28-GIRESUN

Yüzölçümü : 6.934 km²
Nüfus : 417.505
Merkez Nüfusu : 113.936
İl Trafik No : 28

Coğrafi Konumu :
Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz Bölümü’nde yer alan Giresun İli, 370 500 ve 390 120 doğu boylamlari ile 400 070 ve 410 080 kuzey enlemleri arasinda bulunmaktadir. İl, doğusunda Trabzon ve Gümüşhane, batisinda Ordu, güneyinde Sivas ve Erzincan, güneybatisinda yine Sivas illeriyle komşu olup, kuzeyi Karadeniz ile kuşatilmiştir. Giresun İli, 6.934 km2 lik alani kaplamaktadir.

Şehir, Aksu ve Batlama Vadileri arasinda denize doğru uzanan bir yarimada üzerinde kurulmuştur. Şehrin ilk kuruluş yeri Batlama deresi ağzindaki Çitlakkaledir . Doğu ve bati sahilleri doğal plaj görünümündedir ve sahilin 1 mil açiğinda Doğu Karadeniz ‘in tek adasi olan Giresun Adasi (Aretias) şehrin boynunda bir inci kolye gibi durmaktadir.

İLİN KISA TARİHÇESİ
Giresun, Anadolu'nun kuzeydoğusunda, yeşille mavinin kucaklaştiği Karadeniz'in inci kentlerinden birisidir. Şehir, denize doğru uzanan yarimadanin üzerinde yer almaktadir. 6934 kilometrekarelik yüzölçümü ile ülkenin binde 8,5'ini kaplar. Şehrin kuruluş tarihi M.Ö'den önce 350 yillarina dayandiran kaynaklar vardir. Yine bu bölgede Türklerin MÖ. 2000 yillarindan beri yaşadiği bilinmektedir.

Doğu Karadeniz ve Giresun'la ilgili Yunan coğrafyaci ve seyyahlarin verdiği bilgilerle beraber eski Anadolu tarihi araştirmalarinda, şehir ve kasaba tarihlerinde, dil incelemeleri sonucunda M.Ö.2000'li yillardan günümüze bu bölgedeki Türk varliği inkar edilemez bir gerçektir.

Bölgenin ilk ahalisi eski Anadolu kavimleridir. Sonraki çağlarda Orta Asya göçleri sirasinda gelen Talip'ler, Tiberen'ler, Mosinekler gibi Türk oymaklarinin bu bölgede yerleştikleri söylenir. Sonradan Miletos'lular Çitlakkale yakinlarinda Kerasus şehrini kurdular (MÖ.D.C.Y.Y) Şehir adini çevrede yetişen yaban kirazindan (ceresia) alir.
MÖ.183 'te Pontos Krali Pharnakes I şehri zapteder.Savaşlar sirasinda harabolan kentin yerine 2 km. doğudaki yanmada üzerinde yenisi kurulur ve Pharnakeia adini alir. Pontos Krali Mitridates, Romah Lukullus'a yenilince Pharnakeia, Romalilarin eline geçer.(M.Ö.172).

Daha sonra Roma ile Pontos arasinda birkaç defa el değiştiren kentin adi, Roma hakimiyeti sirasinda Kerasus olur. İmparatorluğun ikiye bölünmesi üzerine Doğu Roma İmparatorluğuna bağlanir.(M.S.395). Fatih Sultan Mehmet'in 1461 "e Trabzon' u fethi ile Kerasus, Osmanlilar'a geçer ve adi Giresun olur.

Osmanli yönetiminde Tanzimat'a kadar Trabzon'un bir ilçesi olan Giresun, daha sonra Şebinkarahisar'a ve tekrar Trabzon'a bağlanir. Bir süre müstakil (1920)mutasarriflik olduktan sonra da İl Merkezi ilan edilir(1923).

Giresun'a Gelipte;

• Karadeniz'in incilerinden biri olan Giresun Adasi'na gitmeden,
  
• Kaleden şehri kuşbakişi seyretmeden,
  
• Yazin akşamüzeri "Mavi Tur" a çikmadan,
  
• Yaylada Izgara keyfi yapmadan ki yaylada yenen izgaranin tadi ölene kadar unutulmaz,
  
• Dünyanin en Lezzetli findiğini ve meşhur "Pide"sini, " Hamsi Böreği", ve "Karalahana Yemeklerini" tatmadan,
  
• Giresun müzesini görmeden,
  
• Peştemal ve Kazancilar Çarşisi'nda satilan el yapimi hediyeliklerden satin almadan,
  

Buda yaz görüntüsü

27.GAZİANTEP
Yüzölçümü: 6.819 km²
Nüfus: 1.285.249 (2000)
İl Trafik No: 27

Güneydoğu Anadolu Bölgesinin en büyük, Türkiye’nin ise 6. büyük kenti olan Gaziantep, nüfusu, ekonomik potansiyeli ve Büyükşehir statüsü ile bir metropol görünümündedir.

Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olan, Kalkolitik, Paleolitik, Neolitik, Hitit, Mitani, Asur, Pers, Büyük İskender, Selevkoslar, Roma, Bizans, İslam, Türk-İslam, Osmanli dönemlerini yaşayan Gaziantep, bu dönemlere ait eserleri günümüze kadar taşimiştir. İlk uygarliklarin doğduğu Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunuşu, güneyden ve Akdeniz’den doğuya, kuzeye ve batiya giden yollarin kavşağinda oluşu, Tarihi İpek Yolu’nun buradan geçmesi uygarlik tarihine ve bugüne yön vermiş olup, ayrica her dönemde kültür ve ticaret merkezi olma özelliğini korumuştur.

Gaziantep ve çevresi tarihte ilk uygarliklarin doğduğu, Mezopotamya ve Akdeniz arasinda bulunmaktadir. Bu nedenle Gaziantep, tarih öncesi çağlardan beri insan topluluklarina yerleşme sahasi ve uğrak yeri olmuştur. Eski kent, bugünkü Gaziantep’in 12 km. kuzeybatisinda şimdiki Dülük Köyünde bulunmaktadir. Yapilan arkeolojik araştirmalarda taş, kalkolitik ve bakir dönemlerine ait kalintilara rastlanmiş olmasi, yörenin Anadolu’nun ilk yerleşim alanlarindan birisi olduğunu göstermektedir. Bir süre Babil İmparatorluğu’nun egemenliğinde kalan Gaziantep, M.Ö. 1700 yillarinda Hitit Devletinin bir kenti olmuştur. “ DÜLÜK” şehri ise Hititlerin önemli bir dini merkezi olduğundan ayri bir önem taşimaktadir.

Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerinden Belkis/Zeugma gibi birçok antik yerleşim alanlarinin kalintilari da günümüze kadar ulaşmiştir. Selçuklular, Memlüklüler ve Osmanlilar dönemlerinde çok sayida cami, medrese, han ve hamam yapilmiş, kent ayni zamanda üretim, ticaret ve el sanatlari yönünden de ilerlemiştir. Günümüzde dahi bu han ve hamamlar işlevliğini korumakta, ticaretin ve özellikle de eşine rastlanmayan zengin el sanatlarinin yaşatildiği yerler olarak faaliyetini sürdürmektedir. Bu dönemin mabetleri ise bütün ihtişamiyla varliğini korumakta olup, halkin ibadet ihtiyacini karşilamaktadir.

I. Dünya Savaşi’ndan sonra İngilizler ve Fransizlar tarafindan işgal edilen Gaziantep ve yöresi, akillara durgunluk veren savunmasi ve eşsiz kahramanliği ile bütün dünyada hayranlik uyandirmiştir. T.B.M.M. Antep’e bu başarisindan dolayi 8 Şubat 1921 tarihinde “GAZİ” lik ünvani vermiştir. Bu dönemin izlerini hâlâ görmek mümkündür.

Coğrafi yönden GAP’in giriş kapisi, sanayisi ve ticari hacmi ile GAP’in merkezi olan Gaziantep, ekonomik yönden çevresindeki birçok ili etkisi altinda tutmaktadir. ¼’ü tarima elverişli ovalardan oluşan ve bir bölümü Firat nehrinin sulariyla sulanan Gaziantep; Antepfistiği, zeytin, pamuk, üzüm, kirmizibiber keten gibi ekonomik değeri yüksek sanayi bitkileri ile mercimek, buğday ve arpa gibi hububat ürünleriyle zengin bir tarim yöresidir. Ayrica; Gaziantep Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinin tüm ürünlerinin işlendiği, iç ve diş pazara sunulduğu bir sanayi ve ticaret merkezidir. IV tane Organize sanayi bölgesi, birçok sanayi alanlari küçük sanayi siteleri ve serbest bölgesi ile ekonomi ve sanayide çok önemli bir noktadadir.

Tüm dünya mutfaklari arasinda ayricalikli bir yere sahip olan, seneler boyunca geleneklerinin ve yöresel özel damak lezzetinin zenginliğini koruyan Gaziantep Mutfaği, Gaziantep Turizmi’nde önemli bir yere sahiptir.

Gaziantep, Kurtuluş Savaşi hatiralari, zengin tarihi ve kültürel çevresi, hizmete giren otoyolu, bölgenin ihtiyaci olan uluslararasi havaalani, GAP’in kapisi durumundaki konumu, halâ önemini yitirmeyen tren gari, leziz yemekleri, zengin el sanatlari, mozaikleri, camileri, kaleleri, antik kentleri, ören yerleri, hanlari, hamamlari, kastelleri, türbeleri, kiliseleri, yaylalari, ovalari, gezi ve mesire yerleri, adini verdiği baklavasi ve fistiği, sanayi tesisleri, ticari canliliği ve diğer yönleri ile turizmin son yillarda adindan söz ettirdiği önemli merkezlerden birisidir.

İlçeler:
Gaziantep Büyükşehir Statüsünde Metropol bir kent olup üç tanesi merkezde olmak üzere toplam 9 ilçesi bulunmaktadir.

Şahinbey(Merkez), Şehit Kamil(Merkez), Oğuzeli (Merkez), Nizip, İslahiye, Araban, Yavuzeli, Nurdaği, Karkaiş.

İlimizden Fotoğraflar;


Antep merkez

Zeugma Antik Şehri



Hayvanat Bahcesi(Türkiyenin en büyük hayvanat bahcesi olma özelliğini taşiyor)

Masal Parki

Ulu Cami ve Kültür Parki


Yavuzeli ilçesine bağli Rumkale

Alleben Göleti

Nurdaği - Atatürk Viyadüğü

İpekyolu

zeugma müzesi dünyanin en büyük 2.mozaik müzesi

Hayvanat Bahcesinden bi resim daha ..

Antep Kalesi

Tarihi Bakircilar Çarşisi

Bişirici

1. Lig'in yabancilari..


Bank Asya 1. Lig'de 2010-2011 sezonunda mücadele eden 17 takimin 16'sinda 38 yabanci futbolcu forma giyiyor.

Ligde, yabanci futbolcu transferinin yeniden düzenlemesiyle ligdeki ekipler 1 Ocak 1987 ve daha sonra doğmuş olmalari koşuluyla 3 yabanci uyruklu futbolcunun yani sira Azerbaycan, Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Kirgizistan vatandaşi olan en fazla 2 futbolcuyla sözleşme imzalayabilme hakkini elde etmişti.

Tescili TFF tarafindan iptal edilen Ankaraspor'un yer almadiği ligdeki 17 takimdan sadece Gaziantep Büyükşehir Belediyespor yabanci oyuncu transfer etmezken, Mersin İdmanyurdu'nun kadrosunda Brezilya asilli Azerbaycan vatandaşi yabanci oyuncunun yani sira Sierra Leone, Kamerun ve Romanya'dan birer futbolcu bulunuyor.

Brezilya'dan 9 futbolcunun yer aldiği Bank Asya 1. Lig'de Kamerun, Nijerya, Fransa ve Gana'dan 4'er, Makedonya'dan 2, Uganda, Misir, Trinidad ve Tobago, Benin, Arnavutluk, Avusturya, Azerbaycan, Romanya, Togo, Kazakistan ile Sierra Leone'den birer futbolcu forma giyiyor.

Bu sezon ligdeki yabanci futbolcular ve takimlari şöyle:
Adanaspor: Serges Flavier Mbilla Etame (Kamerun), Marc Kibong Mbamba (Kamerun)
Akhisar Beldiyespor: Diego Da Costa Lima (Brezilya), Maxwell Ovie Ofuyah (Nijerya), Tarek Amer Eldesoky Moustafa Arafa (Misir)
Altay: Georra Thernand Cesly Bakouboula (Fransa), Hassan Mawanda Wasswa (Uganda), Parfait Mandanda (Fransa)
Boluspor: Fabiano Monteiro De Oliveira (Brezilya), Landry Matondo (Fransa), Cyril Guedje (Togo)
Çaykur Rizespor: Clement Aboagye (Gana)
Denizlispor: Darryl Bevon Roberts (Trinidad Tobago), Douglas Daniel Braga (Brezilya), Koffi (Benin)
Diyarbakirspor: Gilman Lika (Arnavutluk), Ali Aliyev (Kazakistan)
Giresunspor: Cleyton Coelho Dos Santos (Brezilya), Isael Da Silva Barbosa (Brezilya), Luiz Gustavo Bergamin (Brezilya)
Güngören Belediyespor: Babacar Diallo (Fransa), Josip Komarac (Avusturya)
Kartalspor: Debola Daniel Ogunseye (Nijerya), Vitaly Kovalyov (Azerbaycan)
Karşiyaka: Ronieli Gomes Dos Santos (Breziya), Tiago (Brezilya)
Kayseri Erciyesspor: Severin Brice Bikoko (Kamerun)
Mersin İdmanyurdu: Ernani Pereira (Brezilya), Alhassan Bangura (Sierra Leone), Joseph Boum (Kamerun), Vlad Alin Bujor (Romanya)
Orduspor: Jerry Akaminko (Gana), Jovan Kostovski (Makedonya), Muarem Muarem (Makedonya)
Samsunspor: Akeem Oriyomi Agbetu (Nijerya), Jonathan Quartey (Gana), Simon Terwase Zenke (Nijerya)
TKİ Tavşanli Linyitspor: İbrahim Sulemana (Gana)

AA

Kayserispor Fenerbahçe ile 31.Randevusuna çikiyor. İşte istatistiki bilgiler SÜPER LİG Oynanan Maç Sayisi : 30 Kayserispor 4 Galibiyet, Fenerbahçe 19 galibiyet aldi. 7 Maç Berabere bitti. Gollerde 70-29 Fenerbahçe üstün Kayseri'de : Kayserispor 2, Fenerbahçe 7 galibiyet aldi. 6 maç berabere bitti. Gollerde; 26-10 Fenerbahçe üstün. İstanbul'da: Kayserispor 2 , Fenerbahçe 12 galibiyet aldi. 1 [...] Devami...

İçimizden bazi kişilerin bu haberin ne işi var burda burasi kayserispor taraftar forumu bize ne ne çikardilarsa çikardilar diyebilir.

Ancak çok ilgisi var güya bizim ticari yönümüz gelişmişya taraftar mağzasi açarsak zarar ederiz taraftarimiz yok seyircimiz var diye düşünüyoruzya bu ürünün benzerlerinden çinde bizde yaptirtsak markamizi vursak satilmaz elimizde patlar diye düşünüyoruzya

Aslinda varsayalim ki satilmadi var sayalim ki zarar ettik. zarar bu konuda bir kardir marka ve pazarlama değer yaratma konusuna girmeyeceğim bir çoğumuz bu konuda bilgi sahibidir uzatmayayim

bursaspor taraftarina hayirli olsun.Darisi bize diyeyim

işte haber



Bursaspor Kulübü için "BS1963" markasiyla üretilen cep telefonun büyük ilgi gördüğü bildirildi.


Bursaspor Kulübü adina Türkiye'den bir firmanin yurtdişinda yaptirdiği cep telefonlarindan ilk etapta 3 bin adet üretildiği ve geçen haftadan itibaren satişa çikarildiği kaydedildi.

Bursa'daki bir iletişim merkezinin sahibi Ali Turan, AA muhabirine yaptiği açiklamada, çitf sim kart, internete girebilme, renkli ekran, video ve fotoğraf çekimi, MP3 ve radyo gibi özellikleri bulunan telefonlara ilginin beklediklerinden fazla olduğunu söyledi.

BS1963 cep telefonlarinin şu anda Bursa'da en çok satan cep telefonu markalarindan biri haline geldiğini dile getiren Turan, stoklarin kisa sürede erimeye başladiğini kaydetti.

Turan, 299 liradan satişa sunulan BS1963 cep telefonlarina özellikle gençlerin büyük ilgi gösterdiğini anlatarak, "Bursaspor 1963 cep telefonlarindan 5 gün içinde 600 adet satildi. İlgi çok fazla" dedi. Yorum Yaz | Yorumlari Oku

http://www.cnnturk.com/2010/bilim.teknol...index.html

26.ESKİŞEHİR

Yüzölçümü: 13.652 km²
Nüfus: 706.009 (2000)
İl Trafik No: 26

İsa'dan önce birinci bin yilda Porsuk Nehri kiyilarinda Frigyalilar tarafindan kurulan Eskişehir Türkiye'nin en önemli yol kavşaklarindan birisidir.Yunus Emre, Nasrettin Hoca gibi tarihi kişileri yetiştiren Eskişehir Lületaşi, çeşitli hastaliklara iyi gelen sicak su kaynaklari ile de ünlüdür.

Eskişehir kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile önemli bir turizm çekim merkezi olmayi hedeflemektedir.

İLÇELER:
Eskişehir ilinin ilçeleri; Alpu, Beylikova, Çifteler, Günyüzü, Han, İnönü, Mahmudiye, Mihalgazi, Mihalicçik, Saricakaya, Seyitgazi ve Sivrihisar'dir.

Alpu: Alpu İlçesi; doğuda Beylikova, batida Merkez İlçe, kuzey batida Saricakaya, güneyinde Mahmudiye, kuzeyde ise Ankara ile çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1955’tir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.718 olup, nüfusun 11.003’ü (%65.9) köylerde, 5.715’i (%34.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin geçim kaynaği ağirlikli olarak tarim, orman ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir. Dereköy mevkiinde ocaklardan çikarilan lületaşi ham veya işlenmiş olarak satilmaktadir.

İlçede yaklaşik 250 aileden oluşan gümüş işleme ustalari “Savat” adi verilen sanati sürdürmektedirler. “Savat” gümüş üzerine siyah savat çamuru ile yapilan bir süsleme tekniğidir. Siyah-Beyaz bir renk ile gümüş eşya ayri bir güzellik kazanir. İlçenin 16 km. güneydoğusunda ki Uyuzhamam köyündeki kaplica suyu deri hastaliklarina iyi gelmektedir.

İlçe, ilk çağlardan itibaren Hititliler ve Friglerin yerleşimine sahne olmuştur. 1071’deki Malazgirt Savaşindan sonra, Selçuklu Uç Beylerinden Bozhan, halen ismi Bozan olan kasabanin bulunduğu yere bir han yaptirir ve alti haneyi buraya yerleştirir. Alti-Altu-Alpu olarak değişime uğrayarak bugünkü adini almiştir.

Beylikova: Beylikova ilçesi, doğuda ve kuzeyde Mihaliççik, güneyde Sivrihisar ve Mahmudiye, batida Alpu ilçeleri ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.502 olup, nüfusun 5.069’u (%48.2) köylerde, 5.433 kişi (%51.8) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği , tarim ve hayvanciliktir. Topraklarin büyük bölümünde şeker pancari ekilidir.

Her yil Haziran-Temmuz aylarinda Süt Şenliği yapilir. Porsuk Nehri kiyisinda yer alan ilçenin içinden Eskişehir-Ankara demiryolu hatti geçmektedir. İlkçağda Frig ve Roma egemenliğindeki ilçe, Selçuklular döneminde büyük bir at yetiştirme merkezi olduğu için Beylikahir olarak adlandirilmiş, 1985 yilinda ismi Beylikova olarak değiştirilmiştir.

Çifteler: Çifteler ilçesi; doğuda Sivrihisar, batida Seyitgazi, güneybatida Han, kuzeyde Mahmudiye, güneyde Afyon ile çevrilidir. 1951 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.576 olup, 6.674’ü (%35.9) köylerde, 11.902 kişi (%64.1) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçedeki su ürünleri istasyonunda aynali sazan, alabalik ve pekin ördeği yetiştirilmektedir.

İlçeye yerleşim antik çağlarda Frig ve Roma uygarliklarina kadar uzanir. İlçe sinirlari içerisinde çok sayida höyük bulunmaktadir. Osmanli Devleti zamaninda tahil gereksinimini karşilayan önemli merkezlerden biriydi. 1795 yilinda düzenli yerleşim ile Çifteli adi Çiftlük-ü Humayun olur. 19. yüzyilin başlarinda Çifteevler olarak değişen isim zamanla Çifteler olur.

Sakarya Nehrinin doğduğu yer olan Sakaryabaşi Çifteler’in 2 km. güneyinde yer alir. Kaynak güzel bir göl oluşturur. Rengarenk bitkileri ve baliklari ile doğal bir akvaryum gibidir. Sakaryabaşi’nda turizm hareketliliğine cevap verebilecek konaklama, balik lokantalari, çay bahçeleri, günübirlik piknik ve mesire alanlari ve doğal yüzme havuzu vardir.

Günyüzü: Günyüzü ilçesi, doğuda Ankara, batida Sivrihisar, güneyde ise Konya ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1972 yilinda kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 16.435’tir. Nüfusun 11.737’si (71.4) köylerde, 4.698’si (%29.6) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği, tarim ve hayvanciliktir. İlçeye bağli Kayakent Kasabasi, Kuzuören,Kavacik ve Gecek köylerinde kök boya kilim dokumaciliği yapilmaktadir. İlçe’deki Arayit Daği eteklerindeki küçük vadilerde Frig yerleşmeleri ve kaya anitlari bulunmuştur.

Daha sonra ilçe Roma-Bizans yerleşimine sahne olmuştur. 1071 yilindaki Malazgirt Savaşi’ndan sonra 1150 yillarinda ayri bir yerleşim merkezi olarak (Kozağaci) adi ile anilmaktadir.

Han: Han ilçesi; doğuda Çifteler, kuzey ve batida Seyitgazi, güneyde Afyon iliyle çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 ‘de kurulmuş, 1990 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 3.706 olup, nüfusun 1.634’ü(%44.1) köylerde, 2.072’si (%55.9) merkezde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe hayli yoğun bir tarihi yerleşime sahne olmuştur. Yazilikaya-Midas Kenti dahil birçok Frig eserine, Roma-Bizans , Osmanli Uygarliklarina ait yerleşim yeri ve kültür varliklarina sahiptir.

IV.Murat döneminde, Vezir-i Azam Hüsrev Paşa Bağdat Seferi’ne giderken bölgenin önemini kavramiş ve buraya bir kervansaray, cami, hamam ve çeşmeler yaptirilmasini istemiştir. Han-i Hüsrevpaşa olarak adlandirilan ilçe, adini buradan almiştir.
Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde: “... Eskişehir’i geçip menzil-i Seyitgazi’ye ondan sonra Han-i Hüsrevpaşa’yi geçip...” ifadesi o dönemin kervan yolunda Han’in Seyitgazi’den sondaki önemli bir konaklama noktasi olduğunu göstermektedir.

İnönü: İnönü ilçesi doğuda merkez ilçe, güneyde Kütahya, güneybati, bati ve kuzeyde Bilecik iliyle çevrilidir. Belediye teşkilatinin kuruluşu 1884 yilina uzanir. 1987 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayinina göre 9.328 olup, nüfusun 4.157’si (%44.5) köylerde, 5.171 kişi (%55.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir. İlçenin, yoğurt ve kaymaği meşhurdur. İnönü ovasina hakim tepelerin üzende yer alan in’ler, korunma kolayliklari dolayisiyla doğal birer kale görevi görmekteydi. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferi’ne giderken İnönü’de konaklar.Matrakçi Nasuh; altta İnönü, ortada Bozüyük ve Derbend-i Ermeni(Osmanli döneminde Ermeni Derbendi denen dağ geçidi, günümüzde ilçe merkezi olan Pazaryeri kasabasinin bulunduğu yer), üstte Zincirlikuyu olmak üzere minyatür resmeder. Bu minyatür bize İn’lerin o tarihte bile önemini koruduğunu göstermektedir.

Atatürk’ün emirleriyle kurulan Türk Tarih Kurumu, Anadolu’nun karanlikta kalan geçmişini ortaya çikarmak için başlattiği çalişmalarin bir kismini da İnönü civarinda sürdürmüştü. Bu mağaralarda 1938 yilinda Türk Tarih Kurumu tarafindan yapilan kazilar sonucunda Bakir Çaği’nda tarihlenen kap-kacak ve Frig, Bizans ve Osmanli dönemi keramikleri bulunmuştur. Kurtuluş Savaşi sirasinda, I.İnönü(9-10 Ocak 1921) ve II.İnönü(31 Mart – 1 Nisan 1921) zaferlerinden sonra Atatürk tarafindan, savaşlari idare ettiği yer olan İnönü beldesinin adi, İsmet Paşa’ya soyadi olarak verilmiştir.

Mahmudiye: Mahmudiye ilçesi; kuzeyde Merkez İlçe, Alpu, kuzeydoğuda Beylikova, doğuda Sivrihisar, güneyde Çifteler, batida Seyitgazi ile çevrilidir. 1940 yilinda Belediye Teşkilati kurulmuş, 1954 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 10.093 olup, nüfusun 4.982’si (%49.3) köylerde, 5.111’i(%50.7) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
Eski çağlarda Hitit ve Frig uygarliklarinin yerleşimine sahne olan ilçede Roma-Bizans dönemlerine ilişkin kalintilar bulunmuştur.

İlçe Osmanli döneminde önem kazanmiş, orduya at yetiştiren hara’nin kurulmasi ile daha da gelişmiştir. 1815 yilinda II.Mahmud’un emri ile kurulan Çiftlik-i Hümayun’da tarimsal faaliyetler, at ve koyun yetiştiriciliği ağirlik kazanmiştir. Bu nedenle ilçeye Mahmudiye adi verilmiştir. Günümüzde Anadolu Tarim İşletmesi adini alan kuruluş ülkenin yariş ati ihtiyacini karşilayan önemli birkaç merkezden biridir.

Mihalgazi: Mihalgazi ilçesi; doğuda Saricakaya İlçesi, bati ve kuzeyinde Bilecik, güneyinde Merkez İlçe ile çevrilidir. Belediye teşkilati 1967 yilinda kurulmuş, 1991 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimlarina göre 14.057 olup, nüfusun 6.444’ü (%45.8) köylerde, 7.613’ü (%54.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği meyve ve sebze üreticiliğidir. Coğrafi konumu nedeni ile ilçe yazlik ve kişlik sebze yetiştiriciliğinde ve seracilikta gelişme kaydetmiştir.
Osmanli Devleti’nin kuruluşunun öncesinde Ertuğrul Gazi’nin yönetiminde Sakarya Nehri boylarindaki yöre 1292’de müslümanliği seçerek Osmangazi ile birlikte çok sayida sefere katilan eski Harmankaya Tekfuru Köse Mihal’in yönetimine verilmiştir. Köse Mihal’in halk arasinda bilinen adi olan Abdullah Mihalgazi ilçeye ad olarak verilmiştir. Sakarilica Kaplicalari 55 derece isisi ve 11lt/sn.su debisi ile romatizma ve birçok hastaliklara iyi geldiği için çok sayida ziyaretçi ağirlamaktadir.

Mihaliççik: Mihaliççik İlçesi, kuzeyde ve doğuda Ankara, batida Beylikova ve Alpu, güneyde ise Sivrihisar ile çevrilidir. 1925 yilinda Eskişehir’e bağlanmiştir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 18.696 olup, nüfusun 13.990’i(%74.8) köylerde, 4.706’si(%25.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

İlkçağlarda ki Frig yerleşiminin izleri olmasina karşin ikincil derecedeki yollar üzerinde bulunmasi nedeniyle ancak Osmanli döneminde önem kazanmiş, Osman Bey tarafindan Köse Mihal’in yönetimine verilen ilçe, torunu Gazi Mihal dolayisiyla Mihaliççik adi ile anilmaya başlandi. Anadolu’nun en önemli ozanlarindan Yunus Emre ‘nin doğduğu yer olan Sariköy(bugünkü Yunus Emre Köyü) Mihaliççik İlçesi sinirlari içerisindedir. 6-10 Mayis Yunus Emre Kültür ve Sanat Haftasi olarak kutlanmaktadir.
Mihaliççik’a 12 km. uzakliktaki Sorkun köyünde halkin tümü çömlekçilikle uğraşmaktadir. Yüzyillar öncesinin yöntemlerini kullanmalari dolayisiyla dünyanin her yerinden gelen bilim adamlarinca araştirmalar yapilmaktadir.

Saricakaya: Saricakaya ilçesi, doğudan Ankara, batida Mihalgazi,kuzeyde Bolu, kuzey batida Bilecik, güneyde ise Merkez İlçe ile çevrilidir. 1958 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 11.470 olup, nüfusun 6.024’ü (%52.5) köylerde, 5.446’si (%47.5) ilçe merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği sebze ve meyve üretimidir. Seracilik ve ipek böceği yetiştiriciliği de yaygindir. İlçe merkezinin 13 km. doğusundaki Laçin Köyü’nde maden suyu kaynaklari bulunmaktadir.
Sakarya Nehri boyunca düzenli yerleşim 1460 yillarina kadar uzanir. İlçe merkezindeki bu günkü Sarikaya ve Camikebir mahallelerinin birleşmesiyle bugünkü Saricakaya ilçesi oluşmuştur.

Seyitgazi: Seyitgazi İlçesi; kuzeyde Merkez ilçe, kuzeydoğuda Mahmudiye, batida Kütahya, güneyde Afyon, doğuda Çifteler ve Han ile çevrilidir. 1922 yilinda ilçe olmuştur. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 21.671 olup, nüfusun 18.379’u(%84.8) köylerde ve beldelerde, 3.292’si (%15.2) ilçe merkezinde yaşamaktadir. En önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.
İlçe ilkçağlarda hayli yoğun bir Hitit-Frig yerleşimine sahne olmuştur. Nakoleia adi ile Roma-Bizans döneminde önemli bir karakol haline gelmiştir. M.S. 740 yillarinda bölgeye yapilan Arap akinlari sirasinda İslam kahramanlarindan Seyyid Battal Gazi Şehit olmuştur. Ve adi İlçeye verilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman 1533-1536 Irak Seferine giderken ordu Seyitgazi’de konaklar ve Matrakçi Nasuh, Seyitgazi’nin minyatürünü resmeder. Evliya Çelebi’nin Seyahatname’sinde(17.yüzyil ortalari) Seyitgazi hakkinda şu bilgiler geçer.”... burada Seyyid Battal Gazi de gömülüdür. Rum harplerinde şehit olmuştur... Haci Bektaş Veli’nin onayi ile bin adet ev halki iskan edilerek, büyütülmüştür...”

Seyyid Battal Gazi Kimdir? Ünlü İslam Komutaninin 8.yüzyilda yaşadiği tahmin edilmektedir. İslam ordularinin Bizans’a karşi savaşlarinda destanlaşmiş varliklar göstermiştir. Antakya,Şam yada Malatya doğumlu olduğu söylenir. İstanbul kuşatmasinda (M.S.717-718) ve M.S.740’a değin seferlerdeki kahramanliklari halk tarafindan destanlaştirilarak anlatilmiştir. Afyonkarahisar yakinlarindaki bir savaşta şehit düşmüştür. İki büyük destana konu olmuştur. Arapça, “Zatü’l-Himme” ve Türkçe “ Battalname” adina 1207-1208 yillarinda alaaddin Keykubat’in annesi I.Giyaseddin Keyhüsrev’in eşi olan Ümmühan Hatun tarafindan Bir külliye yaptirilmiştir. Ve kasabaya Seyitgazi adi verilmiştir.

Sivrihisar: Sivrihisar ilçesi, doğuda Günyüzü ve Ankara, batida Çifteler ve Mahmudiye, kuzeyde Beylikova ve Mihaliççik, güneyde ise Konya ve Afyon ile çevrilidir. Nüfusu 2000 yili sayimina göre 31.664 olup, 21.117’si (%66.7) köylerde, 10.547’si (%33.3) İlçe Merkezinde yaşamaktadir. İlçe halkinin en önemli geçim kaynaği tarim ve hayvanciliktir.

Sivrihisar ilçesinde yerleşim Hititler zamanina kadar iner. O dönemde adi Sallopa olan ilçede Milattan önce 700’lerde Frigler yerleşmeye başlamiştir. İlçe merkezinin 16 km. yakininda olan Pessinus (bugünkü Ballihisar) önemli bir kült merkezdir. Friglerle birlikte Ana Tanriça Kibele kültünün de yok olmasi Pessinus’un giderek önem kaybetmesine yol açmiştir. Roma döneminde ticari ve askeri önemi artmaya başlayan Sivrihisar, Bizans İmparatoru Justinianos (M.S.527-565) tarafindan yeniden onarilmiş ve Justinianopolis adini almiştir.

1074 yilinda Selçuklu’larin eline geçen ilçe Karahisar adini alarak bir imar hamlesi başlatilmiştir. Camii, han,hamam,medrese gibi yapilar ilçenin önemli bir kültür merkezi olmasini sağlamiştir. 1289 yilinda Osmanlilarin eline geçen Sivrihisar’da 1684 yilinda kaza teşkilati kurulmuş, 1912’de Eskişehir iline bağlanmiştir. Günümüzde Sivrihisar kültürel ve tarihi bir merkez olarak önemini korumaktadir. Ünlü mizah ustasi ve filozof Nasreddin Hoca’nin doğum yeri olmasiyla da ünlüdür.

Futbol Federasyonu’ndan yapilan açiklamaya göre 5. haftada Kayserispor ile Antalyaspor arasindaki* maç 18 Eylül Cumartesi günü saat 20.30′de Antalya Mardan Stadi’nda oynanacak. Ligde 5. haftanin programi şöyle: 17 Eylül Cuma: 20.00 Trabzonspor-Manisaspor (Hüseyin Avni Aker) 18 Eylül Cumartesi: 18.00 Sivasspor-Eskişehirspor (Sivas 4 Eylül) 18.00 Ankaragücü-Kasimpaşa (Ankara 19 Mayis) 20.30 Medical Park Antalyaspor-Kayserispor (Mardan Antalyaspor) 20.30 [...] Devami...

25.ERZURUM
Yüzölçümü: 25.066 km²
Nüfus: 937.389 (2000)
İl Trafik No: 25

Doğu Anadolu Bölgesi'nin en büyük kenti olan Erzurum oldukça eski bir yerleşim birimidir. Palandöken Daği eteklerinde kurulu olan kent son yillarda kiş turizmi açisindan büyük önem kazanmiştir. Tarihi yönden çok zengin bir çok eseri barindiran ve adeta bir kültür merkezine benzeyen kent günümüzde önemli bir turizm potansiyeli taşimaktadir.

İLÇELER
Erzurum (merkez), Aşkale, Çat, Hinis, Horasan, Ilica, İspir, Karaçoban, Karayazi, Köprüköy, Narman, Oltu, Olur, Pasinler, Pazaryolu, Şenkaya, Tekman, Tortum, Uzundere.

Pasinler: Pasinler ilçesi, IV. yy.da Bizanslilarin, 615 yilinda Araplarin, 1084 yilinda ise Türklerin eline geçmiştir.
Pasinler'de bulunan 3702 kişi kapasiteli, 39 derece su sicakliği olan termal tesis, ilçe dişindan gelen hastalara konaklama hizmetiyle birlikte; böbrek,sindirim sistemi, idrar yollari, romatizma, siyatik, lumbago, nevralji ve çeşitli kadin hastaliklarinin tedavisinde olumlu etki yapmaktadir.

Köprüköy: Köprübaşinda kurulmuş köy anlamina gelen Köprüköy'ün kuruluşu çok eskilere dayanmaktadir.
Köprüköy (Deli Çermik) Kaplica sulari, sindirim sistemi, böbrek ve idrar yollari, kan dolaşimi ve kalp hastaliklari, metabolizma bozukluklari ve romatizmal hastaliklara olumlu etki yapmaktadir. Su sicakliği 26 derecedir.

Uzundere: İlçenin 3000 yila yakin geçmişi vardir.
İlçe sinirlari içinde bulunan Tortum Gölü ve Tortum Şelalesi yaz aylarinda çok sayida yerli ve yabanci turistin uğrak yeridir. İlçeye bağli Çamliyamaç Köyü'nde l0.yy 'dan kalma Öşvank Gürcü Kilisesi bulunmaktadir.

Ilica: Yapilan araştirmalar Ilica'daki hayatin M.Ö.4000'li yillara kadar uzandiğini göstermektedir.
İlçede kükürtlü sicak su kaynaklari bulunmakta, termal tesisler sayesinde şehir dişindan gelen hastalara da konaklama ve tedavi için olanaklar sağlanmaktadir. Kaplicalarda kadin hastaliklari, romatizma, mide, bağirsak, karaciğer, safra kesesi, beslenme bozukluklari gibi rahatsizliklari olumlu etkilediği bilinmektedir.

İspir: Kuruluşu M.Ö. 19. yy.a kadar inen İspir,Yavuz Selim'in 1514!deki İran seferi sonrasi Osmanli hakimiyetine girmiştir. Dünyanin en hizli akan nehirlerinden birisi olan Çoruh nehri Rafting sporu için oldukça elverişlidir.

Olur: Turizm açisindan önemli bir potansiyel göstermekte olan ilçenin Keçili Köyü'ndeki Van Kilisesi, Yildizkaya Köyü'ndeki Kivi Mağarasi görülmeğe değerdir.
Yollariniz bir gün Erzurum a düşerse eğer;

• Palandöken'de kayak yapmadan,
  
• Çifte minareli Medreseyi,
  
• Yakutiye Medresesi'ni ve müzeleri görmeden
  
• Yolunuz İspir'e düşerse rafting sporu yapmadan,
  
• Yolunuz Tortum'dan geçerse Tortum Şelalesi'ni ve gölünü görmeden,
  
• Cağ kebap,
  
  
• Su böreği,
  
  
• Ayran çorbasi,
  
  
• Kadayif dolmasi yemeden
  

...Dönmeyin .

İlimizden Fotoğraflar :

Palandökenden Erzurum Gece Manzarasi


Çifte Minareler

ERzurumdan kiş manzarasi


Palandöken

ÜçKümbetler

Gece Manzarasi-2

Ata Sporumuz CİRİT

Lalapaşa Camii ve Yakutiye Medresesi

Çobandede Köprüsü

İspir Yedi Göller

Şeyler Camii Minaresindeki Güneş Saati

Yakutiye Medresesi

HasanKale


Tortum Şelalesi

24.ERZİNCAN

Yüzölçümü: 11.903 km²
Nüfus: 213.288 (2009)
İl Trafik No: 24

Doğu Anadolu Bölgesi'nde Firat'in yukari kisminda yer alan Erzincan, Anadolu'nun en eski kültür merkezlerinden birisidir. Tarihi ipek yolu güzergahinda yer alan kent Hitit, Urartu, Med, Pers, Hellen, Roma egemenliğinde kalmiş, Malazgirt Zaferinden sonra Türk ve Osmanli hakimiyetine geçmiştir. Erzincan kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, coğrafyasi, mutfaği ve alişveriş olanaklari ile tam bir turizm cennetidir.

Yollariniz bir gün Erzincan a düşerse eğer;
· Altintepe şehir kalintilarini gezmeden,
· Mama Hatun Kervansarayini, Terzi Baba Türbesini ve Kemah Kalesini görmeden,
· Erzincan Girlevik Şelalesinin karşisinda de alabalik yemeden,
· Esentepe'den şehrin görünümü izlenmeden,
· Ekşisu mesire alaninda kaynağindan maden suyu içip, doğal jakuziye girmeden,
· Erzincan bakir el sanatlari ve Erzincan tava leblebisi ile Erzincan Tulum Peyniri almadan
Dönmeyin.

İlimizden Fotoğraflar:


Kemah KAlesi

Kemaliye

Karanlik Kanyon

Erzincan Merkez



Merkezden Kar Manzarasi ..

Munzur



ERzincan Şelalesi

Kemah KAranlik Kanyon

23.ELAZIĞ

İL TRAFİK KODU : 23

Yüzölçümü : 9153 Km2

Nüfus (Genel) : 569616
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Coğrafya :
Elaziğ ili, Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda, Yukari Firat Bölümünde yer almaktadir. 9153 Km2 yi bulan yüzölçümü ile Türkiye topraklarinin % 0 12’ sini oluşturmaktadir. 40 0 21’ ile 380 30’ doğu boylamlari, 38 0 17’ ile 39 0 11’ kuzey enlemleri arasinda kalan İl, doğudan Bingöl, kuzeyden (Keban Baraj Gölü araciliği ile) Tunceli, bati ve güney batidan (Karakaya Baraj Gölü araciliğiyla) Malatya, güneyden ise Diyarbakir illerinin arazileri ile çevrilidir. İl, merkez ilçe ile birlikte 11 ilçe, 537 köy ve 709 mezra yerleşmesinden oluşmaktadir.

Topografya :

Dağlar :
Elaziğ, doğusundan, batisindan ve güneyinden, Güneydoğu Toroslarin bati uzantilari ile çevrili olup, Güneydoğu Toroslar, Malatya ili sinirlari içinde doğuya doğru uzanarak Elaziğ’dan geçer. Van gölünün güneyine doğru kivrimlar halinde devam ederek ülkemizin sinirlarini terk ederler. Bu dağlarin en yüksek noktasini İl’in batisindaki Hasan Dağlari (2118 mt) oluşturur. Hasan Dağinin güneyinde Bulutlu Daği (2004 mt.) , Karga Daği (1925 mt.) ve Kamişlik Daği (2016 mt.) yer alir.

Elaziğ ovasinin güneyinde bulunan Meryem Dağinin yüksekliği 1490 metredir. Sira dağlar Elaziğ ovasinin kuzeyinde , yeniden yükselir. Beydoğmuş yöresinde 1724 metreye çikarak, Keban Baraji çöküntü alanina dek sürer. Çöküntü alanindan sonra doğuya doğru, önce Asker Dağini, sonra Palu İlçesinin doğusunda Gökdere Dağini oluşturur. Kuzeye doğru açilarak İl’in Bingöl ile olan sinirini çizer. Burada bulunan Karaboğa dağlarinin en yüksek noktalari, Elaziğ İl sinirlari içinde kalir. Hazar Gölünün kuzeyinde 2140 metre yüksekliğindeki Mastar Daği yer alir. Güneyinde ise en yüksek dağ silsileleri Hazar baba (2230 metre) dağini meydana getirir.

Nehirler :
Elaziğ, akarsu havzasi açisindan açisindan İlin güney kesimi dişinda bütünü ile Firat Havzasi içinde kalmaktadir. Firat Havzasi, Basra Körfezi Havzasi’nin bir parçasidir. Firat Irmaği ile anilan havzanin sularini boşaltir. Firat Doğu Anadolu’nun en önemli akarsuyudur. Keban ilçesine kadar olan bölümü başlica iki ana koldan oluşur. Bunlar Karasu ve Murat Nehirleridir. Elaziğ ilinin sularini ise Murat ve onun kollari boşaltir.

Murat Nehri :
Murat nehrinin Palu İlçesi civarinda Keban Baraj Gölü’ne kariştiği noktaya kadar olan uzakliği yaklaşik 500 Km.dir. 42000 km2’lik akaçlama havzasiyla, Firat’in en önemli koludur. İlk kaynaklarini İl sinirlari dişindan, Van Gölünün kuzeyindeki Aladağ’in kuzey eteklerinden alir. Gülizar Yaylalarindan gelen pek çok suyuda toplar. Murat nehri, Ağri’dan geçtikten sonra Güneybatiya yönelir. Bingöl’ün Genç İlçesini geçerek Elaziğ topraklarina girer. Sürekli bati yönünde akarak Palu ilçesine ulaşir ve Keban Baraj Gölüne dökülür.

Firat Nehri :
Firat nehrinin kollari olan Murat Irmaği ile Karasu, Keban İlçesinin kuzeyinde birleşir. Bu noktadan sonra oluşan Firat Nehri, önce güneybati yönünde akar. Keban İlçesinin Dummu yöresinden sonra Elaziğ-Malatya İl sinirlarini oluşturacak şekilde geniş bir yay çizer ve Elaziğ-Diyarbakir sinirina kadar gelir. Toplam uzunluğu 2800 Km.’dir.

Dicle Nehri :
Hazar Gölü’nün Güneydoğusundan süzülen sular, Dicle Havzasinin üç deresinden biri olan Behremaz Deresi ile birleşerek Dicle Nehrinin ilk kaynağini teşkil eder. Maden dağlarindan ve Behramaz ovasinin ortasindan kuzeydoğu yönünde akan nehir, önce doğuya, sonra güneydoğuya yönelerek Maden İlçesini geçer ve İl sinirlari dişina çikar.

Peri Çayi :
Murat nehrinin en önemli kollarindan biridir. Saniyede ortalama 100-200 m3su akitan Peri Çayi, Bingöl’ün Şeytan dağlarindan doğar. Munzur dağlarindan çikan Munzur suyu ile birleşerek İl sinirlarimiz içerisinde Murat Nehrine katilir.

Ovalar :
Elaziğ İlindeki ovalar genellikle depresyon alanlarina karşilik gelmektedir. Bu çöküntü alanlarinin akarsularin taşidiği maddelerle dolmasi sonucu oluşmuşlardir. Genellikle alüvyal topraklarla kapli bu verimli ovalarin, İl tariminda önemleri büyüktür.

Elaziğ Ovasi :
Güneybati- kuzeydoğu yönünde uzanan küçük bir depresyondur. Denizden yükseltisi 1000-1050 m.dir. 36 Km2 lik alani kaplayan ova, bir çöküntü havzasinin alüvyonlarla dolmasi sonucunda meydana gelmiştir. Ovanin kuzeyinde üzerinde tarihi Harput şehrinin yer aldiği eski bir aşinin yüzeyine karşilik gelen geniş dalgali yüksek bir düzlük bulunur. Elaziğ Ovasi, yükselmiş, yükselirken çarpilmiş ve genel olarak güneye meyilleşmiş bu yontukdüz (Penelen) sahasindan dik yamaçlarla ayrilmiştir. Ovayla bu yontukdüz arasindaki yamaçlarin dik oluşu ovanin kuzeyinde çok belirgin birikinti konilerinin meydana gelmesine yol açmiştir. Etrafi dağlarla çevrili ova güneye doğru eğilimlidir. Elaziğ ovasinin sularini Uluova’ya taşiyan Elaziğ Deresi, Gümüşkavak boğazindan geçer. Ovayi, Uluovadan ayiran eşik güneybatida yer alan Meryem Daği ile birleşir. Meryem Daği ile Elaziğ ovasinin bati ve kuzeybatisindaki Sarini (Cip Çayi) suyunun direne ettiği Kuzova’ dan ayiran bir tepelik alan yer alir. Bugün Elaziğ kentinin kurulmuş olduğu ova, gerçekte geniş depresyon dizilerinden biri olan Uluovanin bir parçasidir.

Uluova :
Güneydoğu Toroslarin uzaniş yönüne bağli ve Hazar depresyonuna paralel olarak, Güneybati-Kuzeydoğu yönünde uzanir. Elaziğ’in en geniş ovasidir. Kuzeyden kirik hatlar halinde uzanan, yükseltisi az Karakaya dağlari ile çevrilidir. Güneyden Çelemlik, Mastar ve Kamişlik dağlari dizisi ile sinirlanmiştir. Kuzeydoğuda Keban Baraj gölüne kadar uzanir. Ovanin uzunluğu yaklaşik 56 Km., genişliği l5 Km. kadardir. Yüzölçümü 325 Km2 yi bulur. Yükseltisi azalarak Keban Baraj Gölüne kadar sokulan bu ova, kalin bir alüvyal toprak tabakasi ile örtülüdür. Ovanin ortasindan Haringet Suyu geçer. Bu akarsu sağdan ve soldan kaynak sulari ile beslenen birçok dereden oluşur. Haringet Suyu, yazin sulamada yoğun olarak kullanilir. Bu nedenle genellikle yaz aylarinda Keban’a Baraj Gölüne ulaşmadan kurur. Uluovanin uzun ekseni boyunca yerleşmiş bulunan Haringet Çayinin kuzeyinde tipik bir Piyetmont kuşaği (Dağeteği ovasi) uzanmaktadir. Meryem Daği kütlesinden Uluova’ya inen kollarin oluşturduğu bu dağ eteği ovasi kuşaği, ayni zamanda yoğun tarimsal faaliyetlerin görüldüğü bir alandir. Yerleşmeler, bu birikinti konileri üzerinde yer alirlar.

Kuzova :
Kuzeye akarak Murat Nehri ile birleşen Cip (Sarini) Çayinin iki yaninda yer alan uzun bir ovadir. Kuzeye gidildikçe genişleyen denizden 900-1000 metre yükseklikte olan ovanin, yüzölçümü yaklaşik 110 Km2’ dir. Basamakli bir durum gösteren Kuzova verimli bir ovadir. Sadece Sarini çayi vadisinde alüvyal topraklara rastlanir. Bu irmağin suyu az olduğundan sulamaya yetmez. Bu nedenle ovada sulama amacina yönelik Cip Baraji yapilmiş, birçok kuyu açilmiştir. Kuzova, Güneyde Tilki Tepe Karşidağ-Kurt tepe-Kizildağ ve Kekliktepe’den oluşan ve güneybati ve kuzeydoğu yönünde uzanan ve bir sirti andiran tepeler dizisi ile adeta iki bölüme ayrilmiştir.
Çok daha geniş bir alani kaplayan asil Kuzova’ya karşilik gelen ovanin kuzey bölümü bir senklinal halindedir. Kuzova havzasinin doğusu volkanik bir araziden meydana gelir. Yaklaşik 48 Km2’ bir alan kaplayan bu volkanik arazi, Elaziğ’in 8-10 Km. kadar kuzeybatisinda yer alan kisim “Karayazi” adiyla anilir. Burada doğu-bati yönlü bir kirik çizgisinden çikmiş olan olivinli bazaltlar kuzeye doğru ova eğimi yönünde akarak bir lave yelpazesi meydana getirmiştir.

Behremaz Ovasi :
Sivrice İlçesinin güneyindeki Hazar baba Daği ile Maden dağlari arasindaki Behremaz Deresinin iki yaninda yer alan bir ovadir. Kuzey-güney doğrultusunda uzanir. Hazar Gölüne yaklaştikça genişler. Alüvyonlarla kapli olan ovada, daha çok buğday, arpa, misir ve fasulye ekimi yapilir.

Palu (Yarimca) Ovasi :
Palu ilçesinin batisinda Murat Nehrinin taşimiş olduğu eski alüvyonlarla kaplidir. Daha çok buğday, şeker pancari, misir, arpa ve baklagiller ekimi yapilir.
Elaziğ ilinde bu ovalarin dişinda, Harput’un kuzeyinde genellikle üzüm bağlarinin yayginlik kazandiği, meyve ve sebzeciliğin yapildiği Mürüdü Ovasi ile Harput’un kuzeyinde yaz aylarinda suyu kuruyan Çakil Deresi çevresinde Zahini Ovasi vardir. Bu ovalarda nohut, arpa, buğday ve burçak ekimi yapilmaktadir.
Platolar (Yaylalar) :

İl alani daha çok dağlar ve platolarla kaplidir. İl toplam alaninin çoğunu platolar oluşturur. Platolara Elaziğ’in kuzeyinde Harput çevresinde Murat Nehrinin kuzey kesimlerinde ve Ağin yöresinde rastlanir. Hayvancilik faaliyetinin yoğunluk kazandiği alanlar, İl’in doğusunda Bingöl ile sinir oluşturan Karaboğa Dağlarinda Gökdere ve Akdağ üzerindedir. Urfa yöresinde kişlayan göçerler, Mayis sonu ve Haziran ayi başlarinda Siverek ve Ergani üzerinden Palu çevresine gelirler. Bir bölümü yöredeki yaylalarda kalir, bir bölümü ise Bingöl dağlarindaki yaylalara göçerler.

Göller :

Hazar Gölü (Gölcük) :
İlin Güneydoğusunda bulunan ve İl merkezine 25 Km. uzaklikta, Elaziğ-Diyarbakir Karayolu’na paralel olan Hazar Gölü, tektonik bir göldür. Güneyinde Hazar baba Daği bulunan göl, Uluova’dan Mastar Dağlariyla ayrilir. Denizden 1250 mt. yükseklikteki gölün uzunluğu yaklaşik 22 Km. en geniş yeri ise 5-6 Km. ‘dir Yüzölçümü 86 Km2.’yi bulan gölün derinliği 200-250 metre arasinda değişmektedir. Hazar Gölünden turistik ve ekonomik olarak yararlanilmaktadir.

Keban Baraj Gölü :
Keban Baraj Gölü Türkiye’nin en büyük yapay gölüdür. Doğal Göller arasinda 675 km2’lik alaniyla 3. sirada yer almaktadir. Baraj Gölünün Murat vadisi boyunca uzunluğu 125 km.dir. Genişliği yer yer değişmektedir. Keban baraj gölünde elektrik üretiminin yansira su avciliği yapilmakta ve balik üretimi de gerçekleştirilmektedir.

Cip Baraj Gölü :
İlimizin 10 km. batisinda bulunan Cip Baraji, Murat Nehri ile birleşen Cip Çayi üzerinde ve Cip Köyünün güneyinde yer almaktadir. Barajin yapimiyla oluşan göl sulariyla 800 hektar alan sulanmaktadir. Göl çevresi ise mesire yeri olarak kullanilmaktadir.

İklim :
Doğu Anadolu Bölgesinin güneybatisinda yer alan Elaziğ İlinde bölgenin diğer bölümlerinden oldukça farkli ve karakteristik bir iklim dikkati çekmektedir. İlin gerek coğrafi konumu, gerekse morfolojik özellikleri bu elverişli durumun ortaya çikmasinda en büyük etken olmuştur. İlde karasal iklim egemen olup, kişlar soğuk ve yağişli, yazlar ise sicak ve kurak geçmektedir. Ancak il çevresinde oluşturulan baraj gölleri, iklimde kismen sapmalar göstermektedir.

Yollariniz birgün Elaziğ a düşerse eğer;
- Buram buram tarih kokan Harput’u görmeden,
- Dünyaca bilinen “Çayda Çira Oyununu” (Mumlu Dans) ve Kürsübaşi programini izlemeden,
- Doğa Harikasi Hazar Gölünde Yüzmeden,
- Yöreye ait yemekleri tatmadan,dönmeyin.

Elaziğ Resimleri:





Keban Baraji

Harput

Gazi Caddesi


İzzetpaşa Cami

Harput Eski Hamamlari

Merkez(yapay şelale)

Buzluk Mağarasi

Saat Kulesi


Hazar Gölü