elaziğ a düşerse eğer;
- Buram buram tarih kokan Harput’u görmeden,
- Dünyaca bilinen “Çayda Çira Oyununu” (Mumlu Dans) ve Kürsübaşi programini izlemeden,
- Doğa Harikasi Hazar Gölünde Yüzmeden,
- Yöreye ait yemekleri tatmadan,dönmeyin.

Elaziğ Resimleri:





Keban Baraji

Harput

Gazi Caddesi


İzzetpaşa Cami

Harput Eski Hamamlari

Merkez(yapay şelale)

Buzluk Mağarasi

Saat Kulesi


Hazar Gölü
]]> 23.ELAZIĞ

İL TRAFİK KODU : 23

Yüzölçümü : 9153 Km2

Nüfus (Genel) : 569616
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Coğrafya :
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Topografya :

Dağlar :
Elaziğ, doğusundan, batisindan ve güneyinden, Güneydoğu Toroslarin bati uzantilari ile çevrili olup, Güneydoğu Toroslar, Malatya ili sinirlari içinde doğuya doğru uzanarak Elaziğ’dan geçer. Van gölünün güneyine doğru kivrimlar halinde devam ederek ülkemizin sinirlarini terk ederler. Bu dağlarin en yüksek noktasini İl’in batisindaki Hasan Dağlari (2118 mt) oluşturur. Hasan Dağinin güneyinde Bulutlu Daği (2004 mt.) , Karga Daği (1925 mt.) ve Kamişlik Daği (2016 mt.) yer alir.

Elaziğ ovasinin güneyinde bulunan Meryem Dağinin yüksekliği 1490 metredir. Sira dağlar Elaziğ ovasinin kuzeyinde , yeniden yükselir. Beydoğmuş yöresinde 1724 metreye çikarak, Keban Baraji çöküntü alanina dek sürer. Çöküntü alanindan sonra doğuya doğru, önce Asker Dağini, sonra Palu İlçesinin doğusunda Gökdere Dağini oluşturur. Kuzeye doğru açilarak İl’in Bingöl ile olan sinirini çizer. Burada bulunan Karaboğa dağlarinin en yüksek noktalari, Elaziğ İl sinirlari içinde kalir. Hazar Gölünün kuzeyinde 2140 metre yüksekliğindeki Mastar Daği yer alir. Güneyinde ise en yüksek dağ silsileleri Hazar baba (2230 metre) dağini meydana getirir.

Nehirler :
Elaziğ, akarsu havzasi açisindan açisindan İlin güney kesimi dişinda bütünü ile Firat Havzasi içinde kalmaktadir. Firat Havzasi, Basra Körfezi Havzasi’nin bir parçasidir. Firat Irmaği ile anilan havzanin sularini boşaltir. Firat Doğu Anadolu’nun en önemli akarsuyudur. Keban ilçesine kadar olan bölümü başlica iki ana koldan oluşur. Bunlar Karasu ve Murat Nehirleridir. Elaziğ ilinin sularini ise Murat ve onun kollari boşaltir.

Murat Nehri :
Murat nehrinin Palu İlçesi civarinda Keban Baraj Gölü’ne kariştiği noktaya kadar olan uzakliği yaklaşik 500 Km.dir. 42000 km2’lik akaçlama havzasiyla, Firat’in en önemli koludur. İlk kaynaklarini İl sinirlari dişindan, Van Gölünün kuzeyindeki Aladağ’in kuzey eteklerinden alir. Gülizar Yaylalarindan gelen pek çok suyuda toplar. Murat nehri, Ağri’dan geçtikten sonra Güneybatiya yönelir. Bingöl’ün Genç İlçesini geçerek Elaziğ topraklarina girer. Sürekli bati yönünde akarak Palu ilçesine ulaşir ve Keban Baraj Gölüne dökülür.

Firat Nehri :
Firat nehrinin kollari olan Murat Irmaği ile Karasu, Keban İlçesinin kuzeyinde birleşir. Bu noktadan sonra oluşan Firat Nehri, önce güneybati yönünde akar. Keban İlçesinin Dummu yöresinden sonra Elaziğ-Malatya İl sinirlarini oluşturacak şekilde geniş bir yay çizer ve Elaziğ-Diyarbakir sinirina kadar gelir. Toplam uzunluğu 2800 Km.’dir.

Dicle Nehri :
Hazar Gölü’nün Güneydoğusundan süzülen sular, Dicle Havzasinin üç deresinden biri olan Behremaz Deresi ile birleşerek Dicle Nehrinin ilk kaynağini teşkil eder. Maden dağlarindan ve Behramaz ovasinin ortasindan kuzeydoğu yönünde akan nehir, önce doğuya, sonra güneydoğuya yönelerek Maden İlçesini geçer ve İl sinirlari dişina çikar.

Peri Çayi :
Murat nehrinin en önemli kollarindan biridir. Saniyede ortalama 100-200 m3su akitan Peri Çayi, Bingöl’ün Şeytan dağlarindan doğar. Munzur dağlarindan çikan Munzur suyu ile birleşerek İl sinirlarimiz içerisinde Murat Nehrine katilir.

Ovalar :
Elaziğ İlindeki ovalar genellikle depresyon alanlarina karşilik gelmektedir. Bu çöküntü alanlarinin akarsularin taşidiği maddelerle dolmasi sonucu oluşmuşlardir. Genellikle alüvyal topraklarla kapli bu verimli ovalarin, İl tariminda önemleri büyüktür.

Elaziğ Ovasi :
Güneybati- kuzeydoğu yönünde uzanan küçük bir depresyondur. Denizden yükseltisi 1000-1050 m.dir. 36 Km2 lik alani kaplayan ova, bir çöküntü havzasinin alüvyonlarla dolmasi sonucunda meydana gelmiştir. Ovanin kuzeyinde üzerinde tarihi Harput şehrinin yer aldiği eski bir aşinin yüzeyine karşilik gelen geniş dalgali yüksek bir düzlük bulunur. Elaziğ Ovasi, yükselmiş, yükselirken çarpilmiş ve genel olarak güneye meyilleşmiş bu yontukdüz (Penelen) sahasindan dik yamaçlarla ayrilmiştir. Ovayla bu yontukdüz arasindaki yamaçlarin dik oluşu ovanin kuzeyinde çok belirgin birikinti konilerinin meydana gelmesine yol açmiştir. Etrafi dağlarla çevrili ova güneye doğru eğilimlidir. Elaziğ ovasinin sularini Uluova’ya taşiyan Elaziğ Deresi, Gümüşkavak boğazindan geçer. Ovayi, Uluovadan ayiran eşik güneybatida yer alan Meryem Daği ile birleşir. Meryem Daği ile Elaziğ ovasinin bati ve kuzeybatisindaki Sarini (Cip Çayi) suyunun direne ettiği Kuzova’ dan ayiran bir tepelik alan yer alir. Bugün Elaziğ kentinin kurulmuş olduğu ova, gerçekte geniş depresyon dizilerinden biri olan Uluovanin bir parçasidir.

Uluova :
Güneydoğu Toroslarin uzaniş yönüne bağli ve Hazar depresyonuna paralel olarak, Güneybati-Kuzeydoğu yönünde uzanir. Elaziğ’in en geniş ovasidir. Kuzeyden kirik hatlar halinde uzanan, yükseltisi az Karakaya dağlari ile çevrilidir. Güneyden Çelemlik, Mastar ve Kamişlik dağlari dizisi ile sinirlanmiştir. Kuzeydoğuda Keban Baraj gölüne kadar uzanir. Ovanin uzunluğu yaklaşik 56 Km., genişliği l5 Km. kadardir. Yüzölçümü 325 Km2 yi bulur. Yükseltisi azalarak Keban Baraj Gölüne kadar sokulan bu ova, kalin bir alüvyal toprak tabakasi ile örtülüdür. Ovanin ortasindan Haringet Suyu geçer. Bu akarsu sağdan ve soldan kaynak sulari ile beslenen birçok dereden oluşur. Haringet Suyu, yazin sulamada yoğun olarak kullanilir. Bu nedenle genellikle yaz aylarinda Keban’a Baraj Gölüne ulaşmadan kurur. Uluovanin uzun ekseni boyunca yerleşmiş bulunan Haringet Çayinin kuzeyinde tipik bir Piyetmont kuşaği (Dağeteği ovasi) uzanmaktadir. Meryem Daği kütlesinden Uluova’ya inen kollarin oluşturduğu bu dağ eteği ovasi kuşaği, ayni zamanda yoğun tarimsal faaliyetlerin görüldüğü bir alandir. Yerleşmeler, bu birikinti konileri üzerinde yer alirlar.

Kuzova :
Kuzeye akarak Murat Nehri ile birleşen Cip (Sarini) Çayinin iki yaninda yer alan uzun bir ovadir. Kuzeye gidildikçe genişleyen denizden 900-1000 metre yükseklikte olan ovanin, yüzölçümü yaklaşik 110 Km2’ dir. Basamakli bir durum gösteren Kuzova verimli bir ovadir. Sadece Sarini çayi vadisinde alüvyal topraklara rastlanir. Bu irmağin suyu az olduğundan sulamaya yetmez. Bu nedenle ovada sulama amacina yönelik Cip Baraji yapilmiş, birçok kuyu açilmiştir. Kuzova, Güneyde Tilki Tepe Karşidağ-Kurt tepe-Kizildağ ve Kekliktepe’den oluşan ve güneybati ve kuzeydoğu yönünde uzanan ve bir sirti andiran tepeler dizisi ile adeta iki bölüme ayrilmiştir.
Çok daha geniş bir alani kaplayan asil Kuzova’ya karşilik gelen ovanin kuzey bölümü bir senklinal halindedir. Kuzova havzasinin doğusu volkanik bir araziden meydana gelir. Yaklaşik 48 Km2’ bir alan kaplayan bu volkanik arazi, Elaziğ’in 8-10 Km. kadar kuzeybatisinda yer alan kisim “Karayazi” adiyla anilir. Burada doğu-bati yönlü bir kirik çizgisinden çikmiş olan olivinli bazaltlar kuzeye doğru ova eğimi yönünde akarak bir lave yelpazesi meydana getirmiştir.

Behremaz Ovasi :
Sivrice İlçesinin güneyindeki Hazar baba Daği ile Maden dağlari arasindaki Behremaz Deresinin iki yaninda yer alan bir ovadir. Kuzey-güney doğrultusunda uzanir. Hazar Gölüne yaklaştikça genişler. Alüvyonlarla kapli olan ovada, daha çok buğday, arpa, misir ve fasulye ekimi yapilir.

Palu (Yarimca) Ovasi :
Palu ilçesinin batisinda Murat Nehrinin taşimiş olduğu eski alüvyonlarla kaplidir. Daha çok buğday, şeker pancari, misir, arpa ve baklagiller ekimi yapilir.
Elaziğ ilinde bu ovalarin dişinda, Harput’un kuzeyinde genellikle üzüm bağlarinin yayginlik kazandiği, meyve ve sebzeciliğin yapildiği Mürüdü Ovasi ile Harput’un kuzeyinde yaz aylarinda suyu kuruyan Çakil Deresi çevresinde Zahini Ovasi vardir. Bu ovalarda nohut, arpa, buğday ve burçak ekimi yapilmaktadir.
Platolar (Yaylalar) :

İl alani daha çok dağlar ve platolarla kaplidir. İl toplam alaninin çoğunu platolar oluşturur. Platolara Elaziğ’in kuzeyinde Harput çevresinde Murat Nehrinin kuzey kesimlerinde ve Ağin yöresinde rastlanir. Hayvancilik faaliyetinin yoğunluk kazandiği alanlar, İl’in doğusunda Bingöl ile sinir oluşturan Karaboğa Dağlarinda Gökdere ve Akdağ üzerindedir. Urfa yöresinde kişlayan göçerler, Mayis sonu ve Haziran ayi başlarinda Siverek ve Ergani üzerinden Palu çevresine gelirler. Bir bölümü yöredeki yaylalarda kalir, bir bölümü ise Bingöl dağlarindaki yaylalara göçerler.

Göller :

Hazar Gölü (Gölcük) :
İlin Güneydoğusunda bulunan ve İl merkezine 25 Km. uzaklikta, Elaziğ-Diyarbakir Karayolu’na paralel olan Hazar Gölü, tektonik bir göldür. Güneyinde Hazar baba Daği bulunan göl, Uluova’dan Mastar Dağlariyla ayrilir. Denizden 1250 mt. yükseklikteki gölün uzunluğu yaklaşik 22 Km. en geniş yeri ise 5-6 Km. ‘dir Yüzölçümü 86 Km2.’yi bulan gölün derinliği 200-250 metre arasinda değişmektedir. Hazar Gölünden turistik ve ekonomik olarak yararlanilmaktadir.

Keban Baraj Gölü :
Keban Baraj Gölü Türkiye’nin en büyük yapay gölüdür. Doğal Göller arasinda 675 km2’lik alaniyla 3. sirada yer almaktadir. Baraj Gölünün Murat vadisi boyunca uzunluğu 125 km.dir. Genişliği yer yer değişmektedir. Keban baraj gölünde elektrik üretiminin yansira su avciliği yapilmakta ve balik üretimi de gerçekleştirilmektedir.

Cip Baraj Gölü :
İlimizin 10 km. batisinda bulunan Cip Baraji, Murat Nehri ile birleşen Cip Çayi üzerinde ve Cip Köyünün güneyinde yer almaktadir. Barajin yapimiyla oluşan göl sulariyla 800 hektar alan sulanmaktadir. Göl çevresi ise mesire yeri olarak kullanilmaktadir.

İklim :
Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda yer alan Elaziğ İlinde bölgenin diğer bölümlerinden oldukça farkli ve karakteristik bir iklim dikkati çekmektedir. İlin gerek coğrafi konumu, gerekse morfolojik özellikleri bu elverişli durumun ortaya çikmasinda en büyük etken olmuştur. İlde karasal iklim egemen olup, kişlar soğuk ve yağişli, yazlar ise sicak ve kurak geçmektedir. Ancak il çevresinde oluşturulan baraj gölleri, iklimde kismen sapmalar göstermektedir.

Yollariniz birgün Elaziğ a düşerse eğer;
- Buram buram tarih kokan Harput’u görmeden,
- Dünyaca bilinen “Çayda Çira Oyununu” (Mumlu Dans) ve Kürsübaşi programini izlemeden,
- Doğa Harikasi Hazar Gölünde Yüzmeden,
- Yöreye ait yemekleri tatmadan,dönmeyin.

Elaziğ Resimleri:





Keban Baraji

Harput

Gazi Caddesi


İzzetpaşa Cami

Harput Eski Hamamlari

Merkez(yapay şelale)

Buzluk Mağarasi

Saat Kulesi


Hazar Gölü
]]> https://kayserispor.com/konu-22-edirne Tue, 07 Sep 2010 23:23:38 +0000 BÖRTECINE 38]]> https://kayserispor.com/konu-22-edirne 22.EDİRNE
Yüzölçümü: 6.276 km²
Nüfus: 395.463 (2009)
İl Trafik No: 22

Türkiyenin Yunanistan ile Bulgaristana siniri olan Edirne ili yillar boyu Osmanli başkenti, 18 inci yüzyilda ise Avrupa'nin en büyük yedi şehrinden biri olmuştur.100 yil kadar bir süre Osmanli İmparatorluğunun başkenti olmasi buradaki tarihi ve mimari açidan önemli yapilarin sebebidir. Edirne, camileri, dini kompleksleri, köprüleri, eski pazar yerleri, kervansaraylari ve saraylariyla yaşayan bir müzedir.

İlçeler
Edirne ilinin ilçeleri; Enez, Havsa, İpsala, Keşan, Lalapaşa, Meriç, Süloğlu ve Uzunköprü'dür.

Havsa : Havsa, Edirne'nin kuzey yarisinda ve Lalapaşa yaylasi üzerindedir. Havsa'ya Hafsa Hatun bir han, Sadrazam Sokollu Mehmet Paşa bir külliye ve zamanin defterdari (Maliye Bakani) bir cami yaptirmiştir. Çok işlevli yapi topluluğu olan külliye, Mimar Sinan'in eseridir.

İpsala : İpsala, Edirne'nin güney yarisinda yer alir. Ayakta kalmiş olan Osmanli yapisi, Alaca Mustafa Paşa Camii'dir. Tek kubbeli ve tek minarelidir. Tahta işçiliği bakimindan sanat değeri taşir.

Keşan : İlçe, Edirne'nin güney yarisindadir. Tarihsel değer taşiyan yapilari, Hersekzade Ahmet Paşa Cami ile İbrice-Keşan kervan yolu üstündeki üç taş köprüdür. Uzunkum adli alçak kiyi, deniz turizmi bakimindan elverişlidir. Düzgün yollari ve turistik işletme belgeli konaklama yerleri bulunan ilçe, Edirne'nin turistik yerlerindendir. İlçenin iç turizm bakimindan önemli olayi, panayiri ile Hidirellez'de yapilan dallik adli bahar şenliğidir.

Lalapaşa : İlçe Edirne'nin kuzey yarisindadir. İlçedeki en önemli tarihsel eserler, taş devrinden kalma türbe ve tapinaklardir. Bu türbelere, Tablataş, Kapaklikaya, Perikizi Evi (dolmen) denir. Tapinma yerleri ise Ulutaş (menhir) adini taşir. Bunlar, dünyada benzeri az bulunan eserlerdir. Sinanköy'deki kale ören durumundadir.

Meriç : İlçe, Edirne'nin orta kisminda ve Lalapaşa Yaylasinin güney bati köşesindedir. İç turizm bakimindan önemli olaylari, Beyköy dalliği ve Mayalar adiyla anilan ilkbahar şenlikleridir.

Süloğlu : Edirne'nin kuzey yarisinda ve Lalapaşa Yaylasi üstündedir. Baraj gölü çevresi bir piknik yeri olarak ilgi çeker.

Uzunköprü : İlçe Edirne' nin orta kisminda ve Trakya Yontukdüzü üstündedir. En ünlü tarihi yapisi, Mimar Muslihiddin'in eseri olan Ergene Köprüsüdür. Uzunluğu 1200 metreyi, kemer sayisi 170'i geçer. Diğer önemli yapilar, II. Murat Külliyesi'nin tek minareli ve çatili Muradiye Camii, II. Bayezit zamaninda Mimar Hayreddin'in yaptiği Halise Hatun Camii, külliyenin bir vakfi olan Çifte Hamam, köprüye eklenmiş çeşmelerdir. Köprünün kentten yana ucuna, İkinci Meşrutiyet döneminde eklenen, Hürriyet Çeşmesi adiyla anilir. Daha eski öteki tarihi çeşmeler Gazi Mahmut (Belediye parki), Halise Hatun (Haci İbrahim Ağa ya da Tosbağaci) çeşmeleriyle Telli Çeşme'dir. Önemli iç turizm olaylari, Bülbül Deresi'nde yapilan Dallik adli bahar şenliği, av partileri ve panayirdir.

Yollariniz bir gün Edirne ye düşerse eğer:

• Edirne Müzesi,
  
• Türk İslam Eserleri Müzesi,
  
• Sağlik Müzesi,
  
• Balkan Savaşi Müzesi ve
  
• Karaağaç’i görmeden,
  
• Selimiye Camii,
  
• Eski Camii,
  
• Üç Şerefeli Camii ve
  
  
• II.Bayezit Külliyesini gezmeden,
  
• Meriç kenarinda yemek yemeden ve
  
• Edirne’nin meşhur ciğer tavasini tatmadan,
  
• Badem ezmesi,
  
• Deva-i misk şekeri,
  
• Mis sabunu ve
  
• Beyaz peynir almadan,
  

Ali Paşa Kapali Çarşisi ve Selimiye Arastasi'ndan alişveriş yapmadan,
Her yil Haziran ayi son haftasinda düzenlenen Kirkpinar Yağli Güreşleri ve Kültür Etkinliklerinde Edirne’de bulunmadan...
Dönmeyin...
İlimizden Görüntüler;


Selimiye Camii


Uzunköprü

Beyazit Külliyesi

Balkan Şehitleri Aniti

Rüstempaşa Kervansarayi

Genel Görünüm

Edirne deyince es geçmemek lazimkirkpinar güreşleri

Adalet Kasri



Keşan

Tarihi Alipaşa Çarşisi]]> 22.EDİRNE
Yüzölçümü: 6.276 km²
Nüfus: 395.463 (2009)
İl Trafik No: 22

Türkiyenin Yunanistan ile Bulgaristana siniri olan Edirne ili yillar boyu Osmanli başkenti, 18 inci yüzyilda ise Avrupa'nin en büyük yedi şehrinden biri olmuştur.100 yil kadar bir süre Osmanli İmparatorluğunun başkenti olmasi buradaki tarihi ve mimari açidan önemli yapilarin sebebidir. Edirne, camileri, dini kompleksleri, köprüleri, eski pazar yerleri, kervansaraylari ve saraylariyla yaşayan bir müzedir.

İlçeler
Edirne ilinin ilçeleri; Enez, Havsa, İpsala, Keşan, Lalapaşa, Meriç, Süloğlu ve Uzunköprü'dür.

Havsa : Havsa, Edirne'nin kuzey yarisinda ve Lalapaşa yaylasi üzerindedir. Havsa'ya Hafsa Hatun bir han, Sadrazam Sokollu Mehmet Paşa bir külliye ve zamanin defterdari (Maliye Bakani) bir cami yaptirmiştir. Çok işlevli yapi topluluğu olan külliye, Mimar Sinan'in eseridir.

İpsala : İpsala, Edirne'nin güney yarisinda yer alir. Ayakta kalmiş olan Osmanli yapisi, Alaca Mustafa Paşa Camii'dir. Tek kubbeli ve tek minarelidir. Tahta işçiliği bakimindan sanat değeri taşir.

Keşan : İlçe, Edirne'nin güney yarisindadir. Tarihsel değer taşiyan yapilari, Hersekzade Ahmet Paşa Cami ile İbrice-Keşan kervan yolu üstündeki üç taş köprüdür. Uzunkum adli alçak kiyi, deniz turizmi bakimindan elverişlidir. Düzgün yollari ve turistik işletme belgeli konaklama yerleri bulunan ilçe, Edirne'nin turistik yerlerindendir. İlçenin iç turizm bakimindan önemli olayi, panayiri ile Hidirellez'de yapilan dallik adli bahar şenliğidir.

Lalapaşa : İlçe Edirne'nin kuzey yarisindadir. İlçedeki en önemli tarihsel eserler, taş devrinden kalma türbe ve tapinaklardir. Bu türbelere, Tablataş, Kapaklikaya, Perikizi Evi (dolmen) denir. Tapinma yerleri ise Ulutaş (menhir) adini taşir. Bunlar, dünyada benzeri az bulunan eserlerdir. Sinanköy'deki kale ören durumundadir.

Meriç : İlçe, Edirne'nin orta kisminda ve Lalapaşa Yaylasinin güney bati köşesindedir. İç turizm bakimindan önemli olaylari, Beyköy dalliği ve Mayalar adiyla anilan ilkbahar şenlikleridir.

Süloğlu : Edirne'nin kuzey yarisinda ve Lalapaşa Yaylasi üstündedir. Baraj gölü çevresi bir piknik yeri olarak ilgi çeker.

Uzunköprü : İlçe Edirne' nin orta kisminda ve Trakya Yontukdüzü üstündedir. En ünlü tarihi yapisi, Mimar Muslihiddin'in eseri olan Ergene Köprüsüdür. Uzunluğu 1200 metreyi, kemer sayisi 170'i geçer. Diğer önemli yapilar, II. Murat Külliyesi'nin tek minareli ve çatili Muradiye Camii, II. Bayezit zamaninda Mimar Hayreddin'in yaptiği Halise Hatun Camii, külliyenin bir vakfi olan Çifte Hamam, köprüye eklenmiş çeşmelerdir. Köprünün kentten yana ucuna, İkinci Meşrutiyet döneminde eklenen, Hürriyet Çeşmesi adiyla anilir. Daha eski öteki tarihi çeşmeler Gazi Mahmut (Belediye parki), Halise Hatun (Haci İbrahim Ağa ya da Tosbağaci) çeşmeleriyle Telli Çeşme'dir. Önemli iç turizm olaylari, Bülbül Deresi'nde yapilan Dallik adli bahar şenliği, av partileri ve panayirdir.

Yollariniz bir gün Edirne ye düşerse eğer:

• Edirne Müzesi,
  
• Türk İslam Eserleri Müzesi,
  
• Sağlik Müzesi,
  
• Balkan Savaşi Müzesi ve
  
• Karaağaç’i görmeden,
  
• Selimiye Camii,
  
• Eski Camii,
  
• Üç Şerefeli Camii ve
  
  
• II.Bayezit Külliyesini gezmeden,
  
• Meriç kenarinda yemek yemeden ve
  
• Edirne’nin meşhur ciğer tavasini tatmadan,
  
• Badem ezmesi,
  
• Deva-i misk şekeri,
  
• Mis sabunu ve
  
• Beyaz peynir almadan,
  

Ali Paşa Kapali Çarşisi ve Selimiye Arastasi'ndan alişveriş yapmadan,
Her yil Haziran ayi son haftasinda düzenlenen Kirkpinar Yağli Güreşleri ve Kültür Etkinliklerinde Edirne’de bulunmadan...
Dönmeyin...
İlimizden Görüntüler;


Selimiye Camii


Uzunköprü

Beyazit Külliyesi

Balkan Şehitleri Aniti

Rüstempaşa Kervansarayi

Genel Görünüm

Edirne deyince es geçmemek lazimkirkpinar güreşleri

Adalet Kasri



Keşan

Tarihi Alipaşa Çarşisi]]>